Bekende namen

Ik zit naast mijn schoonmoeder. Vandaag zie ik voor het eerst geen enkele blik van herkenning in haar ogen, maar ze kijkt me vriendelijk aan, zoals altijd bereid tot een praatje. Ze legt haar hand op mijn arm en zegt: ’mevrouw, heeft u ook kinderen?’ ‘Jaha ‘zeg ik ‘twee’ ‘O jaa?’ lacht ze ‘fijn hé?’ ‘Nou!...

Bezoek

Mijn schoonmoeder ligt in het verpleeghuis. Ze ligt al enig tijd op bed en de enige die ze nog echt herkent is haar oudste dochter. We zitten met een groepje om haar heen en proberen het gezellig te maken. Opeens kijkt oma wat onderzoekend naar mijn man die naast haar zit. We zien haar allemaal denken: ‘wie is die vent?’ ‘...

Telefoongesprek

‘Er loopt hier een vrouw rond die zegt dat ze hier ook woont’ zegt mijn vader door de telefoon. ‘Eh…..’zeg ik. Maar hij onderbreekt me: ‘en ze laat me een boekje zien waar in staat dat we getrouwd zijn. Ik ken dat mens helemaal niet!’ ‘Is ze wel aardig’ informeer ik. ‘Tja….. dat gaat wel’ zegt hij. ‘Nou...

Dat was het dan

En toen was Christiaan ineens 4 en ging ook naar school. Dat was natuurlijk geen verrassing maar wel een mijlpaal. Inmiddels is dat al bijna een jaar geleden. Natuurlijk hebben opa en ik nog vaak opgepast en met name Nikita te logeren gehad. Christiaan komt wel graag maar slapen doet-ie liever bij zijn moeder! Opa en ik passen n...

Schoenen

Mijn moeder leefde op grote voet, al had ze maat 35 en kon ze goed passende schoenen meestal alleen op een kinderafdeling vinden. Schoenen kopen was het liefste wat ze deed: van slippers tot hoge hakjes en van pantoffels tot sneeuwlaarzen, ze had ze allemaal en vaak nog dezelfde in verschillende maten. Bovendien werd alles bewaa...

Muurbloempje

Karin staat voor de kast, ze weet niet wat ze aan moet. Joost heeft de hele klas uitgenodigd. Het gaat een knalfeest worden met veel muziek van Lionel Ritchie, waar Karin gek op is. Na lang aarzelen trekt ze haar zwarte legging aan met knalroze T-shirt en dito kleur schoenen. Die hebben wel een beetje hoge hakken, maar ach, ze z...

Wat een nacht

Papa en mama hebben een bruiloft, dus Nikita en Christiaan komen logeren. Spannend want Christiaan heeft dat nog nooit gedaan en wíl dat eigenlijk ook niet. Maar we hebben gezamelijk besloten dat hij zich maar een keer aan moet passen, één nachtje moet kunnen. De kindjes komen gewapend met luchtbedden en slaapzakken, vastbesl...

A Laf ju

Nikita en ik zitten samen aan de grote tafel. Tussen ons in staat een postdoos met allerlei spulletjes voor Sander, die in Australie woont en bijna jarig is. De pindakaas is in bubbelwrap gepakt en nu zit ik een kaart te schrijven, Nikita maakt een tekening. ‘Oma, wat doe jij?’ vraagt ze ineens. ‘Ik schrijf een kaart’ ze...