Mijn verdriet maakt mij sterker.

Door Knokker gepubliceerd op Sunday 09 June 03:41

b4952faef106941f4ca6d7be957b0f8e_medium.

Ik zit al een paar weken in de ergste en de engste rollercoaster mogelijk. Ik probeer er zo goed mogelijk er mee om te gaan. Maar ik voel mij verdwaald. Mijn maatje is paar weken geleden overleden. Na dertig jaar heb ik het gevoel dat ik er alleen voor sta. Haar spirit is vast nog ergens. En ik zoek haar in alles. Ze zou hopelijk blij zijn als ze mij nu kon zien. Ik mis haar stem, haar humor, haar oprechtheid. Zij kon mij en had daar in elke situatie een goed advies. Een luisterend oor, een schop onder mijn kont.  

Ik moet het helemaal alleen doen en hopen dat ik het goed doe met alles waar ik al jaren mee worstel. Dat is moeilijk. Ik zoek in alles haar woord. Maar ik hoor niets meer.  Het is stil, muisstil. 

Ik brand elke dag een kaars bij haar foto, want dan heeft ze altijd licht in het donker. Ik plaats altijd bloemen bij haar foto, want dat verdiend ze. Omdat ze de liefste moeder, dochter, zus en echtgenoot was. En de gekste, eerlijkste, fijnste, gezelligste vriendin die ik mij maar wensen kon.  

Uitgerekend dit verdriet zal mij sterker maken. Zij zou niet anders gewild hebben. Zij zou willen dat ik door ga. Maar het zou zo fijn zijn als er bevestiging zou zijn. Ik moet er maar op vertrouwen. 

Sending kisses to you there above! Je was op aarde mijn engel, en dat ben je daarboven ook. Ik hou van je waar je ook bent.

Kus en knuffels Menek!

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.