Anton uit Maastricht - Hoofdstuk 2: Sollicitatie

Door VeraSoul gepubliceerd op Friday 16 June 20:44

Hij is 16 geworden en wil zijn grote wens vervullen: rijbewijs halen. Daarover heeft hij met zijn ouders gepraat en zij hebben voor hem alles uitgezocht:  met 16 jaar mag je theorie-examen doen, met 16,5 jaar mag je rijlessen volgen, en vanaf je 17e mag je praktijkexamen doen. Als je voor je 18e slaagt mag je al autorijden, maar voor je 18e verjaardag moet er wel een coach naast je zitten, bijvoorbeeld je vader of je moeder. Zijn ouders hebben de kosten van een rijbewijs berekend en dat is ongeveer 2000 euro. Zij hebben hem gezegd dat als hij 500euro verdient gaan zij de rest, 1500 euro, hem voor de kosten  geven. Hij is daarmee blij, maar hoe kan hij 500 euro verdienen? Zij ouders zeggen dat hij naar zijn kennissen en leeftijdgenoten kijkt, sommigen van zij werken in supermarkten als vakkenvullers, `s weekends. In paar maanden  kan je zo `n drie tot vier honderd euro verdienen. En dan spaar je nog van je zakgeld en dat is het. De rekening is eenvoudig. Ja, de rekening komt snel uit mond van zijn vader. Hij begrijpt zijn preek: men moet voor sommige dingen wat moeite doen, ouders kunnen niet altijd alles regelen. Wel, hij is eens met het plan en wil graag met zijn ouders de afspraak bevestigen. Op school heeft hij goede cijfers, als hobby’s heeft hij zijn ijshockey en judo, enkele maanden in supermarkt vakken vullen is niet te veel moeite als hij later rijbewijs kan halen.

Hij begon op internet te zoeken waar men vakkenvullers zoekt en in Maastricht zijn er wat supermarkten, dat is geen probleem. Rond zijn huis zijn er vier, vijf, binnen een kilometer. Hij dacht dat het beste is de supermarkten zelf te bezoeken in plaats van alleen maar op internet met zoektocht bezig te zijn. Er zijn altijd verschillende advertenties naast de balies in supermarkten ,op de prikborden, dat zeggen ook zijn ouders.

Op een dag gaat hij  melk en brood te kopen, zijn moeder heeft hem gevraagd. Hij is met de fiets, en zo hij gaat niet naar de dichtstbijzijnde supermarkt in hun buurt, maar ook niet zo ver, met de fiets drie minuten van thuis. Zijn fiets zet hij in de fietsstal rekken van het winkelcentrum Brusselse Poort en gaat naar binnen. Het is rond elf uur en er zijn weinig mensen in de winkels, buiten is een mooie dag. Hij gaat de supermarkten bezoeken en informatie over vakkenvullen te vinden. Bij de eerste supermarkt is een blonde vrouw, met een halflange kapsel, tussen veertig en vijftig,  bezig met de advertenties op het prikbord. Hij begroet haar en vraagt of daar ook vacatures voor vakkenvullers zijn. Zij stopt met haar bezigheid, bekijkt de jongen van top tot teen en vraagt hem of hij dat voor zichzelf vraagt. Hij legt uit dat hij zestien is geworden en op zoek naar een bijbaantje. Tijdens zijn verhaal bekijkt de vrouw hem nog een keer heel goed, alsof zij hem taxeert en zegt tegen hem dat vakkenvullen een zwaar werk is, daarvoor moet je een man zijn. Hij beantwoordt dat hij met ijshockey en judo jarenlang bezig is en gewend aan fysieke inspanningen. Zij vraagt hem, alsof zij hem dat niet gelooft, om een draai te maken om hem nog `n beetje te bekijken. Hij doet dat, hij wil de baan, en merkt dat vrouw  haar hand herhaaldelijk door haar haar haalt, dat haar pupillen vergroot zijn maar dat haar gezicht toch vriendelijk is. Zij zegt dat zij op dat moment geen tijd heeft, maar dat zij in hem een goede kandidaat ziet, hoewel, nu, de laatste week, geen vacatures voor vakkenvullers zijn. Maar zij weet dat de supermarkt altijd vakkenvullers nodig heeft, en zij is assistent manager in de supermarkt. Nu moet zij nog vele dingen doen en heeft geen tijd voor een gesprek met hem. Maar, vanavond, aan het einde van de dienst, als hij wil, kan hij hier komen om hierover uitgebreid gesprek met haar te voeren. En alle papieren die hij heeft, van school, paspoort, een korte  motivatiebrief, moet hij meenemen. Er is genoeg tijd tot vanavond om dat alles te regelen. Hij vindt dat prima, zegt hij, en zij pakt rustig zijn hand en zo leidt hem tot de plek waar zij haar kantoor in de hoek van de supermarkt hem laat zien. De geur van haar hangt nog steeds rond hem samen met zijn blik op haar bennen als zij van elkaar afscheid nemen. Hij gaat naar de fietsstal en voelt zich een beetje verward. Zo een gevoel is hem bekend, hij vindt rijpe vrouwen aantrekkelijker dan jonge, van zijn leeftijd. Maar, het komt waarschijnlijk door zijn hormonen, denkt hij, hij leest soms daarover en weet dat in de leeftijd met zijn lichaam van alles gebeurt en hij kan dat niet alles altijd begrijpen. Meest belangrijk is dat hij vanavond zijn bijbaantje kan krijgen, hoopt hij, hij gaat daarvoor in het gesprek met de mevrouw zijn best doen.

En, zo is het niet geweest. Hij heeft z`n best gedaan, veel in het gesprek met de mevrouw geleerd, kwam nog enkele keren voor gesprek met haar rond dezelfde tijd. Hoewel hij het zo leerzaam en leuk heeft gehad, hele wijze lessen over leven geleerd van iemand die hem zo graag en op een uiterst toegewijde manier de kennis wilde overbrengen, zijn bijbaantje heeft hij niet gekregen. Veel over vrouwen en seks is zeker meer waardevol dan zijn bijbaanjte en hij is zijn lerares daaarvoor dankbaar geweest maar hij moet verder. Hij wil zijn rijbewijs halen en na paar weken vindt hij zijn bijbaantje als vakenvuller in de dichtstbijzijnde supermarkt.

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.