Wat heb je toch gedaan?

Door Poepiejj__ gepubliceerd op Thursday 31 May 12:43

Elke dag een beetje afscheid...

 

Oma, mijn beste vriendin, het is al bijna een jaar geleden dat ik je bij je thuis dood terugvond. wat mis ik je toch ontezettend hard. ZO hard dat het bijna snijd van de pijn;

Er zijn nog steeds nachten dat ik droom van hoe ik je zag liggen op je bed vol bloed van de maagbloeding, van de 90 pillen die je nam.

Tot vandaag stel ik me nog elke dag de vraag, waarom heb je me niet gebeld.. je wist dat ik je ging vinden... waarom geen briefje, dat ik toch wel IETS kon begrijpen waarom je het niet meer langer zag zitten.

je was mijn steun en toeverlaat, ik kon tegen jou zagen, ... 
je liet me dikwijls eens al de zorgen vergeten, door de simpele dingen in het leven. je was zo een enorme steun voor mij. 

wanneer ik nu tegen je praat kan ik ook zagen maar het moeilijkste van al, je zegt niets meer terug, je vloekt zelfs niet meer. 

De pijn die ik voelde toen je er niet meer was heb ik nog nooit gevoeln niet dat soort pijn, niet dàt verdriet. ik heb een ander stuk van mezelf leren kennen. 
een stuk dat enkel nog zal terugkeren wanneer ik opnieuw een derbare persoon in men leven zal moeten afgeven. 

maar dit, zonder afscheid, AUB nooit meer!



 

 

 

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.