De duurste hotels ter wereld

Lijstjes met de duurste hotels ter wereld zijn populair en ze zijn vrijwel altijd onvergelijkbaar. Dat komt doordat er geen afspraak bestaat over wat je meet: de gewone kamer, de duurste suite, een privé-eiland dat je in zijn geheel afhuurt of een verblijf waarin alles is inbegrepen. Interessanter dan de rangorde is de vraag waar zulke prijzen vandaan komen.

Wat de prijs maakt

Ligging is de grootste factor, en dan niet de stad maar de plek. Een suite met uitzicht over een beroemd waterfront, een eigen deel van een strand of een dak boven een skyline is een schaars goed, en die schaarste is niet te vergroten. Hetzelfde geldt voor hotels op plaatsen die moeilijk bereikbaar zijn: een lodge waar alleen een watervliegtuig komt, betaalt zijn logistiek in de kamerprijs.

Personeel is de tweede. In het hoogste segment wordt niet gerekend in kamers per medewerker maar in medewerkers per kamer: eigen butler, eigen kok, chauffeur, kinderverzorging, en een dienst die vooraf uitzoekt wat je nodig hebt voordat je het vraagt. Dat is arbeid, en arbeid is de duurste post in de horeca.

Exclusiviteit is de derde en misschien de belangrijkste. Wat er werkelijk wordt verkocht in de topsuites, is het uitsluiten van anderen: een verdieping waar niemand anders komt, een lift die alleen jouw kaart aanneemt, een villa met een hek eromheen. Privacy is in dit segment het eigenlijke product, en beroemdheden en zakenlieden betalen daarvoor meer dan voor comfort.

En dan het theater: kamers met een vleugel, een eigen zwembad op hoogte, kunst aan de muur die uit een museum kan komen, en materialen waar een gewoon hotel geen budget voor heeft. Dat is deels echte kwaliteit en deels iets wat vooral goed op een foto staat.

Waarom ranglijsten misleiden

Een hotel kan één presidentiële suite hebben die zelden wordt verhuurd en die vooral dient als visitekaartje. In een lijstje staat dat hotel dan bij de duurste ter wereld, terwijl het gewone kamers heeft in een heel ander segment.

Daarnaast verschillen prijzen sterk per seizoen en per manier van boeken, zijn belastingen en bedieningsgeld soms wel en soms niet inbegrepen, en zijn verblijven op afgelegen plaatsen vaak volledig inclusief maaltijden, dranken en vervoer, wat een vergelijking met een stadshotel zinloos maakt.

En sommige aanbiedingen die in zulke lijsten opduiken, zijn eigenlijk geen hotelkamer: het afhuren van een heel eiland, een verblijf onder water of in een hooggebergte met een eigen bemanning. Dat is een reis, geen overnachting.

Wat je er als gewone reiziger uithaalt

De ideeën uit dit segment zakken met vertraging door naar het gewone hotel, en dat is waar je er iets aan hebt. Het beddengoed, de regendouche, de rustige kamer, het ontbijt zonder haast en het personeel dat je naam kent, zijn allemaal in het topsegment begonnen.

Wil je zelf goed en betaalbaar slapen: kies stilte boven ligging bij een stadshotel, vraag een kamer weg van de lift en de straat, kijk naar de score op schoonmaak en niet naar de sterren, en boek buiten het hoogseizoen. Dat levert in de praktijk meer op dan een duurdere kamercategorie in hetzelfde huis.

En wie ooit zo'n suite wil zien zonder erin te slapen: veel van deze hotels hebben een bar of restaurant op dezelfde verdieping, met hetzelfde uitzicht, voor de prijs van een avond uit.