Nieuw Balinge

Door Shasja Angel light gepubliceerd op Tuesday 25 April 14:50

d2bf44989fdfefda0cad261b4d8db0f3_medium.

Vrijdag 21 april, die ochtend word ik al met een zwaar gevoel wakker, deze nacht weinig geslapen en menig angstige droom gehad. Die dag daarvoor een gesprek gehad met iemand van maatschappelijk werk, mijn gevoelens bloot gelegd. Met het gevolg dat ik een aantal uren later overmand werd door beelden van weleer, liggend op de bank liet ik het komen. Gevangen in angst. De beelden ging voorbij en ik kon me weer bij elkaar rapen. Misschien zou ik deze nacht beter kunnen slapen, ik had een slaappilletje gekregen voorgeschreven door een huisarts. Een uitprobeersel. Helaas had het niet het effect wat het zou moeten hebben. Toen de pil ging werken raakte ik in paniek, ik dreigde de controle kwijt te raken wat ook zo was. Ik wilde me niet overgeven aan de pil waardoor hevig angst zich meester van me maakte. Half van de wereld legde mijn lief contact met mij, eerst via schrijven met de chat. Maar omdat mijn zinnen warrig waren belde ze voor een videochat. Het zal er wel niet fijn hebben uitgezien toch bracht haar stem me enigszins tot rust dat ik me uiteindelijk over gaf aan mijn slaap.

Vrijdag 21 april ik probeerde mezelf tot de orde te roepen te functioneren zoals het hoorde, maar hoe ik het ook probeerde. Ik zakte meer en meer weg negatieve gedachten/gevoelens namen bezit van me als een gif spreidde het door mijn lichaam. Ik schreef dit gedicht.

eaeb4696672e53dad2d3c58ad223ce4b_medium.

 

Mensen zien in me een sterke vrouw

Maar dat is absoluut niet hoe ik me voel

Ik zit opnieuw in een overleving modus

Het is de bodem van mijn put waar ik nu lig

Ik weet dat er nog maar 1 weg is en dat ik naar boven

Maar ook dat kost me nu effe zoveel moeite

 

Anderen hebben oordelen/vooroordelen

of schijnen heel goed te weten hoe ik hier uit moet komen

je bent sterk word gezegd!

Je hebt vaker voor hetere vuren gestaan!

En het verslaan!

 

Een ander zegt; hoe wil je dit nu doen?

Straks wanneer je weg bent?!

Wil me vast houden, om mij te beschermen?

Of voor zijn eigen veilige wereldje?

 

Ik sta met de rug tegen de muur

Schreeuw in de woestijn

Mijn stem lijkt verloren te gaan

Ik baal van de persoon die ik geworden ben

Ik verlies meer en meer de liefde voor mezelf

En daardoor vermoedelijk ook voor de ander

 

Ik heb wel een aantal geluk momentjes

Maar dan gebeuren er weer dingen vaak buiten me om

En daar glij ik weer weg

Het duister in

Waar beelden zijn van weleer

Ik ben het zat dat ik om de zoveel tijd een terug val heb!

Ik ben het vechten moe

De beelden moe

4d89b78797adfa15d252c29b02bc6f32_medium.

En toen was het klaar, ik stond op en vluchtte opnieuw het huis uit. Stapte op mijn fiets het maakte niet uit waar ik naar toeging, als ik maar weg was. De wind waaide door mijn haren, en ook al wist ik in de eerste instantie niet waar ik naar toe zou gaan, werd het tijdens de tocht duidelijk. Mijn eerste stop was bij een water, hier belde ik een goede vriendin van me. Zij die zelf maar al te goed weet wat het is om te overleven, overmand te worden door beelden van weleer. Door met haar te praten werd het al wat minder duister in mijn hoofd. En toen het gesprek voorbij was, werd het me duidelijk waar ik naar toe zou gaan. Mijn tweede stop was op een begraafplaats, hier waar ik een stukje van mezelf verloren had. Ik ging op het graf zitten van mijn te vroeg gestorven tante. Het graf wat al jaren niet meer goed onderhouden word. Terwijl ik het graf schoon probeerde te maken kwamen de tranen. Ik huilde als of ik nooit meer zou stoppen, maar het gaf niet, op deze vroege ochtend was ik hier helemaal alleen. Ik bleef boenen ook al werd het er niet echt schoner op. De beweging was gewoon prettig. Mijn tranen hielden op. Ik begon hardop te praten, tegen haar waar ik zo van gehouden had. En de dag dat ze stierf, stierf er ook een stukje van mij. Ik sprak de woorden die ik zo graag tegen haar had willen zeggen wanneer ze nog geleefd had. Toen ik alles verteld had was het klaar, ik stond op en vervolgde me weg. Ik ging naar de plek toe waar ik mijn onschuld verloren had.

Hier in dit dorpje Nieuw Balinge waar ik zoveel voetstapjes had, en waar ook het verhaal “Liefde kent geen kleur” zich afspeelt. Ik zocht de plekjes op waar mijn grootouders gewoond hadden. Ik maakte hier video’s opnames van en sprak mijn gevoel er over uit.  Ik zocht de plekken waar vreselijk dingen met mij gebeurt waren, het was een sterk gevoel waar ik aan moest voldoen. Ik weet niet of ik het schuurtje gevonden heb, maar wel iets wat erop leek. Het rook er zelfs het zelfde. De plek in het bos waar de jonge me geprobeerd heeft te verkrachten heb ik niet echt kunnen vinden, maar naar al die jaren kan het ook veranderd zijn, vermoedelijk zijn er ook nieuwe huizen gebouwd.  Die kwam in ieder geval tegen tijdens mijn zoektocht. Ik zwierf rond in Nieuw Balinge vond mooie plekjes want de natuur is daar prachtig. Toch gaf het me ook gemengde gevoelens, hier waar zoveel met mij gebeurt was. Hier waar ik mijn onschuld verloren had. Het zaadje der angst gezaaid was, en waar ik voorgoed mijn vertrouwen verloor. Dat zelfs iemand waar ik van zou moeten houden en hij van mij, zijn macht misbruikte voor zijn eigen geile gevoel. Een onschuldig meisje van krap aan 4 jaar. Uiteindelijk verliet ik het dorpje ik weet niet of het me geholpen heeft. Maar ik heb een stille hoop. 

Shasja

Kijk ook bij mijn boekjes en op mijn site.

Mijn band met de aarde

Liefde kent geen kleur

Kijk ook op mijn site

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.