Zij, is een duivelskind

Door Plazilliaantje gepubliceerd op Thursday 09 February 12:56

Alles is bekend, maar ik voel me zo alleen

Ik ken elke straat en elk steegje.

Ik ken elk kind, en elke volwassenen

Ik ken ze allemaal bij naam

Toch voelde ik me zo alleen

Er roep niemand mijn naam

Nee, ik word genegeerd.

Al word er wel over mij gesproken

"Speel niet met haar!"

"Zij is een heiden!"

"Zij is een duivelskind!"

"Blijf bij haar uit de buurt, want straks word jij ook aangestoken."

"Zij had nooit geboren mogen worden."

 

Weer spoken de zelfde vragen door me heen

Waarom vraagt niemand mij te spelen?

Waarom wil niemand met mij delen?

Waarom roept niemand mijn naam?

Waarom wil niemand naast mij staan?

Reacties (8) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Hoi Plazilliaantje,

Je laatste vier - zo enorm elementaire - vragen uit deze tekst ...... ze horen natuurlijk bij dit triestmakende gedicht van jou, maar waarom niet in werkelijkheid de positieve versie ervan hanteren, voor jezelf ?

Wie vraagt mij te spelen ?
Wie wil met me delen ?
Wie roept er mijn naam ?
Wie wil naast me staan ?

Als je de reacties binnen deze Plazilla op jouw teksten ziet ben je niet alleen: samen spelen - samen schrijven, teksten en gedachten delen, iedereen die op jou reageert of je bericht waardeert, die roept in feite je naam, en de warme reacties op je teksten geven aan hoeveel mensen naast je staan.

En wat je hier kunt, kun je elders vast ook wel. Doen !!

Hoi Zef,

Ik heb dit geschreven toen ik, 11/12 jaar oud was. Meestal zet ik hier alleen dingen op, die ik nu schrijf, maar soms kom iets tegen uit de 'oude doos'. Die ik dan ook graag wil delen, die schrijf ik, buiten de spelfouten om, letterlijk over. Soms denk ik er dan wel anders over, maar wil ze niet veranderen, omdat dit was, wie ik toen was. Toen ik dit schreef, kon ik nog niet op een andere manier denken. Het deed mij te veel pijn, om er alleen voor te staan. En nu, weet ik, dat ik er niet alleen voor sta, maar als kind zijnde heb ik er wel degelijk helemaal alleen voor gestaan, vandaar.

Toch bedankt, voor je uitgebreide reactie, en opbouwende kritiek.
Hartbrekend...hopelijk heb je nu wel mensen om je heen.
heel erg triest
ik begrijp het
Je raakt het nooit kwijt
nee, dat zijn herinneringen, die je als kind maakt, en nooit meer kwijt raakt.
ooo zoveel herinneringen.......
XXX