(23) Dagboek van een verhaal 3 december 2018 ‘Ik ploeter door mijn stof’

Door Cchristel gepubliceerd op Monday 03 December 14:29

(23) Dagboek van een verhaal

3 december 2018 ‘Ik ploeter door mijn stof’

Ik volgde een gratis challenge, via FB groep ‘Zorg dat jouw boek er wel komt’ door de kleurrijke schrijfcoach Jolanda Pikkaart. Een van de opdrachten te doen, was nadenken over het lezersresultaat. Niet geheel onbelangrijk natuurlijk. Want wil je bereiken met het verhaal? Wat is het doel? Is dat in balans tot het resultaat?

Mijn lezersresultaat.. 
Best interessant om over na te denken..

Vooralsnog kom ik uit op zoiets:

Samenvatting:

Omdat je jarig bent!
In afrondende fase, momenteel rond de 49.000 woorden.

Kernwoorden: 
- non-fictie, 
- veiligheid-essentie, 
- ondervanging, 
- drama, overleven 
- vooruitstrevend(e zorg):

Hoofdthema: 
- veiligheidsondervanging

Mijn verhaal bestaat uit drie delen:

1. Verslag versus beslag/ kennisgeving leven zonder reuk
2. Opnames/ beschouwingen
3. Uitd®agingen

Onderwerpen:
- Leven zonder reukvermogen, naast een elftal mensen die hiermee kampen, deelt gedurende het hele verhaal hoofdrolspeler haar belevingen en biedt inzage op welke wijze dit in het dagelijks leven aanwezig is (al bestaat het niet, of juist omdat het niet bestaat) en beïnvloedt. 
- Ondervanging van veiligheid: hoe? 
- Beslaglegging/ overleven onder moeilijke omstandigheden: hoe? Drie tips helpen mee.
- Situationele beschrijvingen, sommige tot in detail, belevenissen in de zorg, zowel professioneel als in privésfeer, alsmede gevolgen en, of betekenissen daarvan
- Hoe staat de verpleeghuiszorg ervoor: wat zijn de uitdagingen, wat staat er te doen? Er treft ons in de toekomst een toenemend aantal mensen die onder de noemer van dementie gediagnosticeerd gaan worden. Wat zijn wensen? Wat willen we voor onze naasten? Voor onszelf?
- Wij betalen onze zorg. We betalen (mee aan) een opname van iemand in een verpleeghuis: hoeveel betalen we? Hoeveel kost het? Wat betekent de eigen bijdrage? Een lage? Een hoge? Je huis kwijt raken aan een verpleeghuis: kan dat? Kindsdelen die opgaan aan eigen bijdrages? Welke balans kunnen we opmaken?
- Wanneer is er sprake van menswaardige beleidsvoering? Kunnen we trots zijn op onze zorg, tot en met die aan de mens, die zich in verband met geheugenproblematiek niet meer in de gewone (ingewikkelde) maatschappij kan begeven? En NU, op een gesloten afdeling, naar alle waarschijnlijkheid kampt met: ondervoeding, seksualiteit-problematiek, eenzaamheid en/of te weinig buitenlucht..

Mijn vermoeden (en mijn hoop):
- Mijn lezer vergeet niet meer van mensen die leven zonder reukvermogen (twaalf mensen vertellen hierover) en beseft de invloed van het zintuig (beter), 
- Mijn lezer begrijpt mijn beleid-opwerping voor menswaardig ouderenzorg beleid, 
- Mijn lezer krijgt (andere) beelden en (andere) inzichten,
- Mijn lezer leest het verhaal nog een keer. 

Dit was natuurlijk veel te lang om bij die challenge in de reactiebalk te zetten. Dus ik heb van mijn laatste rijtje de eerste, tweede en derde benoemd. Ik mag natuurlijk ook niet teveel verklappen. 
Klinkt misschien allemaal heel ingewikkeld maar met een beetje goed passen en meten is er veel mogelijk met weinig. :) Of met weinig veel mogelijk. 

Ik ploeter me verder door de stofberg hier, er is wel wat voor nodig om dit resultaat voor elkaar te krijgen, maar de berg wordt kleiner. En de, makkelijker te dragen, stapel groter.

Omdatjejarigbentgroetje!

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.