En nu door... !

Door Wendy Kuppens gepubliceerd op Friday 05 February 13:54

Na een bizar 2020 had ik het voornemen om 2021 met de nodige positiviteit tegemoet te treden. Het lot, of hoe je dat ook noemen wilt, had echter andere bedoelingen. Behalve dat er binnen de eerste week al meerdere huishoudelijke apparaten de geest gaven (gelukkig zijn dat maar spullen die vervangen kunnen worden), kreeg ik ook meerdere slecht-nieuws-berichten te verwerken. Zo werd er bij zowel mijn zoon als mij de diagnose Post Traumatisch Stress Syndroom (PTSS) gesteld en liet mijn werkgever weten dat mijn contract niet zou worden verlengd. Echt even slikken dus. Maar hoe nu verder?

 

Laten bezinken

Op de eerste plaats moest ik al het vervelende nieuws laten bezinken en de gevolgen daarvan goed tot me door laten dringen. Ik zal dus op de eerste plaats een goede behandelaar dienen te vinden om ons te helpen van de PTSS af te komen (en uiteraard te bekijken hoe ik deze behandelingen ga betalen en/of vergoed kan krijgen). Verder zal ik moeten gaan zoeken naar andere mogelijkheden om mijn schrijftalent om te zetten in brood op de plank. Pff, geen eenvoudige opgave en het heeft me dan ook een behoorlijk aantal dagen gekost om alles voor mezelf op een rijtje te zetten.

 

Negatieve spiraal veranderen in probleemoplossend denken

Ik merkte al snel dat ik door de opeenstapeling van problemen in een negatieve spiraal terecht dreigde te komen. Maar ook besefte ik dat wanneer ik dit toe zou staan, dat ik dan met nog meer ellende te maken zou gaan krijgen. Conclusie: ik moest de negativiteit om gaan zetten in iets positiefs. Maar hoe dan?

 

Om te beginnen ben ik extra gaan sporten. Wanneer ik namelijk aan het hardlopen ben, kan ik mijn hoofd lekker leeg maken terwijl ik aan mijn conditie werk en een zekere mentale energie opdoen. Deze energie kan ik daarna gebruiken om de problemen op een meer positieve manier te benaderen. Verder was het al snel duidelijk dat ik niet moest denken in problemen, maar in oplossingen. De defecte apparaten konden immers worden vervangen, er bestaan goede behandelingen voor mensen die lijden aan PTSS en ook financieel kunnen er deuren worden geopend die tot nu toe gesloten waren gebleven.

 

Geen overhaaste beslissingen

Aanvankelijk raakte ik behoorlijk in paniek toen ik al de eerder genoemde problemen op mijn bord kreeg. Door een “minder aangenaam” verleden was ik echter wel gewend om te knokken voor alles wat ik wilde bereiken, dus dat zou me nu ook wel weer gaan lukken. Bovendien heb ik nu een man aan mijn zijde staan zodat ik niet alles zelf hoef op te lossen. Al zijn het vaak kleine dingen die hij voor me kan doen, zoals een nieuw apparaat opzoeken en bestellen of een schouder bieden om op uit te huilen, toch geeft het mij verlichting.

 

Een aantal problemen, vooral gerelateerd aan de PTSS en werk, zullen echter door mijzelf aangepakt dienen te worden. Ik heb mezelf hierin wel de nodige tijd gegeven. Overhaaste beslissingen nemen, zo is mijn ervaring, levert vaak namelijk geen adequate oplossingen op. Bovenal wil ik telkens (een deel) van een probleem aan gaan pakken: eerst oriënteren wat er mogelijk is op het gebied van behandelingen van PTSS, daarna een goede behandelaar zoeken en zijdelings op zoek gaan naar een leuke schrijf- of correctieklus (suggesties zijn uiteraard altijd van harte welkom).

 

Nieuwe ideeën

Tijdens het brainstormen kwamen er zelfs een aantal nieuwe ideeën naar boven aar ik zeker mee aan de slag wil gaan. Zo heb ik bijvoorbeeld al enige tijd een leuke verhaallijn in mijn hoofd waar ik dat ik in een boek wil gaan omvormen. Ook wil ik me weer toe gaan leggen op tekenen en schilderen (iets wat ik al tiener veel heb gedaan, maar wat later naar de achtergrond is verschoven) en wil ik zowel binnens- als buitenshuis de nodige onderhoudswerkzaamheden uit gaan voeren en waar nodig veranderingen aan gaan brengen.

 

Hert gaat me lukken!

Hoewel ik dat een paar weken geleden niet had durven denken, ben ik er inmiddels sterk van overtuigd dat alles wel weer opzijn pootjes terecht zal gaan komen. Ik wil me niet klein laten krijgen door deze tegenslagen omdat ik weet wat ik heb weten te bereiken en wat ik daar allemaal voor heb moeten doen. Eerlijk gezegd heb ik wel meerdere keren tegen mezelf moeten zeggen: “ik kan het, het gaat me ook nu wel weer lukken”, voordat ik er ook echt in mijn eigen kracht durfde te geloven. Kortom: ook zonder werk en met een enorm volle mentale rugzak blijf ik ervoor gaan. De problemen zijn bekend en de oplossingen zijn op een rijtje gezet dus nu door…..!   

 

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.