98 Wat is nu eigenlijk belangrijk voor jou?

Door Doler gepubliceerd op Thursday 17 August 09:07

Wat is er belangrijk voor jou? een simpele vraag toch?

Een antwoord, mijn partner, vader en moeder, kinderen, familie, vrienden, enz.

 

Ja die maken wij belangrijk omdat het ons is verteld, geleerd als een waarheid, aangeleerd om de ander te helpen. Wij maken zoveel dingen belangrijk dat we er zoveel van hebben dat we overlopen van de belangrijke dingen, althans die wij zelf belangrijk maken.

We moeten zorgen voor kinderen, partner, we moeten werken, sporten, leuk en aantrekkelijk zijn, we moeten aardig zijn, goed gekleed gaan, bezittingen hebben, werk hebben, we moeten reizen, vakanties. Wat moeten wij toch veel van onszelf of willen we dit juist niet, is het wat de omgeving van ons verwacht, een hele grote JA dus. Wij houden alleen maar rekening met onze omgeving, met anderen, het maakt vaak niet uit wie het zijn, ik moet er zijn, er staan, ze rekenen op mij.

Dus maak  jij jezelf belangrijk, jij denkt dat je onmisbaar bent, dat je anderen in de steek laat,

 

Een voorbeeld, de zorg, een team op een afdeling, bezuinigd, mensen verdwenen, maar jullie redden het net, dan collega ziek, jij wordt gebeld je moet komen. Ja maar ik ben vrij, ja jammer dan er is verder niemand en je gaat want jij laat de patiënt niet in de steek. En zo hou je zelf het systeem van wat niet meer klopt in stand, ten koste van jezelf. Maar jij denkt ten koste van de patiënt en ik moet helpen, besef je wel wat er belangrijk wordt gemaakt, het systeem, je moet er zijn voor de patiënt, je collega, het systeem, ten koste van jezelf. Natuurlijk is de patiënt belangrijk, maar belangrijk is geworden met zo weinig mogelijk mensen, dus minder kosten, het systeem overeind te houden. Als jij in de zorg werkt kijk dan maar naar je collega’s, de meeste lopen op hun tenen. Willen eigenlijk maar een ding nog meer werken, want de meeste maken het geld het allerbelangrijkste. 

 

Werk wordt zo enorm belangrijk gemaakt dat we slaaf geworden zijn van het werk en van het geld wat we daar mee verdienen, want de meeste mensen moeten werken omdat ze schulden hebben. Maar ook omdat ze alles moeten doen, kopen en denken daardoor gelukkig te zijn. Deze grote groep mensen kopen het geluk, maken het middel het grootste doel in hun leven.

Werk en gezondheid vele staan er niet bij stil dat het verband houd met elkaar en als we het al door hebben dan gaan we sporten, leuke dingen doen en denken dan dat het alles oplost. En vraag ik dan altijd wat heeft het je opgeleverd, wat heeft het opgelost, ja ik voel me beter, oké dat is mooi, maar wat is beter?

Het antwoord is het ik kan weer wat doen, ik werk weer, nee hoor gaat goed, ja wat maak je weer belangrijk? Ik kan iets, ik doe iets, ik werk weer, maar ben ik dan tegen werken ? Nee hoor helemaal niet, maar werken betekend voor mij het naar je zin hebben, plezier erin hebben en dat hebben de meeste echt niet. Ja ze zeggen het wel, ze denken het wel maar ze durven echt niet toe te geven dat het niet zo is, vele werken voor het geld. Dat is natuurlijk heel goed, beter als dat je geld gaat stelen, maar waar ben jij tevreden mee, wat is voor jouw genoeg?

Nou een tevreden mens die zijn tegenwoordig zeldzaam, omdat we aan het overleven zijn, omdat we denken dat we tekort komen. Natuurlijk zijn er mensen die genoeg verdienen, maar verdien je het echt en waarom?

 

Nee, we maken dingen belangrijker als dat ze in werkelijkheid zijn, we zijn het verloren wat echt belangrijk is. We zoeken het allemaal buiten onszelf en niet meer in ons zelf.

De mens is egoïstisch geworden met verwachtingspatronen die zo groot zijn dat ze niet meer haalbaar zijn.

 

Doler, de reiziger

08-04-2017

 

Reacties (6) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Geloof je mij als ik je schrijft dat wij echt geen buitenlandse vakantie reizen hoeven want ik ben als een bezetene vol van creativiteit en hier heb ik honderdmaal meer plezier in. Alcoholhoudende dranken hou ik zeer echt niet van en geef er geen barst om.
Wij zijn ECHT tevreden met onszelf en wat we om ons heen hebben.
En ach Doler, misschien ben ik achteraf toch ook wel zoals anderen die je beschrijft in dit artikel. Ik jaag eigenlijk ook achter de wensen aan die ik wil bereiken maar wel op een andere aangename manier neem ik ze aan om het te maken en vroeg in de lente dit jaar en de deze zomer werk ik er aan en het is bijna klaar.
Mijn passie is voor schoonheid, charme en allure en deze kracht is erg groot waar ik door wordt gedreven en dus niet voor alcohol en een dure auto al dan om het bijna ongrijpbare te verwezenlijken.
Gelukkig zitten we niet allemaal hetzelfde in elkaar en hebt iedereen een eigen passie en misschien wel meerdere, maar ik doe stuk voor stuk.
als ik je zo hoor / leest dan begrijp je het leven een van de weinige die ik tegenkomt
dank je ik voel herkenning maar ja we zijn de mensen in russen de vele vreemdelingen die denken dat ze mens zijn
Het lijkt mij dat kinderen op vroege leeftijd voldoende in contact gebracht moeten worden met vrije creativiteit.
helemaal mee eens, ik spreek weleens leidster van montessori scholen zo mooi hoe die met kinderen om gaan , maar ach er is overal wat, ik hou het er ook op dat ouders eens hun verantwoording moeten nemen
Kinderen zijn te vaak in contact met mede scholieren en ze zien die klets en kijk apparaten die anderen bij zich hebben. Maar ze moeten wel mee doen en anders horen ze er niet bij.

In mijn jeugd was je zelf zoekend naar vermakelijkheden en ik vond ze ook echt en mijn moeder (ook zeer creatief) gaf zetjes. Het leven was toen veel rustiger.

Je kan de TV niet aanzetten of je ziet gewelddadige films en TV kijken is voor mij ECHT een ergernis en tijdverspilling.

Ik ga nu weer verder met klassieke ornamentjes uittekenen en uitzagen en verfijnen met slijpen. Van de 433 stuks moet ik er nog 74 doen en zo heb ik er 7 verschillende modellen ornamentjes en gemiddeld doe ik per ornament ongeveer zo'n 11 minuten over een ornamentje.
Mijn streven is om mijn klassieke fantasie met speelsheid te omringen en het voelt zo vrij aan en tijdloos.

Ach Doler, ik denk niet dat de jeugd nog bereikbaar is om voor zichzelf te leven en je hebt er al eerder over geschreven in je artikelen want de grote stroom is erg sterk.