Wat als je leven allemaal een leugen was? -2

Door KCJ gepubliceerd op Wednesday 16 August 22:56

Hoofdstuk 1

6 maanden geleden...

"Jack wakker worden!" Ik hoor hoe onze vader hem weer boos roept. Ik draai rustig om in bed. Ik zie de foto van mijn moeder. Haar mooie bruine haren, ze zaten altijd zo perfect. Ze ziet er zo rustig uit op die foto. Met zoveel liefde. Ik zou haar zo graag nog willen herinneren. Niet de momenten die ik hoorde van vrienden en familie toen we naar foto's keken. Maar dingen herinneren hoe ik haar zelf heb meegemaakt. Maar ik was 4 toen ze overleed aan borstkanker. Het werd geconstateerd na de geboorte van Jack. Mama en papa waren zo blij met twee kinderen. Jack en ik waren hun geluk. Wij waren wat hun liet lachen elke dag. Papa zegt altijd dat Jack en ik mama hielpen door de tijd dat ze ziek was, dat wij haar lieten vechten. Mama wou ons zo graag zien opgroeien, maar na 2 jaar vechten tegen de ziekte overleed ze in het ziekenhuis. De begrafenis was een week later. En toen moest ons leven veder zonder mama, zonder vrouw. Ik,papa en Jack moesten toen samen veder. Maar er is geen dag dat we niet aan haar denken. Mijn stille kamer wordt opeens onderbroken door mijn beltoon. Fleur. Fleur is mijn beste vriendin. We werden vriendinnen op de basisschool en sinds dien zijn we altijd samen gebleven. "Eindelijk, je doet er zo lang over om je mobiel op te nemen. Waar had je hem liggen? Op de Noordpool?" "Nee, hij lag gewoon naast mijn bed." "Oke oke, maar al zin in je eerste dag als 5e jaars? Ik kan het niet geloven. Ons laatste jaar op River High." "Ja, het gaat allemaal zo snel voorbij. Bijna te snel." Begon ik op een verdrietige toon te zeggen. "Bo, nou niet emotioneel gaan worden he. Kom ik zie je op school. En zorg dat je er goed uit ziet. Ik hoorde dat er een nieuwe jongen naar school komt." Voor ik iets kan zeggen hangt ze op. Ik ga maar uit bed, kijk nog een laatste keer naar de foto van mijn moeder en loop naar de badkamer. Ik maak het elastiek los waarmee ik mijn lange bruine haren mee vast heb gemaakt. Het valt langzaam naar beneden. Ik doe wat make-up op, poets mijn tanden en loop naar mijn kast waar ik snel wat kleren pak om me om te kleden. 

 

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.