100 Waarom?

Door Doler gepubliceerd op Monday 21 August 18:49

Waarom wenst iedereen elkaar toch een goedemorgen, een fijne dag, een goed weekend of geniet van je weekend, van je welverdiende vakantie.

Het is me niet helemaal duidelijk, is het omdat iedereen mij zo aardig vind of wensen ze eigenlijk dat zichzelf toe. Verwachten ze het ook terug van de anderen, is het een vorm van beleefdheid, goede bedoelingen. Nou dat snap ik dan nog wel, maar wat zit er eigenlijk echt achter? Is het een vorm van aandacht vragen, zo van hallo ik ben er ook nog, de vraag hoe is het met je wordt ook heel veel gesteld. Het antwoord is heel vaak goed hoor, terwijl het helmaal niet goed gaat. Maar ja we gaan niet alles vertellen dus wensen wij elkaar een hele fijne dag toe.

 

Waarom is een vraag waar op geen antwoord mogelijk is, want elk antwoord kan weer een vraag opleveren van waarom. Komt het dat wij de ander wensen ons zelf toewensen, is dat wat wij zo graag willen, een goede dag, weekend, vakantie.

Zijn we dan zo ontevreden over onszelf, maar wat willen we dan eigenlijk, werk, geld, partner, eigenlijk alles wat ons oog ziet en ons verstand wenst en we doen er echt alles voor om alles te krijgen van wat we wensen.

Echt we doen de gekste dingen om aan iets te komen, het is zelfs zo erg dat we ons lichaam en geest kapot maken om alles maar voor elkaar te krijgen.

Wij moeten er staan, wij moeten het doen, wij hebben geen tijd om ziek te zijn want we moeten werken om geld te verdienen zodat we het zo snel mogelijk weer uit kunnen geven. En als we niet meer kunnen dan nemen we een dag rust, ja echt waar en de volgende dag staan we er weer om te doen wat van ons verwacht wordt. Want ja je kan toch niemand teleurstellen, je kan toch geen collega opschepen met jouw werk.

 

De hele dag in de weer, druk met alle werk wat op ons ligt te wachten en als we s’ avonds thuis komen ligt er nog meer werk, het eten, het huis in orde maken, kinderen die aandacht vragen, vergaderingen, school rapport of gedrag bespreken van de kinderen, dan nog die cursus, sporten, verjaardagen, feestjes, de kroeg, de film enz. We doen zoveel dat we ons zelf vertellen moeten dat we het nog leuk vinden ook, echt waar, we denken het we vertellen het aan anderen om ons zelf gerust te stellen. We gaan in op elke uitnodiging, we gaan gewoon mee ook als we te moe zijn om te gaan en zeggen als we weer thuis zijn, het was gezellig maar ik ben bekaf. Storten ons in bed om de volgende dag weer fris en fruitig op te staan, toch?

 

En dan heb ik het nog niet over de fitness, het dieet, het gezonde voedsel, het volgen van de nieuwste trends. Elke opening van een winkel, koffiehuis, restaurant, de nieuwste film, musical, toneelstuk, concert moeten we natuurlijk ook bezoeken.

We gaan niet naar een protestmars voor of tegen wat dan ook, geen stille tocht, om mensen met schulden ach maak je niet druk, mensen die honger hebben, die beroofd of aangerand worden, nee daar bemoei ik me niet mee, we verdiepen ons niet in politiek, we horen de verhalen en maken daar wel een keus uit. Want aan die shit kan je toch niks doen, ze luisteren toch niet naar ons gewone volk, nee dat klopt waarom zouden ze ook. Waarom zouden onze leiders naar ons luisteren, die vinden het prachtig dat jullie zich om anderen dingen druk maken, zodat zij hun gang kunnen gaan. Nee hoor ze vertellen de sprookjes en het volk denkt  goh wat mooi, die doet het goed, zo heeft iedereen haar of zijn eigen sprookje.

 

En het gevolg is dat iedereen tevreden is, blij en gelukkig is omdat iedereen, nou ja iedereen, een deel die hard werkt alles kan doen wat ze willen.

Die heel hard schreeuwen als iemand de hand op moet houden om rond te komen, die roepen als er gesproken wordt over een basis salaris voor iedereen, want dan worden de mensen maar lui. Nee de mens wordt niet lui, die gaan dingen doen die ze echt willen en kunnen doen en de werkende die denken dat ze alle alleen moeten doen.

En niemand vraagt zich af, waarom moet ik alles bezitten

Waarom neem ik niet genoegen om gewoon te leven.

Waarom wordt ik zo onder druk gezet om mijn best te doen.

Waarom moet ik werken als ik ziek bent.

 

Waarom is het niet eerlijker verdeeld, waarom kunnen we niet delen met elkaar, waarom haten wij elkaar, waarom zijn we zo jaloers op de ander?

Waarom is een vraag waar je geen antwoord op krijgt als je de vraag aan een ander stelt.

Waarom ben ik wie ik ben?

Doler, de reiziger

10-04-2017

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
De groet is een norm. Een tijd terug was de norm. Hallo mooi weer hé. Hallo slecht weer hé. Marokkaanse groet de vraag, Alles goed. Het gaat niet zozeer om de norm, je gebruikt het als insteek.
Beleefd en aardig is op zijn best als het gemeend is.
Wens ik iemand een fijne dag dan is het altijd gemeend.
en bedoel ik niet eens deze dag maar elke dag.