Requiem: Epiloog

EPILOOG Gekko’s virus had gewerkt. Via de CCD had het zichzelf via de satellieten gedownload naar alle chips, zowel de gewone als de Cyborg-chips en werd hun werking op die manier verstoord dat alle chips, van de eerste tot de laatste niet meer functioneerden en van het radarscherm verdwenen. De blokkades die rond the Old Worl...
0
0
Public

Requiem: Hoofdstuk 50

50 Goro Fukamizu had het resultaat in zijn handen en toch kon hij het bijna niet geloven. Daarom had hij het nog dubbel gecheckt. Hij was verrast, alle puzzelstukjes vielen samen en vormden een duidelijk beeld. De eerste stap die hij vervolgens zette, toen hij overtuigd was van zijn analyse, was de transponder van zijn verdachte...
0
0
Public

Requiem: Hoofdstuk 49

49 ‘Jack! Wat een verrassing. Mijn God, ik dacht dat je dood was. Men vertelde me dat je aan je verwondingen bezweken was. Schat, wat ben ik blij…’ haar stem stokte toen hij zijn Glock 22 op haar richtte. ‘Wat doe je nu, Jack?’ Ze was verwonderd dat hij bij haar was geraakt. Ze had ondertussen al drie maal op de alarmk...
0
0
Public

Requiem: Hoofdstuk 48

48 Het alarm van het apparaatje op het nachtkastje wekte de senator. Normaal gezien rond dit uur was dit geen goed nieuws. Nadat ze met een beweging over haar kastje het licht aandeed, zette ze haar brilletje op en toetste een nummer in. ‘Jullie hebben dit ook doorgekregen? Weet je iets meer…waarom is het alarm afgegaan?’ ...
0
0
Public

Requiem: Hoofdstuk 47

47 Mijn vriendin, Satomi Kiyomizu, woonde niet zo ver weg. Het gebeurde zelf dat we om beurt, de ene week ik, zij de andere week, te samen van en naar het werk poolden. Sato was een lieve meid. We waren ongeveer in dezelfde periode in het boekhoudingkantoor begonnen. Zij een klein half jaar vroeger dan ikzelf. Ze had me toentert...
0
0
Public

Requiem: Hoofdstuk 46

46 Philip Collins was juist klaar met zijn werk en wou afsluiten maar iets in de rechterbovenhoek van zijn scherm trok zijn aandacht. Hij vergrootte het deelscherm en zag een grafiek die aangaf dat er in de laatste uren een toename was aan elektronisch intern verkeer. Er werden voor de boekhouding – een ploegje dat uitsluitend...
0
0
Public

Requiem: Hoofdstuk 45

45 Gekko was uiterst geconcentreerd op ten minste vijf schermen tegelijk bepaalde parameters in het oog aan het houden. Joeri en Nikolaj hadden het moeilijk. De wind was hen halverwege de toren parten gaan spelen. Ze waren hun klimtocht begonnen bij het invallen van het duisternis en hadden gerekend op een drietal uur om de top ...
0
0
Public

Requiem: Hoofdstuk 44

44 Een gans ander verhaal, dat kon je wel zeggen. Jack had ons na zijn redding gevraagd of we een idee hadden welke drijfveer er achter al die moorden zat? Wat was ‘onze’ theorie? Ji en ikzelf vertelden hem onze vermoedens. Wij dachten dat de reden voor de moorden bij de inplanting van de chips lag die bij de bezoekers van d...
0
0
Public

Requiem: Hoofdstuk 43

43 ‘Ik vang zijn signaal op,’ riep Gekko. Ik hoorde een bliepje en keek naar het scherm waar Gekko naar wees. ‘Hoe bedoel je?’ Mijn hart sprong op, ik voelde het kloppen in mijn keel en durfde het zelf bijna niet verwoorden.’ Is het wie ik denk of …?’ Gekko knikte zo verwoed dat zijn brilletje bijna van zijn neus v...
0
0
Public