Online magazine over het leven, de samenleving, vrije tijd, sport, entertainment en spellen.
Onafhankelijk sinds 2011

Vijf manieren om online te groeien

Het internet is voor de meeste mensen een plek waar tijd verdwijnt. Dat is opmerkelijk, want het is ook het grootste leermiddel dat ooit heeft bestaan: vrijwel alles wat mensen weten of kunnen, staat erop, meestal gratis en meestal uitgelegd door iemand die er goed in is. Het verschil tussen die twee ervaringen zit niet in het internet maar in hoe je het gebruikt.

Leren wat een opleiding zou kosten

Universiteiten zetten volledige vakken online, met hoorcolleges, opgaven en literatuurlijsten. Er zijn platforms met cursussen van instellingen en van vakmensen, en er zijn hele vakgebieden — programmeren, talen, muziek, ontwerp — waar het materiaal beter en gestructureerder is dan in menig boek.

Wat er misgaat, is de aanpak. Een cursus beginnen is gratis en daarom kost afbreken niets. Wat helpt: één cursus per keer, een vast tijdslot in de week, en de opgaven maken in plaats van de video's kijken. Van kijken leert vrijwel niemand iets; van doen wel.

Je eigen bronnen kiezen in plaats van ze te krijgen

Het grootste verschil tussen mensen die veel aan internet hebben en mensen die er alleen tijd aan kwijt zijn, is wie kiest wat er langskomt. Een tijdlijn kiest voor je, en hij kiest op wat aandacht trekt.

Neem dat terug: volg een handvol mensen die werkelijk iets weten in een vakgebied dat je interesseert, abonneer je op nieuwsbrieven en podcasts in plaats van op losse berichten, en gebruik een leeslijst waarin je opslaat wat je later wil lezen. Je krijgt dan een stroom die je zelf hebt samengesteld — en die is bijna altijd rustiger en nuttiger.

Mensen vinden die verder zijn dan jij

Dit is het onderschatte deel. Voor elk onderwerp bestaat een gemeenschap: een forum, een groep, een plek waar mensen hun werk laten zien en elkaar vragen stellen.

Daar zitten twee dingen die je alleen niet krijgt. Het eerste is terugkoppeling: iemand die naar jouw werk kijkt en zegt wat er niet goed is. Het tweede is de maat: je ziet wat het niveau werkelijk is, en dat is nuttiger dan welke beoordeling ook.

Dat vraagt wel dat je iets laat zien. Wie alleen meeleest, houdt er hetzelfde aan over als aan kijken.

Maken in plaats van kijken

De snelste manier om ergens goed in te worden, is er in het openbaar aan werken. Schrijf op wat je leert, publiceer het, maak iets en zet het online.

Dat werkt om twee redenen. Uitleggen dwingt je te begrijpen — de gaten in je kennis worden pijnlijk zichtbaar zodra je een zin moet afmaken. En het levert contact op: mensen die met hetzelfde bezig zijn, vinden je door wat je maakt, en dat is hoe de meeste samenwerkingen en kansen in vakgebieden ontstaan.

Begin klein en slecht. Iedereen die iets goeds online heeft staan, heeft daarvoor iets middelmatigs online gehad.

De rest afknijpen

Geen van de vorige punten werkt zolang de aandacht al weg is voor je begint. Dat is geen kwestie van wil: tijdlijnen en aanbevelingen zijn gebouwd om aandacht te houden, en daar ben je niet tegen opgewassen met een voornemen.

Wat werkt, is ingrijpen in de omgeving. Meldingen uit, de apps van het toestel waarop je leert, een vaste tijd waarop je iets doet en een vaste tijd waarop je mag ronddwalen. Dat laatste hoort erbij — doelloos rondkijken is hoe mensen op onderwerpen stuiten die ze nooit hadden gezocht, en dat is een van de beste dingen die het internet te bieden heeft. Het moet alleen niet de hele dag zijn.