Online magazine over het leven, de samenleving, vrije tijd, sport, entertainment en spellen.
Onafhankelijk sinds 2011

Jouw pitjes zijn góúd waard!

Hoe de pitjes die jij anders weg zou gooien, straks leven brengen in de woestijn. Zó simpel, zó doeltreffend! Voor de mensen met pit!

(Als je dit al kent: let op! Het adres is gewijzigd!)


Zo'n lekkere meloen

Het begon met de meloen die ik uit de supermarkt mee naar huis nam. Hij was niet duur en geurde zo lekker. Die was dus zo goed als rijp. Een dag of twee later sneed ik hem open en haalde de pitten eruit. Normaal knoop ik meloenafval altijd zorgvuldig in een lege broodzak, omdat we ooit de ervaring kregen dat je een enorme vliegjesplaag kunt krijgen door meloenafval, los in je vuilnisbak. Maar deze keer vroeg ik me af of het zin had er een aantal te bewaren, om ze met de kinderen te zaaien in de lente. Dus schakelde ik Google in en zocht op hoe je dat moest doen.

Warmte een must

Helaas was ik er zo al snel achter dat dat in Nederland geen zin zou hebben zonder kas. Het is hier simpelweg niet warm genoeg. Ik trof wel een site van iemand, die pitjes zocht van onder andere meloenen. Dus ach, die pitjes had ik toch al. Waar zou hij ze voor nodig hebben?

Zomaar een tuin vol

Wat ik tóén las, maakte me direct enthousiast. Deze pitjes, en van veel andere exotische vruchten, verzamelde hij om mee te nemen naar bijvoorbeeld vluchtelingenkampen of woestijnen, waar altijd wel voedseltekort is. Met een handje pitjes uit mijn meloen kan iemand in Zuid-Verweggistanië zo een hele tuin vol sappige meloenen kweken!

Slim

Het ging om een Belgische professor, Prof. Dr. Willem van Cotthem, die een goedje had ontwikkeld om zelfs op de kaalste, droogste grond voedsel te laten groeien. Als je dat door de grond schept, houdt die veel langer vocht vast. En dit spul helpt voor járen. Maar vooral leerde hij mensen om in plastic flessen en bakjes te tuinieren, wat ook grond en vooral water scheelt. Eigenlijk een soort broeikasjes, die, als de planten groter worden, open kunnen.


Er zijn zoveel hongerige mensen op de wereld. Er zijn ook heel veel organisaties die zich ervoor inzetten om hier wat aan te doen, maar vaak kost dit veel geld, terwijl je meestal geen idee hebt waar dat terecht komt. Bovendien moet je geld blijven sturen om ze daar van eten te voorzien. Zaden sturen kost je niet meer dan een postzegel. Deze manier van mensen zèlf leren tuinieren is dan veel nuttiger; in het kader van "Geef een man een vis en hij heeft een dag te eten; geef hem een hengel en hij heeft voor altijd te eten"!

Kilo's eten uit één handje pitjes

De combinatie van de door vele mensen verzamelde pitjes, samen met de manieren om die te laten groeien op plaatsen die anders onvruchtbaar zouden zijn, vormt een magnifieke, spotgoedkope en goed werkbare bron van voedsel. Zo ontstaan er gezinstuintjes en schooltuinen vol leven, in eerder troosteloze en uitzichtloze situaties. Denk je eens in hoeveel kilo eten er kan groeien uit één handje pitjes! Hoeveel eten met pitjes eet jij in een maand? En hoeveel mensen kun je daar wel niet mee voeden? En het mooie is: uit de vruchten en groenten die men kweekt, kan men zelf ook weer de pitten verzamelen. Dit worden de planten voor de volgende oogst. Maar dit niet alleen; de pitten kunnen ook uitgedeeld worden in de omgeving. Buren en familieleden zijn natuurlijk nieuwsgierig en kunnen zelf ook beginnen hun eigen voedsel te verbouwen. Zo wordt jouw handje pitjes een prachtige olievlek van leven.

Gratis pitjes voor organisaties die gratis hulp willen bieden!

Er waren meer mensen die naar landen gingen om hulp te bieden. Het succes van Willems methode verspreidde zich, en men klopte bij hem aan voor pitjes. Natuurlijk wilde hij hen ook graag helpen. Vooral toen hij zelf niet meer makkelijk weg kon, omdat zijn vrouw zorg nodig had, was het fijn dat ook anderen de verzamelde zaden en pitten mee gingen nemen naar landen waar het zo hard nodig is. Willem heeft in de periode 2007-2012 een heel gelukkig gevoel gekregen door behoeftigen in ontwikkelingslanden zo aan voedsel te kunnen helpen. Inmiddels heeft deze vindingrijke proffessor wegens ernstige gezondheidsklachten het stokje over moeten geven aan anderen. Maar nog steeds heeft het zijn hart! En het werk gaat door; via anderen kunnen organisaties nog steeds aankloppen voor zaaigoed. (Zie onder voor adres.) De olievlek van leven breidt zich nog steeds uit!

Wat kan ik allemaal verzamelen?

Er zijn vele soorte pitjes die zich bij ons heel goed laten verzamelen om op te sturen. Denk aan de zaden van  nagenoeg ALLE TROPISCHE (exotische) VRUCHTEN, maar ook veel GROENTEN

Maar hoe moet dat dan?

Eigenlijk heel makkelijk: zorg dat het vruchtvlees er af is, zorg voor schone, droge pitjes, stop ze in een zakje, zet er op (of stop er een briefje in met) wat het voor zaadjes zijn en stuur ze op.

Bij bijvoorbeeld meloenen en pompoenen moet je even de draadjes en vliesjes, waar ze in en aan groeien, er voorzichtig afwrijven in water. Hierbij kun je gelijk de doorgesneden en loze pitjes achterhouden. (Loze pitjes buigen makkelijk om en klinken hol als je ze ergens op laat vallen.) Leg de pitjes die je klaar hebt op een doek en dep ze daarmee even droog, voordat je ze op een bord verder laat drogen. Laat ze niet op keukenrolpapier drogen, omdat ze daaraan vast gaan zitten. Na een paar dagen zijn ze vaak wel droog, maar grotere pitten hebben wat meer tijd nodig.



Pitjes zoals die van de paprika zijn heel eenvoudig: je wrijft ze zó van de zaadlijsten en kernen. Je hoeft ze niet eens te wassen, maar kunt ze gelijk in een bakje leggen om te drogen.

Als je ze opstuurt, is het handig om de variëteiten ook even te vermelden, zoals “rode zoete punt-”paprika, "platte" of "wilde" perzik of “galia”meloen. Als ik een zak met drie kleuren paparika's heb, droog ik de pitjes vaak op petit-fourschaaltjes met een stukje papier van dezelfde kleur. Anders vergeet ik wat wat is... ;-)

Natuurlijk hoef je niet bij elke paprika die je eet weer een brief met pitjes te posten. Om werk en postzegels te sparen kun je ook gewoon een tijdje doorsparen en bijvoorbeeld eens in de zoveel weken alle zakjes samen opsturen.

Wat niet?

Niet alles groeit even makkelijk in de (sub)tropen. Daarom kun je pitten van bijvoorbeeld pruim, kersen en de ginkgoboom niet insturen. 
Pitten van alle citrusvruchten (zoals citroen, sinaasappel, pompelmoes, mandarijnen) blijven slechts een beperkte tijd kiemkrachtig, en ook lychee gaat snel achteruit, bleek pas (die staat nog wel op de foto). Daarom kunnen we ook deze pitten niet inzamelen. Men kan wel zelf jonge citrusplantjes kweken door de pitten, na wegspoelen van de vettige laag rond verse pitten (ook door wegzuigen in de mond), meteen te zaaien in een bloempot of een plastic bakje. Op een warme, zonnig vensterbank bewaren.

Allemaal samen

Het is natuurlijk leuk om met anderen samen te sparen. Vraag je vrienden, familie, klasgenoten en buren om mee te doen; zo kun je het ook samen opsturen. Scheelt weer!

Nog een idee: op Facebook kun je lid worden van de openbare groep "Zaden voor voedsel", zoals Van Cotthems organisatie ook heet. Ik ben ook lid geworden. We gaan daar al hard naar de 1400 leden; doe jij ook mee? Daar blijf je ook op de hoogte van projecten en andere ontwikkelingen.

Adres

Frankeer je verpaking voldoende en stuur de zaadjes naar:

Marja Verrijk
Gooilandlaan 24
8443 BJ
Heerenveen
(Nederland)

òf

Erika van Koert
De Boomkamp 26
2421 TM 
Nieuwkoop
(Nederland)

òf

Ilonka de Rooij
Molenstraat 90
2387 Baarle-Hertog
(België)

Contact

Breng je de zaden liever langs i.p.v. ze op te sturen, neem dan even contact op met de desbetreffende persoon, via de mail of de facebookpagina.
Wil je ook contactadres zijn? Of wil je daar eerst meer informatie over? Neem dan ook even contact op!

Ook organisaties die zaden kunnen gebruiken, kunnen hierlangs contact opnemen!


 

Tips


Bedankt voor het lezen; ik ben benieuwd naar jullie (re)acties! :-)


 

Lees ook

Archief