De angst van Marije, scene uit Angstaanjagend Mooi!

Door Taco-Veldstra gepubliceerd op Saturday 07 October 15:43

080766eda1273ebcc8b25597456ac33f_medium.

In mijn geest zag ik het drieluik van Lucas van Leyden. Een angstaanjagend tafereel. Duivels die me verleidden om mee te gaan in het vuur, de hel van de bacchanalen. Dat beeld doofde langzaam, schrijnend het licht in mijn geest en mijn ziel.

Ik besefte dat het hier een vloek voor mij was om mooi te zijn. Ik deed dan ook geen enkele poging om mijn uiterlijk te verzorgen. Ik wilde verwelken en hoopte dat niemand hier naar mij verlangde. Ik wilde in het donker dansen, zodat niemand mij zag. Hoe lang kon ik de angst verdragen en mijn walging voor Himmler en Heydrich onderdrukken. Als ik niet deed wat ze van mij verlangden, zouden ze mij een nekschot geven, net als de baby’s met een afwijking. Ze zouden me daarna  achteloos in de modder smijten, de moeite niet waard om te begraven.

fb29994adff0fc4d9be40214ca613a3d_medium.

Tot God kon ik me niet meer wenden. Ik was een door God verlaten creatuur verworden. De eeuwige liefde had plaats gemaakt voor angst. Om de vrees te doorgronden en te overwinnen, moest ik de angst toelaten en accepteren tot diep in mijn ziel, hopend dat ze weer plaats zou maken voor de altijd aanwezige liefde. De Nazi’s kenden die angst niet, zij kenden alleen de euforie van de moordzucht!  

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Een innerlijke overdenking van Marije! Hoe redt ze zich hier uit?