De devaluatie van het woordje spijt:

Door Candice gepubliceerd op Wednesday 13 June 09:31

De devaluatie van het woordje spijt:

Zelf doe ik nooit aan spijt. Ik ben van mening dat wat ik ook doe ik er geen spijt van hoor te hebben, want dan had ik het gewoon niet moeten doen. Natuurlijk kun je sorry zeggen als je bijvoorbeeld per ongeluk iemand hebt gekwetst met woorden, of met iets anders zonder in eerste instantie het te hebben beseft … maar dat is iets anders. Dat is een vorm van spijt wat normaal is.

Waar ik het echter over wil hebben is het feit dat ik dus kotsmisselijk wordt van misdadigers - laat ik het netjes houden - zoals een Michael Panhuis die nu keer op keer loopt te janken dat hij er spijt van heeft van wat hij Anne Faber heeft aangedaan.

Bedreigd met een mes, gedwongen met hem mee het bos in te gaan, gemarteld, verkracht en vermoord … en oh ja haar nadien nog beroofd.

En nu heeft dat ding dus spijt van wat hij gedaan heeft en dat heet je reinste devalueren van het begrip spijt hebben.

Dit ding, die Panhuis, heeft geen spijt van wat hij gedaan heeft, want dan had het zich wel dezelfde dag (of hooguit de dag erna) nog aangegeven bij de politie. Nu werd het nerveus toen haar jas werd gevonden, want het wist dat daar wel eens DNA sporen van hem op te vinden konden zijn. Maar als Anne’s jas niet gevonden was, dan was Anne mogelijk nog steeds niet gevonden en liep dit ding nog steeds vrij rond (min of meer vrij … of ondertussen helemaal vrij).

Het is zo eenvoudig om spijt te betuigen, puur en alleen om een lagere straf te hopen te krijgen. Als het echt spijt had dan zou het pleiten voor de zwaarst denkbare straf voor zichzelf.

Je leest en hoort het best wel vaak en dan eigenlijk altijd uit de mond van walgelijke criminelen en uit de mond van andere gestoorden. En dat noem ik dus devaluatie van het begrip spijt. Daardoor is een keer “Het spijt me” zeggen door een normaal mens ineens van veel minder betekenis geworden.

Natuurlijk kun je ergens spijt van hebben …. maar van zulke misdaden als wat dit ding heeft gedaan spijt hebben komt bij mij niet over als spijt hebben, maar puur en alleen als een truc om minder straf te krijgen en meer niet.

De eis:

https://nos.nl/artikel/2236136-om-eist-28-jaar-en-tbs-tegen-michael-p-voor-verkrachten-en-doden-anne-faber.html

Levenslang was een optie geweest, maar het OM ziet daar bewust van af doordat er  dus tegenwoordig na 25 jaar een evaluatie moet plaatsvinden en als dat ‘gunstig’ zou uitvallen voor deze Panhuis dan bestaat er de kans dat het dan weer vrij kan komen. Met deze 28 jaar plus de TBS met dwangverpleging is de kans op ooit nog vrijkomen aanzienlijk minder geworden.

Om P. maximaal te kunnen beveiligen, moet de straf gericht zijn op behandeling van zijn stoornis. P. wordt bij tbs met dwangverpleging ondergebracht in een kliniek, waar om de paar jaar wordt gekeken of hij weer terug zou kunnen keren in de maatschappij. Zo niet, dan wordt de tbs verlengd. En dat proces kan gewoon eindeloos herhaald worden, 

Bij de uiteindelijke straf komt ook nog de vier jaar die hij nog moet uitzitten voor zijn vorige veroordeling .

https://nos.nl/artikel/2235954-deskundigen-als-moord-anne-faber-opwelling-was-is-er-grote-kans-op-herhaling.html

*Candice*

 

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.