Stuk

Door Cchristel gepubliceerd op Friday 23 March 00:01

Stuk


op geen manier 
serieus genomen
niet geloofd
dertien maandenlang
noem 't ongeluk
erger 
tis de groots vreselijke pech
geen normale dag 
geen normale nacht
geen lach 
geen plezier
alles dat was
is weg

wou maar dat we waanden

dromen moesten plaatsmaken 
nachtmerries doorleven 
ook na 't ontwaken
al dertien maanden
stress en spanning gegeven

gedomineerd
met vieste smerigheid
eroverheen gesmeerd
zonder verhaal te halen

dat is laster
dat is smaad
al dat ik roep
al dat is gesproken
alles lijkt poep
het maakt kwaad
wij mogen de rekening betalen
de rekening voor waarheid

intussen worden mensenlevens geschaad
met absurditeit 
krankzinnigheid
stil blijven staan
in die tijd 
hier ver vandaan

niet te begrijpen
niet te geloven
hoe, 
en dat, 
zij ogen dichtknijpen
niet willen kijken
dansen naar pijpen

vraag me serieus af,
waarom werd ik geboren

neukpraktijken

keihard genaaid

valt amper te leven
met deze smerigheid 
verdraaid
naar mijn kind verspreid
haar werd zelfs agressie toegeschoven

en de ander maar beloven..
beloven...
je hoort niet te beloven
dat je 'een keer' naar je naaste luisteren gaat
dat doe je op voorhand
niet nadat je iemand vals beschuldigt
dat is wel kei te laat

het is nog altijd niet ervan gekomen
geen tijd
och jezus meid
opkrassen
heel ver af 
van wat we verstaan onder volwassen

voor elkaar 
een trauma
vijftien jaar
die zondagavond 
drie mensen: 'Fijn!' 'Goed!' 'Dank je wel!'
klonk gezond
een brief met valse inhoud
voorzien van hun drie handtekeningen 
kan snel
't was die maandagochtend al
goed fout

schaarden zich naar een kant
naar een prachtig geestig verhaal
indoctrinerend
blijkbaar normaal

einde band.

zij mist haar oma 
elke dag
mag leven met wat ze hoorde
met wat oma zei
met wat zij zag
leven met de valsigheid 
die nog zwaarder erbovenop lag
ligt
elke dag
zie 't aan haar gezicht
maar onze praktijk
hoe ik ook verzocht
is onbelangrijk

zij werd zestien
geen felicitatie gezien
dat meisje zo jong
had 't gevoel 
dat ze niet meer jarig mocht zijn
dat bovenop al dat ze eerder zag
bovenop al dat ze op haar bordje kreeg
bovenop al die eerdere pijn

was 't niet genoeg?

niemand van hen ontmoet
die haar liet lachen 
zoals zij kon
ook al die tijd daar bovendien
deed ze het bewonderenswaardig goed
we hebben die anderen niet eens gezien

oma, intussen,
mist
elke dag
haar zon
haar kleindochter
hun band gewist
ze was haar allermooiste cadeau
dat ze zo graag zag
zij maakte haar blij
en daarvan genoten zij
allebei

ongelofelijk
stuk
.

© 2018


infamiliesbewustruziescreeren
onmenselijk
onfatsoenlijk
asociaal
uitvoeringkrankzinnigenwet
zoniet2018
deurensluiten.

© maart 2018

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.