Iemand op de pijnbank leggen

Door Wendy Kuppens gepubliceerd op Friday 13 November 17:44

Iedereen gebruikt wel eens spreekwoorden en gezegdes. Maar weet je ook altijd waar deze vandaag komen, zoals bij 'iemand op de pijnbank leggen'? Dit gezegde betekent: iemand kwellen of het leven moeilijk maken. In het verleden was dit een veelgebruikte manier om een verdachte tot een zeker bekentenis te dwingen.

Verklaring

 

Het gezegde 'iemand op de pijnbank leggen’ is ontleent aan het gebruik van de zogenaamde pijnbank. Je werd op een dergelijk folterapparaat gelegd om door middel van lichamelijke martelingen als het ware bepaalde bekentenissen uit je te persen. Vroeger was een bekentenis zonder een zogeheten “scherp examen” in de regel uitzonderlijk. Je kon immers pas worden veroordeeld op het moment dat je had bekend. De folteringen mochten echter was worden toegepast als er genoeg aanwijzingen voor je schuld waren. Aan een foltering ging doorgaans de “question préparatoir” vooraf om je, als verdachte, bang te maken. De beul toonde je dan eerst de werktuigen en gelastte dat je je uit zou kleden. Dit betekende voor een man dat hij slechts van de navel tot de knie met kleding was bedekt. Vrouwen mochten, tijdens het verhoor, van hun borst tot hun knieën met kleding bedekt blijven.

Folteringen

Indien er op dergelijke bedreigingen niet snel de gewenste bekentenis volgde, dan werd er overgegaan tot foltering. De pijnigingen konden echter sterk uiteenlopen. De meest gebruikte middelen om iemand te martelen bestonden over het algemeen uit: water, vuur, een stuk koord, een gloeiend ijzer en beenschroeven. Maar ook wipgalgen en houten paarden konden voor dit doel in worden gezet.

Het houten paard was bijvoorbeeld een toestel in de vorm van een paard, maar dan met een ruggengraat die bestond uit een eiken plank die scherp was gemaakt en van uitstekende punten was voorzien. Deze martelmethode werd voornamelijk ingezet als er sprake was van echtbreuk door vrouwen. De overspelige vrouw diende schrijlings op het houten paard plaats te nemen. Tijdens het opzitten gebeurde het bovendien regelmatig dat de voeten van de gefolterde werden verzwaard met behulp van kanonskogels. De scherpe uitstekende delen konden dan nog meer pijn en schade aanrichten. De kans dat de verdachte zou bekennen is dan ook zeker niet ondenkbaar.

De pijnbank

De pijnbank was al in gebruik voor de Romeinse tijd en was een martelwerktuig waarop de verdachte werd gelegd en vastgebonden. De beulen en de ondervragers waren op die manier in staat om allerlei martelingen uit te voeren bij de verdachte. De verdachte kon onder andere met behulp van vuurtoortsen, gesels, tangen en zelfs met de zogenaamde waterproef worden gemarteld.

330px-A_Torture_Rack_1455054264.jpgFoto: pijnbank (Wikipedia)

 

 

 

Verder kon de pijnbank worden gebruikt als een rekbank. De verdachte werd dan met behulp van touwen of kettingen uitgerekt door middel van een draairad. In latere tijden werden pijnbanken zelfs zo aangepast dat gewrichten van de verdachte konden worden ontzet. Gelukkig werden halverwege de achttiende eeuw werden dit soort verhoormethoden steeds minder toegepast.

 

 

 
 
fiftyfifty_empty_70dpi.png
 
 
 

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.