De natuurlijke aanduiding van het bestaan van God

Door Jan Cornelis gepubliceerd op Sunday 15 March 19:14

     Het is niet mogelijk of waarschijnlijk dat God gevonden wordt met een microscoop en scalpel, een reageerbuis en vijzel, een hoekmeter of telescoop. Toch zal de beste geleerde, bij het gebruik van dergelijke instrumenten, een Macht ontdekken die zijn begrip ver te boven gaat en waarvan de polsslag en bewegingen onmiskenbaar zijn.

     De omvang van ons zonnestelsel was vroeger voor ons veel beperkter dan tegenwoordig en de ontdekking van een planeet die het verst van de aarde verwijderd was geschiedde, door de erkenning van een aantrekkingskracht die niet verklaard kon worden dan alleen door het bestaan van nog een andere planeet. De sterrenkundige, die van bekende hemellichamen hun banen opzocht, kon de kracht vast stellen, die ze in het heelal op hun baan hielen. Hij zag Neptunus niet, terwijl hij bladzijden vol schreef met berekeningen waardoor het bestaan duidelijk werd aangegeven. Neptunus werd gevonden.  

     Uiteindelijk bestaat vrijwel elke wetenschap uit een theorie, wanneer dat vergeleken wordt met de praktische invloed van een vertrouwen door middel van een gebed om bijstand van een Alwetende en Alomtegenwoordige Macht. Dat betekent niet dat de aanwijzing waar die theorie uit voortvloeit veronachtzaamt moet worden, want die theorie spreekt in samenwerking met het innerlijk instinct van een leven en een Gever van al het leven, omdat onze Aarde, met alles erop of eraan daar deel vanuit maakt en al het menselijke vermogen om dit te begrijpen of te verklaren ons verre te boven gaat.

     Vroeger was ik al een mijmeraar. Wanneer ik tijdens het hondenuitlaten, mij 's avonds in het donker, onder het hemelgewelf bevond, stond ik in stilte te peinzen over die beroeringen en gingen mijn verlangens, die door mijn ziel niet veronachtzaamt konden worden, in de richting die door die gevoelens werden aangegeven en zocht ik met een 'verrekijker van geloof en gebed' naar de Bron van die allesdoordringende kracht.  

     Zo bevindt zich een vloedberg aan de kant van de Aarde die naar de Maan toegekeerd is en een aan de kant van de Aarde die van de Maan afgekeerd is en die door de aantrekkingskracht van de Maan in stand wordt gehouden. De Aarde draait om haar as in veel kortere tijd dan de Maan eenmaal om de Aarde loopt, en dus draait de Aardkorst onder deze vloedbergen door. Na één omwenteling van de Aarde is de Maan echter een beetje opgeschoven in zijn baan, en dus moet de Aarde gemiddeld nog 50 minuten verder draaien voor de Maan weer boven hetzelfde deel van het Aardoppervlak staat. Aangezien de ene vloedberg zich (ongeveer) in de richting van de Maan bevindt, duurt het dus gemiddeld een dag en 50 minuten voordat dezelfde vloedberg zich opnieuw op dezelfde plaats op Aarde voordoet. In de tussentijd is de andere vloedberg ook nog voorbijgekomen, zodat het gemiddeld iedere 12 uur en 25 minuten eenmaal vloed en dus ook eenmaal eb is.

     Zeventienjaar geleden heb ik een begrijpend beeld gekregen van die Alomtegenwoordige Macht Die de vader is van ieders geest. Ik heb toen na mijn doop en bevestiging zijn priesterschap mogen ontvangen en heb de cultuur aangenomen die mij naar het moment brengt dat ik eens zoals Hem kan/zal worden. (1) Sinds die dag weet ik dat zijn werkelijke naam 'Elohim' is en dat Hij de letterlijke Vader van Jezus is. En dit getuig ik in Jezus Christus naam. Amen.

 

(1. Laat u voorlichten door de priesterschapsdragers van 'De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen', in de volksmond ook wel de Mormonen genoemd.)

 

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.