x

Inloggen

Je bent nog niet ingelogd. Aanmelden of een nieuw account Registreren

Mijn bewustheid is geen bijverschijnsel

Door Jan Cornelis gepubliceerd op Sunday 05 May 16:53

     Er gaan geluiden door de wereld die van het standpunt uitgaan dat ons bewustzijn net zo biologisch verklaard kan worden dan onze bewegingen, emoties en spijsvertering. Toch vragen velen zich af: "Een biologische verklaring voor het bewustzijn? Maar dat levert ons toch uit aan de wetten van de natuur, aan oorzaak en gevolg, en daarmee is onze vrijheid van denken toch aan banden gelegd?" Maar de visie die anderen vanaf 2010 hebben losgelaten, 'de vergissing van Descartes genaamd', die in de zeventiende eeuw stelde dat lichaam en geest twee gescheiden zaken zijn. Enerzijds de ratio, anderzijds het lichamelijke, het emotionele, wat eeuwenlang de wereldse gedachte is geweest, is blijkbaar nu niet meer aan de orde.

     De nieuwe visie wordt gevoed door het feit dat het bewustzijn inmiddels met hardere woorden wel is afgeschreven. Anderen veronderstellen dat de vrije wil niet bestaat en dat het bewustzijn zelfs een bijverschijnsel is, die alleen maar toeschouwer is, bij de beslissingen die onze hersenen nemen voor wij er zelfs nog maar bewust van zijn.

     Anderen vinden weer dat het bewustzijn of zelfbesef een biologische oorsprong heeft en zeker geen toeschouwer is; dat bewustzijn, lichamelijkheid en emoties zeer nauw met elkaar verweven zijn en dat bij de beschrijving van zulke complexe onderwerpen altijd wel gaten zullen blijven, die met de nieuwe visie hopelijk veel kleiner zijn geworden.

     In een dergelijke filosofische gedachtegang zie ik overal om mij heen dat de twee tegengestelde krachten steeds sterker worden. De ene is de kracht van de rechtschapenheid. En zoals altijd is er die tegengestelde kracht. De kracht van de zonde, die duidelijk in kracht toeneemt. Ik zal niet proberen om daar voorbeelden van te geven. De media en wat je in het leven van mensen om je heen waarneemt, bieden al genoeg tragiek. En ik heb ook gemerkt dat de zondige krachten, die de mensen in het verderf en het verdriet storten, steeds verder worden gedoogd en zelfs als normaal worden beschouwd. Ik ben me daar bewust van. 

     De Meester voorziet niet alleen volmaakt de toename van de tegengestelde krachten, maar weet ook hoe het is om mens te zijn. Hij weet hoe het is als de zorgen van het leven op ons drukken. Hij weet dat wij brood moeten eten in het zweet des aanschijns. Hij weet welke zorgen en zelfs verdriet het gebod om kinderen op aarde te zetten met zich meebrengt. En Hij weet dat de problemen waarmee wij geconfronteerd worden en ons vermogen om die op te lossen niet altijd in evenwicht zijn. Hij probeert daarmee ons bewustzijn te versterken.

     Hij weet welke vergissing ik soms maak: de geestelijke krachten die met mij meewerken te onderschatten en te veel op mijn eigen vermogen te vertrouwen. En Hij biedt mij daarom het verbond aan om 'Hem altijd indachtig te zijn' en de waarschuwing om 'altijd te bidden', (3 Nephi 18:18) zodat ik voor mijn veiligheid alleen op Hem vertrouw.

     Wat ik moeilijk vind is, de aansporing Hem altijd indachtig te zijn en altijd te bidden, dat ik er voortdurend beter in moet worden. Het gevaar bestaat, dat ik het voor mij uit schuif of een afwachtende houding aanneem, wat mijn bewustwording nooit ten goede kan komen. De gedachten dat hierdoor mijn bewustheid biologisch verklaard kan worden is iets wat totaal onbelangrijk is en daar ben ik mij volledig bewust van, want mijn bewustheid is geen bijverschijnsel. En dit getuig ik in Jezus naam. Amen. 

 

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.