Sleur in en overal.

Door Leny gepubliceerd op Friday 16 December 10:40

Dit is een voorbeeld van een soort huwelijk, waarvan er helaas heel veel zijn. De sleur waait er ongemerkt in, of je nu wilt of niet. Deze vrouw in mijn verhaal wilde dit duidelijk niet en ging een eigen leven leiden. Wat is dan de sleur? Die zal ze later misschien ook hierin tegenkomen.

Je bent niet meer de man waar ik ooit van gehouden heb. Jij bent niet meer de man die mij hartstochtelijk kust en neemt, vol passie, vol overgave die ik beantwoord met dezelfde gevoelens die in mij zijn voor jou. Jij bent vervreemd van mij. En de eentonigheid voert de boventoon. Alles is zo voorspelbaar geworden in dit huwelijk. Had ik er teveel van verwacht soms? Zou dat het zijn? We zitten in een sleur, ik doe er aan mee omdat ik wel moet anders klopt het volledige plaatje niet. Altijd hetzelfde, zelfs de vrijdagavond die vroeger zo spontaan voor beiden was is nu al maanden van tevoren vastgelegd, omdat jij nergens meer van afwijkt.


Bespreekbaar is het niet. “Zo gaat dat nu eenmaal in een huwelijk, er moet structuur zijn in een gezin of je nou wel of geen kinderen hebt”. Ben ik even blij dat wij nog geen kinderen hebben!
Ook de gesprekken die wij vroeger uren hadden zijn reduceert tot enkele minuten en dan nog is het “Is er nog gebeld?” Of je vraagt waar de post ligt. Wat eten we vandaag. Nog visite geweest? Elke dag dezelfde vragen en elke dag dezelfde antwoorden. Nee, natuurlijk geen visite, gezelligheid is hier ver te zoeken. Jij altijd me je eeuwige klaverjasavondjes en je visclubje! Mensen hebben geen zin meer om te luisteren naar jouw geouwehoer, zelfs mij kan het niet meer schelen. Mijn interesses die ik heb, ach die hebben voor jou geen waarde, je vraagt er niet eens naar. Ik heb laatst een lijst gemaakt met de min en pluspunten van ons 3 jarig huwelijk.

Nou ik moet zeggen, we kwamen er zeer slecht uit. De rek is er al uit. Het verplichte nummertje op vrijdag is er al ingeslopen, terwijl wij altijd vroeger samen onder de douche gingen, kan ik mij nu de laatste keer niet eens meer herinneren dat wij dat samen deden. Kunnen wij niet eens lekker op een maandag vrijen of een donderdag? Zomaar spontaan, desnoods in de keuken, op de salontafel in de kamer op de eetkamertafel in de achterkamer. Ik verlang zo naar jouw spontaniteit. Je hebt het in je, ik heb het ervaren toen wij verkering hadden, toen wij samen gingen wonen. O wacht even, toen begon het eigenlijk al. Die eentonigheid. Die strakke regels van een huishouden waar niets fout kan en mag gaan, want de wereld kijkt mee.


Soms heb ik het idee dat jij geen vrouw wilt maar een modepop om mee te pronken op jouw feesten en recepties van jouw werk. Want daar ben je de hotshot, de big boss, de man die alles en iedereen onder de duim heeft. Ja, je bent directeur of niet. Kopen kan ik alles, krijgen kan ik genoeg van jou, ik kom niets tekort bij jou. Maar wat ik tekort kom moet ik helaas bij een ander zoeken en dat is liefde, gewoon lichamelijke liefde. Daarom ben ik een verhouding begonnen met onze tuinman, niet mijn tennisleraar, want daar gaat iedereen al mee de koffer in.

Ik heb een exclusiefje, zoals ze het bij ons op de tennisclub noemen, mijn eigen tuinman, een vent die nog naar zweet ruikt, die mij ruw neemt als vrouw, die mij laat genieten van de seks zoals ik nog nimmer bij jou genoten heb. Die naar mij luistert als ik mijn gedichten voorlees die ik al jaren schrijf, die naar mij luistert als ik hem vertel dat ik geen zin heb om te koken en hij adviseerde:  “Bestel lekker chinees, pleur het in je eigen serviesgoed en doe alsof jij het gekookt hebt, kijken of hij het merkt!” Klopt, je hebt niets gemerkt, achter je verslagen van je werk ging je met je bestek als een robot aan het eten, zonder een enkel compliment.

8ca6af9ec449a33deacc1cd853060e74MTJbMl0u

Zal die Chinese kok leuk vinden, ik vond het heerlijk. Maar zo zijn wij al gezonken. Ik geniet nu ook van onze sleur, ga er helemaal mee in op, omdat jij dat zo wil, omdat jij dat van mij eist. Ik vraag er niets voor terug, alleen vroeg ik of de tuinman kon blijven, anders braken mijn nagels steeds af en als vrouw van een directeur mag je zeker geen aarde onder de nagels hebben.
Vind je de tuin niet prachtig dit jaar?

Reacties (3) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Ja Leny, zo gaat het bijna altijd met veel relaties en het zal de tijd wel wezen van vandaag de dag. Er zijn echt wel vitamines om een relatie gezond te houden maar het vraagt wel om medewerking van beide hetzij van een.

Als je toch lekker in je vel zit met een leuke partner en het is zo goed als altijd leuk is (geweest) kijk dan eens achterom hoe het eerst was. Sleutel dan eens aan de problemen, maar beiden moeten wel de fouten van elkaar erkennen en wees niet altijd de onnozele onschuldige want dat valt wel op.

Goed artikel Leny.
Voor vijfhonderd euro per maand kan je hier komen wonen.
Hoi Motorfietsgerrit, Voor dat geld moet je Leny elke ochtend bedienen met een uitgeperste sinaasappel. Vervolgens wil ik dat je Leny elke dag wast en het haar van Leny weer netjes in model brengt. Verder wil ik dat je als Leny erom vraagt haar nagels netjes verzorgd. Ik wil dat jij altijd vraagt aan Leny welke bloemen ze bij haar wilt hebben en deze haalt en bij haar brengt.

Vraag altijd wat Leny wilt eten en bereid dat netjes voor. Ga met haar altijd een eindje om en wees haar Butler.

Kietel Leny nooit onder haar voeten want ik denk dat je dan enkel blij moet zijn met een enkele dreun :-))))