Mijn biljartverleden deel 2.

Door Franky Huguenay gepubliceerd op Thursday 07 December 12:37

Inleiding: mijn hobby deel 2

Ik heb jullie al verteld dat ik kapu ( Kapellen en putte) speelde, maar daar eigenlijk niet zo graag meer gezien werd. Toen ben ik bij een club terechtgekomen die in Nederland speelde. Samen ben ik daar dan met een vriend Jean mailleur en Rudy De Ranter gaan spelen. Het biljart waar ik op speelde, was het kleine biljart 2 meter 10 om 1 meter 05. En de maat van Nederland is 2 meter 30 op 1 meter 15, dus dat was ik niet gewend. Maar daar moest ik toen 120 caramboles spelen. 

De Nederlandse competitie.

Ik speelde toen in de gemeente Woensdrecht, dat was niet zo ver van de Belgische grens. Ik ging toen één keer per week spelen. We speelden altijd met 3 en we mochten 5 man op de lijst zetten. Ik en de Jean die konden altijd, en Rudy moest altijd komen na zijn late shift. De twee andere op de lijst die wilde alleen maar spelen in uiterste nood. Eigenlijk waren we maar juist met 3 spelers. In september zijn wij begonnen en na een drietal wedstrijden speelde ik al 130. Dus het ging mij wel goed af. In december waren de laatste wedstrijden voor kerstmis en ben ik aan 150 geraakt. Toen wij dus een winterstop hadden zal ik maar zeggen, kregen Rudy en Jean ruzie met elkaar, en de ploeg werd weer ontbonden. De zoveelste tegenslag dus. 

Dan drie-banden maar eens proberen.

Gelukkig had ik mijn café nog. Ik terug boeken gaan kopen en video's, en 's nachts weer trainen tot stukken in de nacht. Dat ging zo goed niet vooruit als het vrijspel dat ik al jaren speelde. Toen kwam de putse drie-band federatie uit, dat is hetzelfde als kapu dat ik niet meer mocht meedoen. Het minste te spelen punten was en is nog altijd 13. Ik gaf mij daar 15 op omdat ik dacht, ik speel zoveel libre dat ik die 15 wel zou aankunnen. Spijtig genoeg kreeg ik de éne nederlaag na de andere, zowel in de competitie als in de tornooien die ik toen mee deed. Toen heb ik les gehad van mijn vriend Jean en ik ging toen ook weer goed vooruit, maar wel ten koste van mijn vrijspel. Omdat je in het drie-banden iets harder speelde, kon ik mijn vrijspel niet goed meer beheersen. Omdat ik dan altijd iets te hard speelde. Toen vroeg ik aan kapu (Kapellen-Putte) of ik nog eens een seizoen mocht meedoen, en gelukkig werd ik toen terug toegelaten, omdat er al meer hogere spelers waren bijgekomen.

Toen ging ik adl spelen. (Anwerpse Drie-Band liga).

Toen het café te koop kwam te staan, en ik in een scheiding ben terecht gekomen. Ben ik met het café gestopt, wat ik wel erg vond toen. Wij kregen wel de eerste optie om het te kopen, maar mijn huidige vrouw wou dat niet doen. Ik eigenlijk ook niet want we hadden het café al 10 jaar en ze vonden toen al dat ik een klootzak was (sorry voor de benaming) omdat ze zeiden dat ik mijn gezin in de steek had gelaten en dat ik er nog was om te helpen met het café, begonnen de klanten weg te blijven. En mijn biljartclubs waren toen al een nieuw lokaal aan het zoeken. Toen kwam er iemand binnen die altijd bij mij blijven komen is en ook een goede vriend van mij was en is gebleven, of ik geen zin had om mee te doen met de Antwerpse Drieband-liga in de hoogste reeks? Daar speelde merkx in mee en coudron en nog andere van de elite spelers, die spelen allemaal 100 op het kleine biljart. Ik heb er met mijn huidige vrouw over gepraat en die vond dat geen enkel probleem. En ik moest daar toen in het begin 21 punten spelen op 30 beurten. In september dat jaar (2006) begon ik dus met de ADL, en al gauw speelde ik toen 23 punten. Daarna wegens geldgebrek heb ik de biljart toen moeten laten vallen. Ik en mijn huidige vrouw hadden 5 kinderen om nog op te voeden. Dit jaar is mijn jongste dochter ook uitgevlogen en met haar vriend gaan samen wonen is. Ik ben er toen 6 jaar uitgeweest uit het biljarten, maar het begon terug te kriebelen. Mijn vrouw zei toen vraag of je terug in de clubs mag komen, en dat heb ik toen gedaan. Gelukkig mocht ik in de clubs allemaal terug komen, en ik ben er nog in. 

Tot slot:

Ik ben nu bijna 48 jaar en ik speel nog in drie clubs, de kapu waar ik nog 151 speel, in de Putse Drie-Band Federatie waar ik 17 drie-banden moet spelen, en in de ADL waar ik nu 21 moet spelen. Dat is het ergste dat je na 6 jaar terug komt biljarten, je verleerd het wel niet. Maar je voelt dat je in het spel toch wel ver achteruit bent gegaan. Maar de kinderen gingen toen voor op mijn biljarten, wat iedereen wel zou vinden denk ik. Ik heb op tornooien 8 keer eerste geweest, 4 keer tweede, 10 keer derde en op de 4de plaats ben ik 14 keer geëindigd. Wat ik op zich toch al een mooi resultaat is vind ik. Ik hoop dat ik op mijn 80ste nog aan het biljarten ben, dan kan ik er nog eens een verhaal over schrijven.

 

*franske59*

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.