Preventie. Hoe doe je dat? Voorwoord.

Door Myriam Van Der Steen gepubliceerd op Tuesday 16 June 12:06

(voorwoord bij de tweede druk-draft 20200615)

Het midden van het bed.

Ik ben een atypische burgerlijk ingenieur. Althans, dat hoor ik regelmatig. Zowat even regelmatig hoor ik dat ik een typische ingenieur ben. Ik vat het beide als een compliment op. Want beide uitspraken beschrijven ten volle wie ik ben.

Ik lig namelijk in het midden van het bed.

Wie de evolutie van veiligheid volgt, weet dat we begonnen zijn bij technische veiligheid. Bij veiligheidsdeskundigen met een zuiver technische achtergrond. Afschermingen, installaties, procesveiligheid, technische keuringen, bekabelingen, … noem maar op. Later, zeg maar, jaren 90, kwam het besef dat al die technische veiligheid geen zwart-wit begrip was. Dat er zoiets als een risico bestond. Het was de tijd van (technische) risicobeoordelingen en feitenbomen, van objectiveren en kwantificeren. Intussen zijn we alweer een stap verder, en groeit het besef dat de mens een cruciale factor wordt. Dus sinds een tijdje lijkt het plots allemaal te draaien om cultuur. Veiligheidscultuur. En gedrag.

Sommigen zeggen (een beetje schamper) dat we de technische fase voorbij zijn, dat dat “niet meer essentieel is”. Kijken en passant ook nog even neer op het domein van de “klassieke arbeidsveiligheid”. Fout, natuurlijk. Techniek en technische veiligheid zijn en blijven erg belangrijk, dat besef ik ten volle. Door mijn achtergrond was ik zowat voorbestemd om die richting uit te gaan. Toch is het niet mijn specialiteit geworden. Nochtans ben ik blij dat vele anderen er wel hun specialiteit van maakten. Waarvoor dank. Hetzelfde geldt voor het andere einde van het spectrum. Het zuivere menselijke, het gedrag. Ook daar kijk ik vol bewondering naar mensen die er vanuit een diepe kennis hun specialiteit van gemaakt hebben. Voor beide uiteinden van het spectrum: chapeau.

Zelf lig ik dus in het midden van het bed. Ik houd er vooral van om die verschillende uiteinden met elkaar te verzoenen en te laten samenwerken om elkaar te versterken. Breed denken is altijd mijn ding geweest. Genuanceerd denken ook. Wat dat betreft, heb ik in managementsystemen mijn dada gevonden en ben ik een kind van deze tijd. Een goed managementsysteem dwingt je om alle componenten te behandelen, zowel de technische, de organisatorische als de menselijke. Maar je kan zelf de nadruk leggen waar je hem graag hebt. Er zit dus zeker ook een eigenwijze component aan. Net als aan mezelf.

En aan dit boek. Dat geen “klassiek” boek over normen is geworden, maar een praktisch, soms zelfs grappig, werkboek. Dit boek is het resultaat van 3 jaar ervaring met ISO 45001, volgend op 20 jaar ervaring met OHSAS. Van positieve samenwerkingen, van mooie projecten, van vruchtbare ontmoetingen. Daarbij heb ik veel te danken aan die klanten die me het vertrouwen gaven om samen met hen een systeem uit te werken dat bij hen past. Bedankt allemaal, vooral ook degenen die me toestemming gaven om documenten uit hun systemen op te nemen als voorbeeld.

Ik heb veel plezier beleefd aan het schrijven van dit boek. Ik wens jou als lezer ook veel leesplezier. Laat me weten wat je ervan vindt.

Ir Myriam Van der Steen

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.