Anton uit Maastricht - Hoofdstuk 3: Ongeluk

Door VeraSoul gepubliceerd op Friday 16 June 20:45

Het is mei en hij is laatste, zesde jaar gymnasium en aangemeld voor Rechtsgeleerdheid in Maastricht.Veel twijfel over wat hij zou wilde studeren heeft hij niet. Hij heeft altijd gevonden dat veel onrecht in de wereld is en, zoals vele jonge mensen, wil hij de wereld verandren ,verbeteren. Zijn ouders zijn met hem niet eens, zij denken dat zijn toekomst ergens in techniek is, hij is handig goed in wiskunde. En, de hele tijd met mensen bezig zijn is moelijk, je kan mensen nooit tevreden stellen. Dat is een van de redenen waarom zijn ouders zo teruggetrokken zijn, vaak afgezonderd.Zij zijn sociaal en zij en hij hebben wat vrienden en kennissen, maar meestal via hun werk of door zijn sport of school. Toch, dat is zijn keuze en zij willen daar geen laatste woord hebben. Hij weet dat voor hem met de studie nieuwe werelden gaan openen, er komen nieuwe kennissen, een andere manier van denken over vele dingen, hij gaat slimme mensen ontmoeten. Daarmee is hij blij, maar hij blijft thuis, in Maastricht, hij hoeft kamer niet te zoeken, zijn ouders gaan voor hem nog steeds vele dingen regelen. En, thuis is zijn oma, oma Vera, moeder van zijn vader, zij kan zo goed koken en regelt vele alledaagse dingen voor het hele gezin. Hij is vaak met haar en als zijn ouders werken praat hij vaak met haar en kan zijn oma vele dingen zeggen die hij zijn ouders dat niet kan. Oma kan zijn geheimen goed bewaren. Zijn vader komt uit ex-Joegoslavië, Bosnië, en zijn oma uit Servië, toen was het alles Joegoslavië. Hij heeft nog een oma, en opa, de ouders van zijn moeder die een Russin is. De Russiche oma en opa wonnen in Sint-Petersburg en vaak gaat hij op bezoek bij zij in de zomervakantie. Hij weet het, zijn achtergrond is complex. Dat ziet hij ook al de jaren op school, nu  in gymnasium is hij bezig met Nederlands, Engels, Latijn, Grieks, France, Duits en dan heeft hij nog Russich van zijn moeder en Servisch van zijn vader. Soms is het echt te veel, denkt hij, het gaat niet alleen maar over talen maar over logica`s en manier van denken, elke taal heeft zijn eigen logica, manier van denken. Daarover denkt hij ook deze regenachtige dag, als hij naar huis fietst. Hij heeft lesuitval en is thuis rond vier uur. Zijn oma Vera maakt meteen iets lekkers voor eten voor hem, na eten praat hij kort met haar en gaat naar zijn kamer om `n beetje te uitrusten en te bekijken wat hij voor school, voor morgen, nog moet leren, huiswerk doen. Vandaag heeft hij geen trainingen, hij kan dat alles rustig doen. Zijn ouders zouden ook snel van hun werk komen. Het is buiten echt een slecht weer, gelukkig hoeft hij nergens naartoe.

Rond zes  uur hoort hij huistelefoon en opgewonden stem van zijn oma, die weinig Nederlands kan praten. Zij roept hem schreeuwend en hij gaat snel naar de woonkamer en pakt de telefoon van haar. Het is politie. Zijn ouders hebben verkeersongeluk met de auto bij vliegveld Maastricht, Beek gehad. Een vrachtwagen heeft zij op de snelweg van achteren aangereden en zij zijn ter plekke dood. Anton kan niet geloven wat hij hoort,  en vraagt nog een keer, met duizeligheid, of de stem dat kan herhalen en gaat zitten. De oma, met grote ogen, vol van tranen, pakt de telefoon en belt meteen een nummer en hij hoort haar kortsachtige stem: “Miloš, Miloš!Kom snel!”

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.