Zeg eens H

Door Mirat gepubliceerd op Wednesday 15 March 12:27
283735757_212637ccd9.jpg
Haar gevoel liet haar niet vaak in de steek. 
Als dan ging het om dingen die op afstand stonden. 
Twijfelen deed zij eigenlijk altijd, 
behalve, ook weer, 
bij haar gevoel, 
dat nam zij serieus. 
Waarschijnlijk precies tegenover gesteld zij anderen zag doen. 
 
Een gesprek daarover nooit vruchtbaar gebleken. 
Niet dat zij het ter sprake bracht. 
Soms ontstond het, of was er een directe aanleiding. 
 
Gevoel, gevoelens, complexe entiteiten. 
Biologisch gestuurd? 
Ook zij wist niet hoe het zat, 
wilde dat niet, wat voor haar doen, 
tamelijk vreemd was. 
 
Er was, hoe je het ook bekeek, iets vreemds mee aan de hand. Het intuïtie noemen, 
was het alweer teveel duiden. 
Waren het wel gevoelens? 
Zij haalde haar schouders op. 
 
Soms zat het haar dwars. 
Sterk, krachtig brak het in haar door. 
Er zat niets anders op dan eraan toe te geven. 
Bijna zou zij het een eigen wil, 
een persoonlijkheid geven. 
 
Dat deed zij vaker, tekende het uit. 
Alsof het dan makkelijker te bevatten was. 
Liever deed zij niets en liet zij ‘het’ begaan, 
indien gewenst, 
volgde zij het gevoel. 
 
Ja, haar gevoel kon praten, althans, daar leek het op. 
Een ontwikkelingspsycholoog, een vriend, 
vroeg eens belangstellend, waar zij die stemmen hoorde. 
Daar schrok zij van. 
Het zijn geen stemmen, toch, dacht zij.
 
images%2B%252814%2529.jpg
 
Verbaasd zal zij hem hebben aangestaard. 
Hij verduidelijkte zijn vraag. 
“Komen ze van binnen, als een dialoog, 
of hoor je ze van buiten, via je oor?” 
Snel antwoord zei “binnen”. 
 
Wat een rare vraag en wat een gevoel riep het op, 
alsof zij loog. 
“Zijn er mensen bij wie het van buiten komt?” 
vroeg zij voorzichtig. 
Hij beaamde dat. 
 
“Worden die niet voor gek versleten?” 
“Niet door mij, ik vind het interessant om mij erin te verdiepen.
Jij toch ook?” 
“Ja, ja”, zei zij en knikte snel.
Dubbelop. 
“Ik kan je wel wat artikelen sturen?” 
“Graag”, weer was het een automatische piloot, 
die het leek over te hebben genomen. 
 
Dat was dus dat gevoel, 
geen andere persoonlijkheden, 
stemmen 
of welk andere verklaringen ervoor werd gevonden. 
 
Zij bleef erbij. 
Verdacht de anderen van dezelfde leugen. 
Zij houden de schijn op, 
uit angst, 
natuurlijk. 
 
Er wordt raar gekeken en niet alleen dat, 
mensen werden ervoor opgenomen, behandeld.
 
Nooit, nooit meer serieus gehoord, 
verstaan, 
behandeld 
of genomen. 

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.