Droog vertrouwen

Door Cchristel gepubliceerd op Thursday 19 July 12:51

Het was meestal gezellig op de buitenschoolse opvang, die gevestigd zat in een groot buurthuis. De opvang had de beschikking over vier ruimtes, waaronder een prachtige buitenspeeltuin en een keuken. Elke middag startte in de kring. Daar werden verhalen gedeeld, appeltjes gegeten, limonadebekers leeggedronken en voor vertrek liet iedereen weten welke ruimte ze wilden opzoeken. De begeleiders Jolint en Carola stemden de onderlinge verdeling daarop af.

Sanne was een van de kinderen, een meisje van vijf. Ze kwam twee keer in de week, later ook met haar zusje. Carola en Sanne hadden iets speciaals met elkaar. Misschien kwam het door de krullen, misschien door haar opvallende eigenzinnigheid of omdat ze samen tweewekelijks de leukste gesprekjes voerden, onderweg van school naar de opvang. De ene keer pakte Sanne een schoolwerkje uit haar rugzak en praatte honderduit over haar kunstzinnige uiting, een andere keer vertelde ze over een gebeurtenis. Ze deelde altijd wel iets. Zo ook die dinsdagmiddag. Jolint verdween naar de binnenspeelruimte. Carola bleef in de woonkamer en Sanne ook.

De twee zaten zwijgend aan tafel naast elkaar. Carola sleep potloden. Sanne koos een kleurplaat. Ze werkte nauwkeurig. Soms keek ze of Carola keek. Een keer vroeg ze: 'Wordt het mooi?' 'Maak jij weleens iets dat niet mooi is?' lachte Carola. Met nog drie potloden te slijpen, werd er ineens door Sanne in haar oor getuft en als ze ergens een hekel aan had, was het wel aan tuffen. Ze voelde hoe haar wenkbrauwen met de verwondering mee bewogen en zette zeilen bij om verbazing te verbergen. Hoe hierop te reageren? Dat vroeg ze zich af. 
 'Loop maar mee,' besloot ze en knikte richting woonkamerdeur. 
'Waarheen?' vroeg Sanne.
'Naar het toilet.' 
Carola was kort van stof. Die boel eruit, dacht ze. Samen doorliepen ze de hal, opende de wc deur: 'Pak maar een stukje wc papier.' 
Sanne, niet eerder zo mak als een lammetje, deed precies wat Carola opdroeg. 
'Maak maar droog,' zei Carola, die met haar oor naar haar toe bewoog. Sanne poetste alsof ze de orenschoonmaakster zelve was. Het kon Carola niet schelen, ze was gek op dit meisje en het irriteerde dat ze dit gedrag niet kon plaatsen. 
'Ik begrijp het niet.' Het flapte eruit. Sanne, haar hoofd naar beneden geheven, sprak met verlegenheid: 'Een meisje uit mijn klas deed dit vandaag ook. Bij mij.' Ze keek ietwat beschamend op: 'Ik begreep het van haar ook niet.'
'Dank je wel,' sprak Carola, 'voor het droog maken en het delen.' Samen doorliepen ze de hal.

©

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.