Verleden...........

Door Shasja Angel light gepubliceerd op Monday 19 December 19:18

Wat ik me eigenlijk plots afvraag, zou het seksueel misbruik meegedragen hebben dat het zolang geduurd heeft voor ik echt voor mijn eigen gevoelens koos. Tuurlijk wat uit mijn laatste duik na mijn verleden duidelijk werd. Was dat het een bewuste keus was omdat ik wist dat er verborgen herinneringen waren en ik de deksel van mijn beerput hardnekkig gesloten hield. Maar misbruik op zo'n jonge leeftijd kan niet goed zijn voor je seksuele ontwikkeling. Ergens word er een vertrouwen weg gehaald wat nooit meer te lijmen valt. Vaak heb ik het nog moeilijk met de beelden die af en toe naar boven komen drijven. Toch wil ik het niet verstoppen en bespreekbaar maken als een gesprek daar toevallig op komt. Natuurlijk moet ik me dan wel tijdens zo'n gesprek me veilig voelen. Want ik ga niet zomaar aan iedereen vertellen. Hoewel het schrijven hierover wat makkelijker gaat. Hoef ik ook niet de geschokte reactie van iemand gezicht te zien, of de medelijden te voelen. Want aan zieligheid heb ik niets.

Een welgemeende arm rond mijn schouders of een knuffel is dan wel fijn. Maar ook dat kan alleen wanneer het goed bij me voelt. Niemand mag meer zomaar mijn lichaam aanraken. Misschien een verknipt beeld, maar vermoedelijk is dat oorzaak gevolg. Gelukkig voel ik mensen wanneer ik me er open voorstel aan, dus in vervelende situaties ben ik als volwassenen op dat gebied nooit meer gekomen. Maar het kleine meisje in mij is nog wel beschadigt. En op het moment dat ik iets minder in mijn vel zit, door dingen die er soms op me af komen. Moet ik oppassen om niet te ver weg te glijden in mijn verleden. Toch kan ik het niet altijd voorkomen. Dan ben ik weer even in dat schuurtje, of in die vreemde kamer waar het eerst zo donker was, en later met dat vervelende felle licht gewerkt werd. Voel ik opnieuw mijn naakte lichaampje en hoor het geklik van de camera, en ruik ik de lucht van rook en andere geuren, en voel de onprettige sfeer. Volwassenen die het recht namen om te doen, wat ze moesten doen!

Ook in die tijd waren pedo's al actief met foto's. Van mij zullen er ook wel ergens nog foto's zijn, daar heb ik het heel moeilijk mee gehad. Maar langzaam maar zeker moest ik er afstand van nemen. Want dat is iets waar ik niets aan kan doen. Maar goed ik dwaal af ik vroeg me af of dat meegedragen heeft dat ik zolang mijn hart niet gevolgd heb. Het één zal met het ander te maken hebben, misschien dat mijn eigen waarde ook gewoon nihil was. Gewoon te passief geworden door al die dingen. Ik denk in stilte dat het nog een wonder is hoe ik mij ontwikkeld heb, het zelfde geldt had ik nu onder zware medicatie gezeten, of was er niet meer geweest. Nou moet ik toegeven dat in 2014 de situatie wel even wat anders was, had maar een haartje gescheeld of deze dame was er niet meer geweest. Maar goed uiteindelijk vocht ik terug. En ikke ben hier nog.

Shasja,

Kijk ook op mijn site

Bestel hier mijn boekje

Reacties (9) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
ik ken het gevoel maar het heb alles mee te maken met het misbruik
Ehhhh ..... 'k heb net je boek "Liefde kent geen kleur" besteld. De korte omschrijving op de pagina van de uitgever deed me al huiveren.
Oké dank je wel! Hoop dat wanneer je het ontvangen hebt en het gaat lezen. Dat het zo is wat je nu voelt , ;-)
Zeer onder de indruk van je verhaal. Of de keuze van een vrouwelijke partner veroorzaakt wordt door wat jou destijds in je vroege jeugd fysiek en ook mentaal is aangedaan, kun je niet met zekerheid zeggen. Ik ken van nabij een vergelijkbare situatie waar dat niet zo is. Wel is zeker dat je je hele leven zult blijven vechten tegen de herbelevingen vanuit je PTSS. Een andere keus heb je niet, in dit leven. Heel erg veel sterkte. Goed dat je het van je af kunt schrijven !! Dapper mens !!
Dank je wel, ja in dit leven zal het onderdeel van mijn bestaan blijven, en op zware momenten de kop op steken. Maar ergens zal ik de kracht vinden om het te door staan. Ik zal blijven schrijven dat is de enige manier voor me, om het los te kunnen laten en het enig sinds een plekje te geven. Dank je wel.
Wat ons geestelijk gevoelswereld aangaat leven we op het dak van de wereld. Dus niet op aarde. Ons geestelijk gevoelsleven is dood. We hebben alleen het lichamelijk gevoelsleven.
We willen het niet zien. We hebben onze grote waarheden gefantaseerd.
De waarheden van goed en slecht. Deze vervangen de waarheid van de natuur.
Als volwassen mens hebben we geen keus meer. We zijn als peuter met goed en slecht gestoorde gemaakt. De puinhoop die we nu tussen twee mensen zien. De puinhoop die we op aarde zien.
Helaas..........
Trauma,'s verwerk je niet zomaar. Je bent sterk hoe je dit schrijft. Zoiets blijft je een levenslang bij en is een dagelijks gevecht. Bewust kiezen voor een positieve gedachten is een kracht, daar waar het onderbewuste altijd de nare herinneringen blijven voelen en inderdaad soms ineens zien. Sterkte en praten over zoiets blijft moeilijk en sommigen kunnen dat niet en anderen vinden het ook niet nodig. Het blijft een persoonlijke manier van verwerken.
Het blijft ook moeilijk om over zoiets te praten, klopt, wanneer ik erover praat, hou ik het vaak oppervlakkig, niet in details. Dat is gewoon te pijnlijk. Dat kan ik alleen tijdens het schrijven..........

Het is en blijft een persoonlijke manier van verwerken. En meestal gaat het goed met mij, maar op het moment even weer in heftig vaarwater door de aankomende scheiding. En dan ligt het allemaal heel dicht bij elkaar. ......

Wat een geweldige mooie site heb jij, ;-)