We moeten alleen verder

Door Jacqueline de Lange gepubliceerd op Monday 16 October 20:10

Vier weken ben je nu al aards niet meer hier,de leegte zo tastbaar

Ik ruim het huis op en tref her en der nog plukjes haar van je aan

Altijd waren we samen,mensen kennen mij niet anders als de vrouw met de hond

en nu ga ik alleen verder

Maar is het echt alleen??

Omringd door een schare van lieve vrienden,die mij opvangen als de tranen over mijn wangen rollen

Het besef dat je aards nooit meer mijn hand likt of tegen me aan kruipt

Als ik de voordeur open hoop ik stilletjes dat ik jouw voetstappen op het laminaat hoor,het bl;ijft stil

alleen in de leegte ik kan mijn  adem bijna horen

Sinds jaren weer eens snipverkouden,het verbaast me niet

weerstand door jouw heengaan stukken minder

En tegelijk stel ik mij de vraag,zou ik je terug willen?

dan moet ik eerlijk zijn en zeg ik ne

je was letter;ijk levensmoe,op

2x7=14 een symbolisch getal,jouw magische leeftijd

Ik blader door oude foto albums en zie jou telkens weer,al die mooie herinneringen als een film die ik zo prachtig vind

Als het maar even kon brachten we de tijd samen door buiten in de bossen,jij rennend achter stokken of een bal,die je terugbracht en je met je mooie ogen aankeek,ik begreep de hint en gooid e het object weg als een pijl uit de boog rende je erachteraan

De laatste weken was hier geen sprake meer van,een blokje om het flatgebouw,dan was je bekaf en buiten adem,en zakte je soms door je poot

Ik troost me met de gedachten dat je geen pijn hebt gehad,want dat was mijn angst

Had al afspraak met de dierenarts als het minder zou gaan we je vredig zouden laten inslapen

Wat ben ik dankbaar dat ik op die laatste minuten je in mijn armen mocht nemen,je was verlamd en liet alle plas lopen,dat ik onder zat deerde me niets,dit was wat ik nog voor jou kon doen,ik legde mijn hand op je hoofd en hart en zei..Ga maar....weet je bevrijd

De ware impact van deze paar woorden,begint nu echt goed tot mij door te dringen..

Een nieuwe kameraad,nee,daar moet ik niet aan denken

Dat zou afbreuk doen aan jou,voelt zelfs dan een beetje als vreemdgaan,

na de dood van mijn man zei ik ik wil nooit meer een nieuwe relatie,ik heb na 5 jaar een goede soulmate maar geen liefdesrelatie

samen denken we veel aan jou Amber,in zeer mooie herinnering

Dat zal eeuwig in mijn hart omringd blijven

Jouw foto pronkt op mijn bureau en in de vitrinekast in de kamer foto's van jou

ik brand af en toe wierook en een kaars

zend je liefde en licht

Ik houd van je lieve schat

met heel mijn hart

en hoop als je zo naar beneden kijkt even terugdenkt aan de mooie tijd

en vervolgens achter de regenboog speelt met je nieuwe vriendjes

Go for it

 

 

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.