Vreemde handen, zijn mij niet vreemd meer.

Door Plazilliaantje gepubliceerd op Friday 17 February 16:24

Ik ben niet meer gevreesd,

Vele, zijn ze al voor geweest.

En nu, krijg ik er tenminste nog wat voor.

Wanneer dringt dat, eens tot je door?

 

Vreemde handen, zijn mij niet vreemd meer,

Gescheld, doet geen zeer meer, 

Ruwe handelingen,

Ach, zelfs die laten mij, niet minder zingen.

 

Het kloppen op mijn raam

Door de mannen die er staan,

Is als gerinkel, van een kassa la,

Schaam je niet, omdat ik hier sta.

Ik doe alleen maar mijn werk,

Wees niet bang, ik ben sterk.

 

Ik kan het aan,

Dat ze daar, voor mij staan.

Dat zou jij toch moeten weten?

Of ben je mijn jeugdjaren vergeten?

Toen je toestemde, met het geklop op mijn deur.

Mijn meisjeskamer, die gevuld werd met mannengeur.

De striemen, op mijn jonge lichaam.

En nu, wordt je boos, omdat ik werk, achter het raam.

Van jongs af aan, staan ze al in de rij,

En maakte ik menig mannen blij,

En nu, is het ineens, niet goed genoeg meer?

Waarom? Het doet niet meer zeer.

Het is, waarvoor ik in de wieg ben gelegd.

Dat heb je mezelf ooit gezegd.

Ik moest het maar accepteren,

En dat zou ik snel genoeg leren.

Dat is wat je zei.

Dus wees blij.

Ik heb het geaccepteerd.

Ik wordt niet meer, bezeerd.

 

Ik doe mijn werk,

en blijf sterk.

 

(*uit de oude doos)

Reacties (7) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Zo heeft ieder mens zijn of haar eigen verhaal. Jij bent er sterk uitgekomen..
XXX
Ja, ieder huisje zijn eigen kruisje.
ERg, wel mooi verwoord
Tjeee ... Plazilliaantje. Wat dapper zeg ! Wat een openheid over je verleden. Wat indrukwekkend zoals je dat onder woorden brengt. Vreselijk dat je gedwongen bent geweest dat allemaal te ondergaan. Het waren geen keuzes voor jou, maar het gebeurde blijkbaar uit dwang. Verhuurd, verkocht, vernederd, mishandeld en misbruikt. Degene die jou normaal gesproken (maar wat is normaal ?) eigenlijk moest beschermen, je moeder, liet jou dit alles ondergaan. Wat een jeugd, wat een adolescentie, wat een leven als jong-volwassene, en ook nu nog zullen die herinneringen onderdeel van jezelf zijn. Hopelijk is je tegenwoordige leven anders, beter voor jouzelf, liefdevoller, en kun je genieten van de dingen die "normaal" zijn. Hopelijk is je vertrouwen in mensen (en in jezelf) niet geheel verdwenen hierdoor. Het nieuwe leven, over je eventuele complexe (PTSS ?) trauma's heen. Een beter leven voor jouzelf en misschien wel voor de anderen in jouw systeem, dat wens ik je van harte toe. Ook begrip van je omgeving en een luisterend oor. Dat komt jou zo toe !!
Ten eerste bedankt, voor je reactie.

Mijn vertrouwen in de mens is mede hierdoor wel nihil geworden, maar ben ook op heel veel andere vlakken er sterker uitgekomen. Trauma's heb ik persoonlijk niet zo last van, al zal ik ze ongetwijfeld wel hebben, maar ik heb geaccepteerd wat er allemaal in het verleden is gebeurd, dat heeft mij toen zoveel rust gegeven. Soms reageer ik nog wel anders, dan een andere zou doen, maar dat ben ik nou eenmaal. Soms komt er nog iets boven drijven, en dan schrijf ik het van me af, en ga weer verder. Het leven is te kort, om overal bij stil te blijven staan.

Mijn omgeving..., die weet eigenlijk niks van mijn verleden. Ik wil niet beoordeeld worden, op wat ik heb meegemaakt, maar om wie ik nu ben. Mijn pen, is mij altijd al trouw geweest, dus als ik een luisterend oor nodig heb, schrijf ik alles gewoon van me af. Zonder me in te houden, zonder oordelen. Soms zet ik hier wat op Plazilla, maar daar blijft het ook bij.
Waar werk je dan? Alkmaar, Amsterdam of elders? Ach weet je wat het is, prostitutie is gewoon werk. Huwelijk is soms ook prostitutie, de verschillen zijn niet zo groot. Dit vak ligt onder een berg taboe, maar weinigen weten hoe en wat precies.
Werken in de fabriek is ook geen lolletje. Denk dat je het dan beter doet!

Groet