Sintra bij Lissabon

Sintra is het klassieke uitstapje vanuit Lissabon: een halfuur met de trein, en je stapt uit in een landschap dat niets met de stad te maken heeft. De heuvels vangen vocht van de oceaan, waardoor er een bos staat dat groener en koeler is dan de omgeving. In dat bos bouwden koningen, adel en rijke excentriekelingen hun buitenhuizen, en dat is waarom er op één berg zoveel paleizen staan.

Wat je er ziet

Het Palácio da Pena is het bekendste: een felgekleurd paleis op de top, een mengeling van stijlen die op elke foto onwerkelijk lijkt en dat in het echt ook is. Het Nationaal Paleis in het dorp is herkenbaar aan twee enorme witte schoorstenen boven de keukens.

De Quinta da Regaleira is voor veel bezoekers de verrassing: een landgoed vol grotten, tunnels en een put met een wenteltrap naar beneden, ontworpen als een symbolische tocht. En hoger op de berg liggen de muren van het Castelo dos Mouros, waar je vooral voor het uitzicht komt.

Hoe je de drukte ontloopt

Sintra is klein en het aantal bezoekers is groot; dat is het enige echte probleem van de dag. Drie maatregelen helpen. Koop toegang vooraf, want de rij bij de kassa is doorgaans langer dan de rij bij de ingang. Begin bij opening, en begin bovenaan: Pena eerst, de rest daarna. En kies twee bezienswaardigheden, geen vier.

De weg naar boven loop je of doe je met de bus die vanaf het station rondrijdt. Met de auto gaan is de minst plezierige optie: de wegen zijn smal en parkeren is een sport.

Buiten het dorp

Wie tijd overhoudt, gaat naar de kust. Cabo da Roca is het westelijkste punt van het Europese vasteland, een klif met een vuurtoren en veel wind. Iets zuidelijker liggen brede stranden waar Lissabon in het weekend naartoe gaat.

In het dorp zelf hoort een zoete pauze bij het bezoek: de bakkerijen van Sintra staan bekend om twee traditionele gebakjes, de een met kaas en kaneel, de ander met amandel — allebei goedkoop en allebei het proberen waard.

Een dag is genoeg voor een goed bezoek, twee is comfortabeler. Wie blijft slapen, ziet het dorp zoals bijna niemand het ziet: leeg, in de mist die er 's ochtends vaak hangt, met de paleizen boven het bos uit.