Een groot gemis

Door Jacqueline de Lange gepubliceerd op Friday 21 October 22:12

Ik schreef in een eerder artikel over mijn nieuwe herstart

de eenzaamheid soms wanneer je in je huis zit en de dingen van weleer op je laat inwerken

inwendige tranen die lang verborgen bleven

omdat ik noodgedwongen moest overleven

in een setting waarin ik geleefd werd door de grillen van de huisbaas en zijn veel jongere partner

ik mocht er wonen tegen relatief hoge huur

een oude vieze vochtige armoedige kamer

met een bed,kast en oude tafel en stoel

een toilet en douche

alles zeer verouderd en geen sprankje moderne tijd

alles stonk er muf

schimmel; op de muur

ik was in een crisissituatie hier gekomen

en hoopte snel wat anders te vinden

maar met een minimaal inkomen valt dat met de hoge huurprijzen en vaste lasten niet mee

aanvakelijk wilde de eigenaar,een oude baas van 80 jaar niets weten van internet

flauwekul,nergens voor nodig

hadden ze nooit gehad en dus nu ook niet

Zij was ruim twintig jaar jonger dan hij en had niets alleen hem en het hotel,en ze deed alles om hem naar de ogen te kijken,al wilde haar hart wat anders

de ruzies die ze hadden waar ik getuige van was waren te talrijk om op te noemen

haat en nijd en daar was ik dan weer slachtoffer van

zij trok erg naar mij toe,we waren een soort zus vriendinnen

deelden alles samen en deden veel sasmen

onafscheidelijk

ik was in een moeilijke tijd,want ook mijn moeder werd zeer erntsig ziek,en ik kon niet naar haar toe

,geen geld en de afstand zeer ver

We haden veel contact via email en ik stuurde haar zeer persoonlijke brieven en kaarten om haar door deze zware tijd heen te helpen

het deed me meer pijn dan ik liet blijken

lag vaak in mijn bed te huilen,en als ik dan voor de zoveelste keer de eigenaars hoorden schreeuwen en ruzie maken dacht ik

verdomme jullie hebben mekaar nog ga eens met meer respect om

Het hotel liep voor geen meter

gasten amper en de financiele problemen intens groot

daar mocht nooit over gesproken worden want de schijn moest opgehouden worden naar de buitenwacht

Maar wie je sprak,sprak schande van deze smerige bende

ze zouden het moeten verkopen en weggaan

zou een verademing voor het dorp zijn

 

Ik hielp haar ondertussen mee waar kon

Ik had hem zover gekregen dat er internet kwam en ook zij kreeg een laptop,wat haar ogen opende en haar wereld verruimde

ook contacten met haar familie steeds hechter

maar hij kreeg er steeds meer genoeg van

was jaloers en kreeg naar zijn idee te weinig aandacht

Frappante was dat ik veel in hem in mijn moeder van vroeger herkende

uitgerekend zijn ze op dezelfde dag jarig

echte schorpioenen

zeer lastig in de omgang

Ik vierde er verjaardagen,feestdagen en was eigenlijk een deel van de familie geworden

was achteraf gezien niet goed,veel te close waren we

en dat gaf onderhuidse wrijving,irritaties en jaloezie bij haar

dat werd zo nu en dan in een woede uitbartsing geuit en spraken we tijd niet tegen elkaar

of ik ging naar mijn kamer en liet me niet zien

als ik wat boodschapjes deed voor mezelf controleerde ze mijn tas

prive had ik totaal niet

overal hadden ze commebtaar op

wat ik aanhad,met wie ik omging

bezoek mocht ik niet ontvangen

moest om 23 uur op mijn kamer zijn

en er pas afkomen om 08 uur inde ochtend

hij kwam pas om 09 uur beneden en pas dan werd er ontbeten

er werd niets aan mijn kamer gedaan

mijn was deed ik in de wastafel want was machine mocht ik niet gebruiken

schoon bedeengoed kreeg ik niet,moest me maar zien te redden

gasten wat ik zei,heeeel zelden

eten konden de mensen er niet en ook zij klokslag 23 uur binnen zijn zo niet werd koffer buiten gezet

altijd zelfde schlagermuziek in vervuilde vieze entourage

een handjevol mensen kwam er nog een kop koffie drinken

maar ook dat werd steeds minder

Mij werd verweten dat dat mijn schuld was\

want ik was te modern en dat joeg de mensen weg

echter men wou de waarheid niet onder ogen zien dat de smerigheid van zaal en toiletten te vies was om het lang uit te houden binnen

Ik was ingeschreven bij woningbouw maar die hadden niets geschikts

alles moest stiekum want alles controkleerde ze van mij

doodsbang dat de buitenwacht ware aard en feiten zou horen van hen

want deze voor oog lieve mensen waren zo lui dat ze alles lieten verslonzen

ramen werden soms een jaar niet gelapt,en waren te smerig om doorheen te kijken

alles stonk even muf

Als iemand wat zei konden ze opdonderen

Collega hoteliers waren er mee aan deze mensen waren een smet op de horeca branche

Kunstplanten voor de smerige ramen alles even smoezelig,

verf die bladderd van de buitenmuren

een ruine een vervallen keet

een lichtbak die lek was bij hoofdingang en zo verrot het hout dat je bang bent dat het in elkaar zakt

Beetje bij beetje werd er voor het oog wat opgeknapt

een leuk buitenterras verscheen,maar ze waren te lui om er wat aan te doen en met harde storm is de hele zaak in elklaar gezakt ,werd zo gelaten en meer een oud afgedankte bende dat visitekaartje voor een hotel

de keuken te vies en verouderd om eruit te eten

overal ongedierte en fruitvliegjes

de inspecteur wist ervan maar liet zich nooit zien

Brandinspectie was een ietje,dan werd alles mooi voorgedaan

als de controle kwam voor legionelle werd er door een oud loodgieter chloor door de leidingen geblazen zodat alles goed leek

 

En toen na ruim 3,5 jaar barstte de bom

op een ochtend,was moederdag 2016

zat ik wat te werken aan de pc toen zij zeer hatelijk deed en hij heel afstandelijk

ze lokte een ruzie uit

em die kwam er

aanleiding

bezoek inspecteur de rsociale verzekeringsbank

die navraag deed of ik bij hen inwoonde wat dat zou invloed hebben op zijn enige inkomen AOW en haar partnertoeslag

ik wist van niets en ineens stond de inspecteur in de zaak

met mededeling dat hij uitgebreid met haar getelefoneerd had

mij was niets gezegd

ik ging bij haar verhaal halen

dat was tegen zere been

er werd gezwegen en die zondag barste de bom

ik kon opsodemieteren

had nog 15 dagen de tijd wat anders te vinden..

Ik heb mijn spullen opgepakt en bent met mijn hond naar mijn kamer gegaan heb ze geen blik meer waardig gegund en niets meer te eten gehad of te drinken

Ik was persona non grata geworden

Een verzoeningsgesprek op mijn verzoek met de inspecteur en hen leverde niets op

ik mocht nog een maand blijven,want ze snapten dat wat zij wilden juridisch niet mocht

Ik vond binnen gestelde tijd andere woonruimte

maar ging door een hel

vele tranen hebben gevloeid

de sfeer om te snijden

gasten mochten niet met mij praten

en ik werd intesn zwart gemaakt

velen geloofden hen niet en bleven weg

kozen mijn kant

en anderen waren boos op mij ze waren toch zo lief

jaja schijn bedriegd

----------------------------

We zijn nu ruim 4 maanden verder

ik woon heerlijk op mijzelf en leef nu echt zelf

heb mijn vrijheid

 

deze mensen heb ik noooit meer gezien

we wonen in zelfde dorp

maar ik vermijd de omgeving waar zij nog zitten

de mensen ontwijken deze smeerlapperij

het is alleen maar harder achteruit gegaan

--------------------

Met mijn moeder gaat het naar omstandigheden redelijk goed,genezen zal ze nooit meer

We hebben redelijk goed contact

Ik schrijf dit niet uit sentiment

maar om te waarschuwen hoe schijn bedriegd

en je je lelijk in gedrag van mensen kan vergissen

dat geld rare dingen doet met mensen

 

 

 

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.