Anton uit Maastricht - Hoofdstuk 12: Moeder en vader

Door VeraSoul gepubliceerd op Saturday 22 July 16:29

Vaak moet Anton aan zijn ouders denken. Hij kan niet geloven dat zij weg zijn, hij had zo mooie en goede ouders en met zij zo een mooi leven. Streng waren zij niet, onmogelijke dingen vroegen zij van hem nooit. En zij hadden met hem veel geduld. Van zijna oma`s en opa, en oom Miloš hoorde hij over zij nog vele dingen die hij, toen zij nog leefden, hoefde niet te weten. Nu wil hij alles over zij weten, van zij heeft hij nog alleen maar twee urnen met hun as.

Zijn moeder Aleksandra was geboren op 14-07-1976 in  Sint-Peterburg. Volgens haar vader en moeder, opa Ženja en oma Ljuda, was zij als kind makkelijk. Zij ging vanaf haar tien jaar alleen naar school die paar kilometer verder van hun appartement was en ook alleen naar de winkel voor kleine boodschapen. Zij was een goede leerling en had altijd in alles goede cijfers. Bij een uitwisseling van leerlingen uit Sint-Petersburg en Parijs ging zij voor paar weken naar Parijs toen zij veertien was en Anton kon zich haar verhalen daarover herinneren. Na haar middelbare school was zij op universiteit ingeschreven en als goede leerling kreeg zij beurs van de staat. Zij deed econoie en begon te werken als tweede boekhouder in een softwarebedrijf voor spraakprogramma`s. Paar jaar daarna was zij getrouwd met zijn vader, Zoran.

Zijn vader was geboren in Zenica, Bosnië, Joegoslavië. Volgens oma Vera was hij een goed kind hoewel hij af en toe eigenzinnig kon zijn. Oom  Miloš vertelde Anton vaak over kattenkwaad dat zij als jongens vaak uithaalden. Papa Zoran was ook een goede leerling maar niet zo gedisciplineerd zoals mama Saša. En toch was hij, na zijn gymnasium en een jaar dienstplicht in het Joegoslavische leger, ingeschreven op de universiteit in zijn stad en hij deed werktuigbouwkunde. Na de studie begon hij te werken op een technische middelbare school als docent. Dat was paar jaar voor de oorlog in Joegoslavië en in het gekkenhuis van de oorlog was hij met oma Vera twee jaar voordat hij naar Nederland kwam.

Anton kreeg pas nu te horen dat zijn ouders kennis via internet maakten. Oom Miloš en oma Vera vertelden tegen hem dat zijn papa Zoran wat Nederlandse vriendinen had maar in zij kon hij zijn toekomstige vrouw niet zien. En, na de oorlog in Joegoslavië was hij zat van mensen uit zijn voormalig land. Hij wilde iets anders, en ging internetten. Zijn mama Saša, volgens oma Ljuda, had net een teleurstellende relatie achter de rug en wilde ook iets anders. En zij ging ook internetten. Na paar eerste contacte en enkele gesprekken via telefoon nodigde papa Zoran zijn toekomstieke vrouw Saša uit voor bezoek aan Nederland. Zij was in Nederland paar weken en na half jaar ging papa Zoran naar Sint-Peterburg om kennis te maken met ouders van mama  Saša, oma Ljuda en opa Ženja , en zij trouwden daar. Het duurde nog half jaar voordat mama Saša naar Nederland kon komen, veel papieren moest papa Zoran regelen en een jaar later was Anton geboren.

Anton wist niks over het internethuwelijk van zijn ouders. Aan vele waarheden over het leven, over zijn leven, moest hij in de laatste tijd twijfelen en dit was alleen maar nog een teken van onvoorspelbaarheden die zijn existentie bepalen.

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
De tekst is een schets met veel fouten.