De brieven van Jakobus

Door Jan Cornelis gepubliceerd op Wednesday 19 April 15:56

     Indien de schrijver van de zendbrief van Jakobus de halfbroer van Jezus was, zoals de bewijzen schijnen aan te geven, dan kende hij de Meester waarschijnlijk net zo goed als ieder ander. Maar later leerde hij de Meester als méér dan een broer kennen. Met een getuigenis uit de Geest geboren, leerde hij Hem als Heer en God kennen.

     In de brieven van Jakobus komen automatisch die lessen naar voren die hij in zijn kinderjaren leerde toen hij met Jezus opgroeide, daar hij altijd werd geleid en "verlicht" door het voorbeeld van zijn oudste Broer. Het is dan ook niet zo verwonderlijk dat Jakobus de kern van de zuivere godsdienst beschrijft als een uitermate praktische, nuchtere bezigheid.

     Hij onderwijst dat godsdienst datgene is wat we uit liefde doen vanwege ons getuigenis. Daarom richt hij zich op de kleine dingen, waaruit de ladder naar volmaaktheid en verhoging bestaat. Hij begreep het beginsel dat door een hedendaagse apostel werd onderwezen heel goed. Er bestaat niet 'een groot ding' dat we kunnen doen om het eeuwige leven te verwerven. Nee, de geweldige les die we moeten leren is de heerlijke beginselen van het herstelde evangelie toe te passen op de kleine daden en plichten in het leven.

     Tenslotte is het ware christelijke leven opgebouwd uit kleine dingen die wij thuis, in het quorum, in de organisatie, in de stad, in ons werk of waar ons leven en onze daden zich ook mogen afspelen, vorm geven.

     De brief van Jakobus heeft geen thema in de gebruikelijke zin van het woord, zoals bij de brieven aan de Romeinen, Efeziërs of Galaten wel het geval is. Hij neemt niet één centrale gedachte om dit op de een of andere systematische manier verder te ontwikkelen en uit te werken. Nee, deze brief heeft een alles omvattend doel dat als thema gezien kan worden.

     Door de hele zendbrief heen schijnt Jakobus aan te willen tonen dat er, wanneer we eenmaal het (herstelde) evangelie aanvaarden en over geloof beschikken, van ons verwacht wordt dat we de echtheid van dat geloof in ons dagelijks leven zullen bewijzen. Het boek wordt gekenmerkt door een reeks korte mini toespraken die aantonen dat de heiligen het woord van God niet alleen moeten kennen maar er ook naar moeten leven!

     Het ziet ernaar uit dat de brief niet naar een bepaalde gemeente of groep van de kerk gezonden is maar schijnt voor alle heiligen bedoeld te zijn geweest. Dit idee van algemeenheid wordt versterkt door het gebrek aan persoonlijke verwijzingen, persoonlijke groeten of het vermelden van enig nieuws, wat zo typerend is bij de brieven van Paulus. De inleiding is erg kort en er is geen officieel eind. Hoewel dit een nadeel lijkt, geeft dit gebrek aan de brief een algemeenheid die haar door de eeuwen heen haar waarde heeft doen behouden.

     Jakobus richtte zijn brief tot de twaalf stammen in de verstrooiing die tot de kerk behoorden, dat wil zeggen tot een volk dat nog vergaderd moest worden. (Jakobus 1:1.) Vele geleerden die het geestelijke Israël niet kennen als tegenstelling tot het Israël, waartoe men behoort op grond van afstamming, nemen aan dat Jakobus alleen tot de Joodse christenen schreef terwijl kerkleiders in 'De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen' van mening zijn dat Jakobus ook aan de toekomstige heiligen schreef en dit is mijn getuigenis in Jezus naam. Amen.

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.