De ouders

Door Doler gepubliceerd op Saturday 12 November 23:24

8         

Bij elkaar gekomen door liefde, houden van, samen begonnen aan een levensreis. Niet weten waar deze hen zal brengen, welke ervaringen zij zelf en met elkaar mogen gaan ervaren. Het leven is een reis, met bestemming de aarde, een wereldreis met een reisleider ( je gids)  en jij, samen zijn de reizigers.

Opgegroeid, volwassen geworden, samen gekomen, ga je verder, je hebt samen werkt  en samen zijn jullie blij en gelukkig.

Jaren gaan voorbij, carrière maken, hoger op komen, verantwoording dragen, uitgedaagd worden. En dan een kinderwens, samen ouders worden, je kijkt om je heen en ziet aanstaande ouders, jonge en oudere, twintigers en dertigers.

Zwanger worden is jullie wens, bij sommige snel, bij anderen duurt het langer, bij sommige lukt het niet. Een lange weg ligt dan voor je

Maar uiteindelijk, ja hoor, jullie zijn zwanger, een kind opkomst. Wat zal het worden, tegenwoordig is dat vast te stellen, sommige willen het weten, andere laten zich verrassen.

Maanden gaan voorbij en dan is het zover, het kind wordt geboren, ultieme blijdschap, gelukkige ouders met hun kind.

Dan gaat het leven veranderen, want een kind vraagt veel aandacht en tijd van beide ouders. Bij vele is het een zware taak, omdat het leven doorgaat   

Kinderen die roepen, huilen, aandacht vragen, anderen die roepen je hebt een bijzonder kind,  een sterrenkind, indigo kind, een nieuwetijdskind, oude zielen, Atlantis kinderen, HSP kinderen, Dolfijn kinderen, Kristal kinderen, Licht kinderen, ADHD, Autistische, je raakt de weg kwijt.

Ouders die van alles horen en vaak hun kind belangrijk gaan maken. Vele spirituele werkers bevestigen dit graag en kunnen het kind vaak ook helpen, maar is dat wel zo? Willen deze kinderen wel geholpen worden. Wat ik om me heen ziet bij kinderen is dat ze helemaal niet geholpen willen worden, willen ze geen pillen of hocus pocus, of een speciale behandeling. Het werkt vaak alleen maar averechts en wat gebeurd er op langer termijn met deze kinderen. Niemand die daar bij stilstaat, kinderen hebben geen mening, kunnen nog niet vertellen wat ze zelf willen, ouders en artsen, ja zelfs scholen bepalen. Kinderen zijn druk, onhandelbaar, krijgen medicijnen en iedereen roept kijk het werkt, ze zijn rustiger. Ja precies het kind wordt verdoofd en iedereen is blij want het kind kan mee in de maatschappij.

Nee, dit is geen aanval op ouders zeer zeker niet, maar een beeld die vaak de waarheid is. Wij mensen nemen alles aan wat er verteld wordt door geleerde, onderzoekers, artsen, de wetenschap. Maar hebben ze gelijk met hun beweringen? Maar de belangrijkste vraag is eigenlijk, wie onderzoekt de dingen, hoe iets werkt, hoe anderen erover denken,hoe anderen het ervaren. Veel is aangepraat en door de angst versterkt, genoeg berichten daarover. 

Een goede ouder worden is  heel moeilijk, want wat is goed, je doet het met de beste bedoeling voor je kinderen. Je geeft mee wat jij ook vaak heb meegekregen, soms doe je het totaal anders omdat jouw ervaring niet leuk was. Maar ga je daar dan niet te ver in?

Nee, er is geen handleiding, er zijn heel veel instanties die vertellen hoe het moet. Maar waar is het gevoel van de ouders, hun inzichten, hun intuïtie, want zij zijn het die hun kinderen goed kennen, toch?

We leven in een boeiende, drukke maatschappij, waar het leven alles vraagt om geleefd te worden. Ik zie toch een verandering aankomen, langzaam gaan vele zich van alles afvragen. Voeding, inentingen, opvoeding, onderwijs, er is zoveel, er is teveel, teveel eisen waar de mens aan wil en moet voldoen.

Veel willen we zelf, veel wordt aangepraat en heel veel moeten we, er is een weg neergelegd die wij moeten belopen. Een weg die steeds meer vraagt en steeds drukker wordt, veel doen we even snel.

Het belangrijkste is van wat we missen is rust, vele zoeken het maar geven zichzelf niet de tijd om het te ervaren. Het is het nu dat dwingt, het moet nu, want straks moet ik weer verder

Kinderen vertellen hun eigen verhaal aan hun ouders. Ze willen gehoord worden, daarom trekken ze de aandacht, huilen, schreeuwen, lastig zijn, het is de enige mogelijkheid van het kind

Luisteren zou het belangrijkste mogen worden bij ouders

Doler, de reiziger

05-11-2016  

 

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.