En toen ging alles gewoon door....

Door Helena 14 gepubliceerd op Sunday 12 March 01:27

Een week is er voorbij, een week met weer gewoon school en werk. En een week waar het allemaal pas goed door begint te dringen wat er gebeurd is. Ik weet nog niet hoe ik dit ga verwerken, nu vind ik alles gewoon nog kut, Excuses voor het woord maar zo voel ik alles. Vanaf het moment dat ik wakker word. Het lekkere weer waar we ieder jaar zo naar uitkeken, de eerste viooltjes en narcissen in de winkel waar ze altijd zo blij van werd. Ik ben boos op de mensen die blij over straat lopen, totaal ongegrond natuurlijk, die kunnen er tenslotte ook niets aan doen, maar dat is nu eenmaal wat ik voel. Maar ik zie ook mensen die iemand verloren zijn en toch weer lachen, daar houd ik me maar aan vast en verder trekken we elkaar er doorheen, mijn vader zusje oma en ik....

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Zoveel sterkte gewenst.
Ja Helena, een lente ziet er ineens heel anders uit dan andere jaren, als je nu zoveel verdriet in je hebt over je moeder die recent overleden is. Geef dat verdriet haar plaats, verberg het niet, deel het gerust. Des te eerder zullen de lentes weer lentes zijn. En dit jaar ... probeer er iets van te maken, met al die dubbele gevoelens. En probeer te lachen tegen een net uitgekomen bloem. Die bloeit ook voor je vader, zusje, oma, en ... voor jou ! Sterkte hoor !