Mijn dochter en haar borderline.

Door Kaarsje gepubliceerd op Monday 25 September 23:21

Dit zal heus niet voor al de mensen met borderline opgaan, en hopenlijk al helemaal niet voor de mensen die met hen samenleven/omgaan.  Ik schrijf dan ook puur vanuit mijn eigen ervaringen met mijn dochter en haar borderline.

Ze heeft de diagnose borderline gekregen toen ze 17 jaar oud was en nee, niet door mij maar door een kinderpsychiater, psycholoog en na lange observaties. Ze was altijd al heel erg onvoorspelbaar in haar gedrag, ze spiegelde zich heel erg aan mij en ze wou eigenlijk mij zijn. In de kinderjaren was het leuk om te zien dat ze mij in alles nadeed, maar naarmate ze ouder werd, werd het gewoon eng. Zo kon ze heftig depressief zijn, deed aan snijden, kon zich overeten en uithongeren. Niet dat ik dat deed, maar leek wel of ze zo overdreven aandacht zocht. Ze wou altijd iedereen opvoeden en " helpen" wat meestal op een drama uitliep omdat ze begrip vriendschap niet echt kende. Haar idee van een vriendschap was om haar vrienden duidelijk te maken, dat zij de beste en de enige vriendin was voor hen, wat niet echt gezond is. Zo versierde ze de vriendjes van haar vriendinnen om aan hen aan te tonen, dat deze niet betrouwbaar waren. Hier heeft ze regelmatig een pak rammel voor gekregen. Geld hebben vond ze zalig, enkel haar denk wijze over geld was extreem. Ze vond dat ze recht had op het zelfde geld wat ik had, dus begon ze eerst van mij te stelen. Ik had pas een erfenis gekregen van 7000 euro, maar was er nog niet aan toe gekomen om op de bank te zetten, nog geen twee maanden later was er niets meer om op de bank te zetten. 

Maar haar woorden waren, is ook mijn erfenis, was mijn oma, dus ik heb er recht op! Hulpverlening had ze lak aan. Als ze zich goed voelde, wou ze graag samen met mij tot een uur of 5.00 in de nacht opblijven, maar dat kon ik niet, had nog meer kinderen. Dus wekte dat grote woede op bij haar op, ze eiste zowat dat ik ervoor haar was.

Tot zover de intro, als ik aan het stofzuigen was, had ze mam, ik doe ik het wel even, als ik had nee, doe het zelf wel even, werd ze kwaad. Zij wou altijd alles beslissen, wat gaan we eten jongens? Dan had zij, dat beslis ik wel, dan had ik, dat beslissen we samen! Was ze kwaad, alles wou ze beslissen. Als we eens uit eten gingen, zij ze altijd ik bestel wel voor iedereen, nou nee dank je wel. Ze bracht ongevraagt vrienden over, oke ze waren welkom, maar dan wou ze dat ik lasagna ging maken, nou dat stond niet elke keer op het menu. Volgens haar beschaamde ik haar dan. Nou jammer, maar helaas, we konden niet elke dag lasagna eten. 

Dat ik van van haar stiefvader, de narcist en alcoholist nooit meer welkom was in mijn huis, was ze super blij. Tenminste in het begin. Ze had toen tegen mij, samen staan we sterk, we doen dit, maar ze was er niet op voor bereid dat mijn regels dezelfde bleven. Na een aantal maanden vond ze het tegen vallen, geen geld meer om te pikken, ik veranderde alles in huis om alle sporen van mijn ex uit te wissen. Ze was het er niet mee eens, nou helaas ik wel, mijn huisje, mijn regels, ik moest me daar happy voelen. Mijn kinderen mochten hun kleur van hun kamer kiezen, zij had rood en rose. Na drie maanden maakte ze het zo bont, dat ik haar de deur heb uitgegooid, 3 dagen voor haar 18de verjaardag, de hulpverlening had haar al opgegeven, bijna 18 jaar mevrouw, laat maar. Ze wou niet naar Halsteren, doe het er maar mee. We hebben toen 4 maanden geen contact gehad, ze heeft via via toch een stulpje gevonden en weer contact opgenomen met me. Hele duidelijke regels afgesproken, niets eisen, vragen mag. Regel nummer 1 was, mijn ex is hier niet meer welkom. Dat ging negen maanden goed, ze is wel zwanger geraakt, van wie ze niet wist , dus abortus laten plegen. 

Nou dat haar broertje 11 jaar werd, stond ze dus met mijn ex aan de deur, mijn zoontje deed open. Hij liet hem binnen, samen met een krat bier en een hele grote lego doos. Ik had tegen mijn dochter, dit was niet de afspraak en ze had, boeien, dit beslis ik, niet jij! Dit is mijn gezin, niet het jouwe, je doet er maar mee wat je wilt! Na een half uur heb ik mijn ex de deur uit geflikkerd en mijn dochter samen met hem! 

Kreeg nog geen uur later een bericht, voor mij ben je dood mam, je hebt mij mijn gezin ontnomen. Ik heb je foto verbrand, je bent ontslagen als moeder. Ik had oke dan, dus ik ben ontslagen, krijg ik nu een ontslag premie?  Nou nee, toen begon de haat naar mij toe, vuile berichten, vrienden op chat naar me afsturen, of ik zin om te naaien, wou ik er 3 of vier? 

We zijn nu ondertussen 7 jaar verder en steeds vind ze me weer, ben dit zo zat! Onder tussen mag ik van haar een hele pijnlijke dood sterven, kanker krijgen, als het maar lang en pijnlijk is! Maar Borderline heeft ze volgens haar niet meer, nee ze is nu hoog sensitief! Ze heeft een rot jeugd gehad, vol met sexueel en geweldadig misbruik! Waar ze dat vandaan haalt, Joost mag het weten! 

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.