Anton uit Maastricht - Hoofdstuk 25: Gesprek met oom Miloš, Vrijthof

Door VeraSoul gepubliceerd op Saturday 22 July 16:47
  • Oma Vera zegt dat je twee broers hebt.
  • Ice thee?
  • Ja.
  • Lea, schat. Voor mij een espresso en nog een ice thee, alsjeblieft.

Anton zit bij Miloš, in zijn cafe aan het einde van de terassen op Vrijthof. Het is een werkdag, middag, hij is klaar met zijn werk in callcenter.

  • Ja, twee broers. Een is negen en de andere veertien jaar jonger dan ik. De eerste woont in Braunschweig, Duitsland, en de tweede in Australië, Melbourne. Die in Duitsland heeft een zoon van zeventien, getrouwd met een Servische, en de andere is getrouwd met een Vlaamse, Antwerpse, heeft twee dochters, van negen en twaalf jaar.
  • Door de oorlog gesplitst?
  • Ja. Ik moet een van de volgende dagen de as van mijn half jaar geleden overleden moeder, die met mij hier in Nederland woonde, naar de broer in Duitsland sturen. Hij gaat dat in onze familiegraf, in mijn geboortestad, Zenica, plaatsen. Daar, in de graf, ligt een broer van mij, een jaar jonger dan ik, overleden toen hij twalf jaar oud was. Verdronken op zwemles met school, iemand van de kinderen sprong toevallig op hem toen hij aan het duiken was. Dat was voor ons grote tragedie in de tijd. In ieder geval, ik was gisteren op postkantoor om te vragen of iets speciaals nodig is voor zo een verzending, urne met de as. Gewoon goed inpakken en aangeteknd sturen, zeggen zij.
  • Braunschweig is van hier…hoe ver? Ergens bij Berlijn?
  • Iets minder dan vijf honderd kilometer.
  • Zie je de broer vaak?
  • Een of twee keer per jaar. Soms ga ik met Lea naar hem. Wij horen elkaar enkele keren per maand. Hij heeft ook veel meegemaakt en houdt van goede grap. De laatste keer heeft mij iets grappigs verteld wat hem is gebeurd. Dat was typisch hem.
  • Vertel.
  • Wel, de broer van mij, Alex voor Dutsers(geboren als Aleksandar), werkt in een fabriek in Salzgitter, naast Braunschweig. Daar heb je een grote staalconcern met fabrieken. In de Tweede Wereldoorlog was een van de ooms van mijn vader uit onze stad en onze ijzerfabriek gestuurd daarnaartoe om als dwangarbeider te werken. Na de oorlog kwam hij te voet naar huis. Wat is dat voor toeval. De broer werkt in een fabriek waar zij pijpleidingen met speciale technologie maken en exporteren dat naar iederen en overal ter wereld, Amerkikanen, Russen, Arabieren… De broer werkt als voorman, kleine baas, van zijn ploeg bij de kwaliteitscontrole van de producten, er zijn onder hem 20-30 mensen.In de ketting van de voorbereiding, productie, controle en nog van alles heb je veel mensen, en, natuurlijk bazen. Er is, nu vertel ik je het verhaal van mijn broer, een Duitser, technoloog of zo iets, die altijd zeikt, hij wil laten zien dat hij baas is, en betrokken, en op die manier waar buitenlanders altijd problemen maken op het werk, ook als dat niet zo is. Mijn broer zegt mij, dat was voor zoveelste keer geklaag voor niks van hem geweest en hij wist dat hij het baasje moest aanpakken. De broer praate met hem `n beetje, bekeek beter en dieper in zijn ogen en voor hem waren wat dingen met het baasje duidelijker. Hij vond zijn mail-adres, en wat internet gebieden van het baasje en maakte contact met hem. Namelijk, het baasje was vaak aan het chatten. Mijn broer introduceerde zichzelf bij hem als domina, meesteres. Naar paar contacten via chat wilde het baasje contact met de meesteres, mijn broer, via beeldscherm. Maar, als een vrouw, afstandelijk,in het begin, wilde de meesteres alleen maar via scherm, van het baasje, live, en zij via chat. En, als het verder goed zou gaan dan zouden beide schermen live lopen en zou ook een ontmoeting mogelijk plaatsvinden. Het baasje haapte toe en de seance was afgesprokken.De broer heeft hem zo opgefokt dat de man tijdens de seance verschillende dildo`s pakte en deed met zichzelf van alles…Zij maakten een afspraak voor ontmoeting. Morgen, in de ochtend, op zijn werk stuurde mijn broer aan het baasje enkele foto`s. Na minuut of twee belde het baasje hetzelfde telefoonnummer en mijn broer beentwoorde met :”Ja, Alex.” De telefoon werd ophegangen.  Na minuut of twee kwam het baasje renend en rood in zijn gezicht naar mijn broer met:
  • ”Wat was dat, waar zijn de foto`s…?”
  • “Eee, foto`s?!?”
  • “Ja, kan ik de foto`s krijgen?”
  • “Kijk, je weet hoe is het met lijken, zij worden bewaard, je weet nooit of je zij later nodig hebt…”
  • “Ik ben getrouwd en ik heb kinderen!”
  • “Ik ook.”

Na paar dagen kwam bij mijn broer een hoge baas van het bedrijf in een pauze en zei tegen mijn broer:”Ik hoor van mijn collega`s veel lof over uw werk en bijdrage”, waarop mijn broer, bescheiden antwoorde:”Ik probeer mijn best te doen.”

  • Ha, ha.
  • Dat is mijn oudste van de twee broers, negen jaar jonger dan ik.
  • En de jongste?
  • Hij was hier in Nederland vier keer geweest. Australië is ver. Hij ging daarnaartoe alleen toen hij achtien was. Hij werkt in een bouwbedrijf en doet daar van alles, inkoop van materiaal, berekeingen, constructies…hij is vaak op terrein. Ik heb dat opgemerkt in gesprekken met mijn vrienden maar hij zegt mj dat ook, mensen in Australië zijn veel richting geld georiënteerd. Mijn kenissen en vrienden in onze gesprekken praten ook veel over geld en ik vind dat niks. De broer is nu ook bijna veertig en heeft van alles megemaakt. Hij heeft daar paar vrienden uit ex-Joegoslavië , uit Kroatië. Er zijn veel mensen uit onze stad daar maar hij ziet zij niet graag. Trouwens, ik ook niet. Maakt niet it van welke natie, voor de oorlog was hetzelfde als tijdens of na de oorlog. Natie is niet belangrijk.
  • Balkan?
  • Ja en nee. Ja, als een belangrijke geopolitieke gebied waardoor mensen daar vaak in conflicten zitten. Kan je je dit voorstelen, bij ons zijn mensen trots dat zij wonen op gebied die kruispunt van beschavingen is, je heb christenen, katolieken en ortodoxen, moslims en zelf Sefardische Joden die uit de tijd van inquisitie in Spanje naar Bosnië waren gevlucht. Niemand zegt zo: op een kruispunt heb je stoplichten, of tenminste rotondo, niet iederen kan op hetzelfde moment beginnen te bewegen in een richting dat hij(of zij) wil(of willen). Het is gevaarlijk en men met met elkaar rekening houden en bepaalde regels in omgang en verkeer respecteren. Dat is kruispunt, opletten! En, dat zijn kleine volkeren die altijd als klein geld tussen de grote machten wordt gebruikt. Kwaad bloed ziet diepgeworteld daar en Joegoslavië was een manier geweest waar dat alles anders kon. En, is geweest. Maar, dat was, na Russen, Britten en Fransen, de vierde leger in Europa. Een grote organisme die in “verenigde Europa” een belangrijke stem zou hebben. Er zijn zo veel voorbeelden die dat zeggen. Vanaf begin jaren zestig gingen Jugoslaven naar het Westen als gastarbeiders te werken(Duitsland, Italië, Zwitserland,Zweden…). Onze grenzen waren open, wij hebben een mooie natuur en Westerlingen kwamen bij ons wegens tourisme…Stome voorbeeld: Het Eurovisiesongfestival is in 1956 begonnen. Joegoslavië deed vanaf 1961 mee(samen met Finland en Spanje), eerder dan Portugal, Ierland, Griekenland, Malta, Israel, Turkije…Dat wij onze socialistische model hadden, dat was het probleem met het Westen, zoals in de toespraken van Bush:”You are wit us or against us!” Nee, wij wareen geen Oost-blok, maar ook geen West-blok. En, wij waren niet onder de controle, en daarover gaat het. Wij waren zelfstandig. Kijk Tito, was de einge Europese leider die in de Tweede Wereldoorlog was in de loopgraven en gevechten met zijn leger geweest. Hij was misschien dicatator, maar in zijn tijd was veilig in ons land. Hij was player en celebrity, op een foto met Kenedy , maar daarvoor op een foto met Che Guevara, en met Sofia Loren en Elizabeth Taylor…Peyton Place, de eerste langlopende Amerikaanse soap, was bij ons op TV te zien geweest in dezelfde tijd als hier, in Nederland, in het Westen in de jaren zestig…
  • Joegoslavië moest verdwijnen?
  • Juist, van de nieuwe wereldorde moest Joegoslavië verdwijnen. Na de Eerste Wereldoorlog hebben zij, buitenland, Joegoslavië gemaakt, nu, in de nieuwe situatie moest dat in stukken. Als Joegoslavië nu zou bestaan, zou de scenario over Joegoslavië anders lopen dan in het begin van de jaren negentig, dat is zeker. Machtsverhoudingen in de wereld, en in Europa, zijn anders. Dat zegt veel over echte redenen voor onze oorlogen,Balkanoorlogen.
  • Heb je nog veel oude vrienden oom Miloš?
  • Ja, niet zo veel, maar ik heb dezelfde echte goede vrienden, ongeacht natie. Ik ben een Servier, maar ik beschouw mijzelf als een Joegoslaaf, en, dat is ook niet belangrijk. Mijn echte vrienden zijn van alle naties. Ex-vrienden, en Serviërs, en Kroaten, en Moslims waren geen echte vrienden. En echte vrienden zijn en Kroaten, en Moslims, en Serviers. En anderen. Wil je nog iets drinken?
  • Wel, nog een ice thee, alsjeblieft. Hoe was het in de oorlog, mijn vader was ook daar?
  • Ja, wat kan ik je zeggen…Wij, mensen, zijn erger dan ratten, wij raken aan ales gewend. Als je minderheid bent, iedereen, bijna iedereen, haat je en zou je het liefst onder de grond willen hebben, zelfs vrienden met wie je opgegroeid was. Ik benadruk, bijna iedereen. Er zijn altijd goede vrienden, zelf degene over wie je nooit iets goeds had gedacht op wie je in moelijke tijden kan rekenen. Maar meeste, negen van tien, zijn zwakkelingen die makkelijk als prooi vallen onder de drukte van zo een situatie. Opeens denken zij anders over jou, hoewel je dezeflde persoon  bent, zoals vroeger. Schamte. Weinig goede dingen kan ik daarover zeggen. Op gegeven moment denk je dat de beste oplossing voor de situatie is dat iemand, maakt niet uit wie, alles bombardeert en als je tovallig geluk hebt, ga je overleven. Als niet, dan niet, beter zo een leven niet meer leiden. In zo een situatie kom je, geloof mij, Dat was imitatie van het leven. Er is geen elektriciteit, water, voedsel, iedereen jagt op jou…Niet te beschrijven.
  • En, toen je naar Nederland kwam, waar was je geweest?
  • Asielzoekerscentrum, in Zwolle, negen maanden en dan in een klooster in Brunssum, die werd gebruikt als asielzoekerscentrum. Daar was ik zes maanden. Hoewel is het meer dan twintig jaar geleden, kan ik met nog vele dingen uit de tijd herinneren. In Zwolle was een kok, Erik en zijn vriendin, Anja, die ook daar in de keuken werkten. Goede mensen en ik kon met zij in het Engels praten. Je zoekt iemand met wie je een praatje kan maken, ik wilde weg van de mensen uit mijn land, ik heb zij net in de oorlog gehad. En die kok, Erik, zei mij dat hij in mijn geboortestad is, als kok, soldaat, geweest. Dat waren soldaten en eenheiden van Verenigde Naties en Nederlanders waren ook daar.En, na bijna anderhalf jaar wachten, kreeg ik erkende status en papieren voor Maastricht. Ik kan mij nog herinneren. Ik bracht mijn moeder naar het ziekenhuis in Maastricht, AZM, en op weg naar het AZM,in de bus, zag ik grote reclame achter een andere bus die langs ons reed. Het ging over concert van Paul Weller in Maastricht en ik dacht: wel, als Paul Weler hier concert  kan hebben dan zou ik in Maastricht kunnen wonen. Maar…ja…hoe kan ik je zeggen. Er zijn verschillende kennisen uit mijn generatie uit mijn stad die tijdens de oorlog onze geboortestad hebben verlaten en zelfmoordin buitenland pleegden. Niet wegens verandering van de omgeving, nieuwe woonsituatie of zoiets maar wegens verdriet over wat met ons land gebeurd is, hoe mensen veranderden en hoe alles veranderde. Wij waren opgevoed als Joegoslaven, en zonder haat tussen de naties. Er zijn zelf gevallen geweest waar ouders van mijn vrienden en kennissen zelfmoord pleegden omdat zij met zo een situatie niet konden omgaan en meedoen in de haat, zij konden niet kijken hoe iemand van een andere natie, buurman of zo iemand tegen wie je  je hele leven elke dag “dag” zegt moet verdwijnen of vermoord worden…het was niet makkelijk…Maar, genoeg over mij. Heb je tijd? Ga ik je zo lastig vallen dat ik je verhalen over je identiteit en afkomst ga vertellen?
  • Wel, ik vind je verhalen interessant en over een uurtje heb ik met iemand op de markt afspraak gemaakt, zo, nog een cola, alsjeblieft.
  • Een meisje?
  • Ja, een leuke meid.
  • Lea, breng mij, alsjeblieft, een cola. Anton heeft een vriendin en je, Anton, bel je meisje en zeg tegen haar dat zij naar hiertoe komt. Wij zouden haar graag willen ontmoeten.

Lea brengt de drank en zegt:

  • Hoor ik dat goed Anton? Vriendin?
  • Ja, het is pas begin maar ik heb een goed gevoel daarover. Wij zien dat nog. Ok, ik bel haar.
  • Hoe heet zij?
  • Irma.
  • Een mooie naam. Success jongen, en Lea zoent hem op de wang.

Anton gaat opstaan, belt Irma en komt terug.

  • Ok, Anton, identiteit. Ja? Bij jou is het en makkelijk en moeilijk? Voor Tesla gehoord?
  • Ja, Nikola Tesla, de uitvinder.
  • Man die op de sterren ging lopen. Hoe onze beschaving, dagelijkse leven, vandaag eruitziet qua technologie en mogelijkheden daarvan kunnen wij Tesla bedanken. Geboren in 1856 als Servier in een dorp in Kroatie, na zijn studie in Europa ging hij naar land van mogelijkheden, Verenigde Staten. Daar, in het begin, werkte hij voor Thomas Edison, de uitvinder, maar die wilde hem soms salaris niet fatsoenlijk betalen en was jaloers op Tesla. Tesla begon voor zichzelf met een andere inversteerder. De wisselstroom die wij vandaag gebruiken, de toepassingen, is van Tesla, verschillende apparaten, transformators, elektromotoren, turbines, draadloze energieoverdracht, het principe van de radio…en nog vele andere dingen. Zonder hem zou ons leven vandaag anders eruit zien.
  • Ik heb wat dingen over hem gehoord en gelezen.
  • Eigenlijk heeft hij heel veel meer verdiend om in onze herinneringen te blijven dan vele andere wetenschappers en uitvinders, maar ja. Hier geef ik je nog een voorbeeld, iets uit “moderne tijd”, met een thema die vandaag vaak  wordt besproken, klimaatveranderingen. Ooit gehoord voor Milutin Milanković?
  • Nee.
  • Een wettenschapper, onder andere wiskundige, bekend door zijn theorie die hij in 1920 over klimaatveranderingen over grote tijdsperioden opstelde.
  • Nooit gehoord.
  • Ja, nooit gehoord. Zoals velen. En, er zijn nog vele wetenschappers en andere grootheden vanuit dat gebied. Bijvoorbeeld, hetzelfde onderwerp maar geen wereld van wetenschap of literatuur maar…James Bond, de naam, zegt je iets?
  • Oom Miloš, ik ben jong maar ik kan dingen zien, lezen en horen. Ja, ik heb paar films met James Bond gezien.
  • James Bond is een van de iconen van de westerse cultuur. De schrijver van boeken over James Bond, Ian Fleming, Brit, werkte tijdens de Tweede Wereldoorlog voor inlichtingendienst en heeft zijn eerste boek over James Bond, “ Casino Royale”, gebaseerd op een waargebeurde verhaal waar hij als escort een geheime agent volgde. De drievoudige agent, met de codenaam "Tricycle" was Joegoslaaf Dušan "Duško" Popov. Dat kan je makkelijk op internet vinden.
  • Het verhaal kende ik niet.
  • Ja, ik weet het. Iedereen kent James Bond, maar dit niet.
  • Maar, dat is alleen maar een deel van mijn identiteit.
  • Weet je, Anton, je draagt achternaam van je vader, Simić. Daarom liet je vader, Zoran, je voornaam door je moeder kiezen, dat was hun afspraak, meteen toen zij je voornaam wilden kiezen. Bij ons, in Joegoslavië, heb je de naam in Croatië, of Slovenië, zoals bij Russen maar ook vaak in het Westen. Serviers hebben naam Antonije. Een bekende schrijver, hette zo, Antonije Isaković. Nu maak ik snel verbinding met het eerste en het tweede deel van je identiteit.. Wij hebben over Anna Karenina van Tolstoj ooit gepraat?
  • Ja, de openingszin. Ik heb het gelezen.
  • Aan het einde van het boek vertrekt graaf Vronski met een bataljon naar Servië om de Servische opstand tegen de Turken te ondersteunen.
  • En, dat is alles? Dat is de verbinding tussen de twee delen van mijn identiteit?
  • Neee, er zijn vele verbindingen. Maar, om dat kort te maken, geef ik je nog een met een verhaal, niet zo veel bekend.
  • Goed.
  • Je weet wie Aleksandr Poesjkin is?
  • De grootste Russische dichter en een van de grootste dichters uit de wereldliteratuur.
  • Juist jongen, juist. Ooit gehoord voor Sava Vladisavić?
  • Nee.
  • Sava Vladisavić is een Serviër geboren in Herzegovina, het zuidelijke gedeelte van Bosnië. Hij was graaf, diplomaat en raadgever in dienst van de Russische tsaar Peter de Grote. Hij heeft, bijvoorbeeld, in zijn tijd, ongeveer driehonderd jaar geleden, grenzen tussen China en Rusland uitgewerkt en de grenzen zijn nog vandaag geldig. Ee, die Sava Vladisavić kocht in Instanbul een achtjarig jongetje, Ethiopische slaaf, Ibrahim Hanibal, uit. Als geschenk was jonge Ibrahim gegeven aan Peter de Grote en de jongen werd adoptiefzoon van de tsaar en zijn vrouw Catharina. Hij, Ibrahim Hanibal, was overgrootvader van Aleksandr Poesjkin.
  • Wel, interessant verhaal. En, wat met volgend deel van mijn identiteit, ik ben hier, in Nederland, geboren? Kan je een verbinding tussen de delen maken?
  • De verbinding tussen deel een en deel twee hebben wij net in het kort besprokken en nu maak ik verbinding tussen deel twee en deel drie, je Nederlandse identiteit gaan wij met je Russische verbinden.
  • Hoe? Russen zijn hier niet geliefd. Toen ik als kind naar de Jeugdjournaal keek was ik verbaasd, in het begin, wat zij over Russen zeggen en denken. En ik ging zoveel keer naar mijn oma en opa in Rusland, dat zijn de mooiste en de  beste mensen ter wereld. Later wilde ik niet meer naar de nieuws kijken of keek ik altijd met een dubbel gevoel daarnaar.
  • Ja, je weet het. Big Brother, propaganda…Nu ben je volwassen, je hebt de dingen achter de rug. Maar, eerst een vraag, hoe is het met je oma Ljuda en opa Ženja?
  • Zij klagen niet, wij horen en zien elkaar via Skype, tenminste paar keer per week.
  • Je contact met zij is heel belangrijk, je bent voor zij alles. Dat weet je.
  • Ja, ik weet het.
  • Je was heel jong, kind, misschien tien-twaalf jaar geleden of zo iets. Je vader vertelde mij dat oma Ljuda op bezoek bij jullie kwam, voor een maand of zo. En jullie, je ouders, oma Ljuda en je gingen naar Zaandam, Noord-Holland. Aan het einde van de Gouden Eeuw bezeten Nederlanders meer dan zeventig procent van alle schepen in de wereld. Zweden had de oppermacht in het Oostzeegebied en Peter de Grote wilde handel en invloed van Rusland in dat gebied te vergroten. Daarvoor had hij een betere en grotere vlot nodig. Zaandam was wereldberoemd met haar scheepswerven waar de beeste bouwmeesters en de goedkoopse arbeidskracht waren die men kon vinden. De jonge tsaar was in Zaandam incognito en hij logeerde in een arbeidershuisje, gebouwd van oud scheepshout. Hij verbleef daar acht dagen in 1697, hij wilde het vak van scheepstimmerman leren. Dat is nu museum en jullie, je, je ouders en oma Ljuda waren daar. Na paar jaar verdreef Peter de Grote de Zweden van de monding van de rivier Neva, waar hij in 1703 Sint-Petersburg stichtte.
  • Dank je oom Miloš, mooi verhaal.
  • Graag gedaan. Mensen kennen dat niet en de verbinding wordt opzettelijk niet onderstreept,op dit moment is het hier wegens de politiek niet geschikt.  Verder, de zus van de Russische tsaar, Alexander I, die Napoleon heeft verslaan, Anna Paulowna, was echtgenote van koning Willem II en in die tijd koningin der Nederlanden. De Oranjes zijn bloedverwanten met de laatste Russische dynastie Romanovs.
  • Oom Miloš, je houdt van geschiedenis.
  • Ik vindt het interessant. Er zijn zo veel kleine en grote verhalen die ons leven bepalen en wij weten dat niet. Kijk, ik was drie jaar in de oorlog in Bosnië en daarvoor vond ik geschiedenis ook leuk. Maar politiek niet, echt geen interesse, saai. Maar, de politiek had interesse in mij, en je vader. Wij hebben dat overllefd, velen niet. Nu heb ik ook geen interesse in politiek, ik weet ongeveer hoe het alles loopt. Geschiedenis is subjectief, of better gezegd, iedereen vertelt zijn eigen verhaaltje over hetzelfde gebeurtenis.
  • Ik weet het.
  • Trouwens, over verhalen gesproken. Gehoord voor Time Magazine?
  • De Amerikaanse?
  • Ja, opinieblad dat wereldwijd invloed heeft. Enkele jaren geleden was een enquête van Time Magazine over het beste boek in de wereldliteratuur. De ondervraagden waren honderd best verkochte Amerikaanse schrijvers op dat moment. In de top tien waren vier Russen: Dostojevski (De gebroeders Karamazov), Nabokov( Lolita), Boelgakov( De Meester en Margarita  ) en, inderdaad, op nummer een: Tolstoy met Anna Karenina. Toen journalisten vroegen een van de best verkochte schrijvers in de wereld op dit moment, Stephen King, wat de reden is dat het boek zo hoog stond zijn antwoord was dat het boek alles heeft wat een boek moet hebben: gezin, drama, seks(romance)…En niet te vergeten Mendelejev, Lomonosov en vele andere wetenschappers, musici…eindeloos veel resources…Geen zorg over Russen.
  • Als je nu over Russen praat mis ik mijn oma en opa.

Twee zachte handen komen achter de rug van Anton en sluiten zijn ogen.

  • Irma, zegt Anton met een blije glimlach.

Zij zoent hem op zijn wang en zegt tegen Miloš:

  • Goede dag. Ik ben Irma.
  • Goede dag Irma. Miloš.

Lea komt ook te verschijnen.

  • Dit is mijn vrouw Lea.
  • Aangenaam. Je bent de reden voor zijn slapeloze nachten?

Anton, lachend:

  • Zij plagen je. Kom bij ons zitten.
  • Irma, je bent een Limburgse?
  • Maastrichtse, in hart en nieren.
  • Irma, ik moet even wat dingen in de keuken afhandelen, ik kom snel terug, mijn excuus.
  • Geen probleem.
  • Irma, oom Miloš vertel mij dingen over mijn identiteit. Hij begon net het Servische deel, dan met Russische, dan met verbinding tussen die twee, dan over mijn Nederlandse deel, als derde, verbinding tussen deel twee, Russische, en deel drie, Nederlandse. Maar verbinding tussen deel een, het Servische deel en het Nederlandse deel, heeft hij niet genoemd.
  • Interessant, zegt Irma.
  • Ik maak een makkelijke verbinding tussen je deel een, het Servische, en je deel drie, het Nederlandse. In 1971 werd Ajax voor de eerste keer Europese kampioen en Velibor Vasovic was aanvoerder van Ajax.
  • Oom Miloš, ik volg voeftbal niet.
  • Maar je hebt wel voor Ajax gehoord?
  • Iedereen heeft voor Ajax gehoord.
  • Zo, zie je. Maar, maakt niet uit. Behalve die delen van je identiteit heb je nog vele, en het meest belangrijkse is je eigen deel. Je bent vrij, je bent van niemand, alleen maar van jezelf.
  • Ook `n beetje van mij, zegt Irma en pakt zijn hand.
  • Goed, ik begrijp het. Ik wens jullie veel liefde en geluk. Lea, schat, kom, ik wil je zoenen. Wij moeten volgende keer ergens anders gaan zitten, waar wij gasten zijn.

 

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
De tekst is een schets met fouten.