Zeven magere jaren

Door SanneSchrijft gepubliceerd op Sunday 09 October 19:46

Het gezegde luidt dat zeven vette jaren gevolgd worden door zeven magere, of andersom. Van oorsrong een tekst uit de Bijbel waarbij de magere koeien metafoor staan. Persoonlijk had ik nooit zo erg last van magere of vette koeien cq jaren, maar dat werd pakweg tien jaar geleden wel anders.

Zeven magere jaren

Mijn leven kende eigenlijk geen grote dips of euforieën. Natuurlijk waren er betere en slechtere tijden, maar zo diep en hoog als dit gezegde bedoelt waren ze nooit. Tot ongeveer tien jaar geleden.

70059ad226875373244e20c872a09e33_medium.

mager

Mijn moeder overleed. Sinds de dood van mijn vader was zij mijn beste vriendin, steun en toeverlaat en bovenal gewoon mijn moeder. Ze was ziek en werd steeds zieker. Haar dood wenste ik voor haarzelf, zodat ze eindelijk van alle ellende, pijn en chronische benauwdheid af zou zijn. Voor mijzelf echter was het zwaar om haar te moeten missen. Hoe zwaar, dat ontdekte ik pas in de jaren na haar dood, toen mijn zeven magere jaren begonnen.

Mijn man verliet me en liet me ontredderd achter met twee kleine kinderen in een woonplaats waar we nog geen maand woonden en waar ik nog niemand kende. Zonder baan, zonder inkomen, zonder financiële bijdrage in de onkosten van kids en huis. Zoek het zelf maar uit ..

magerder

Ik ging studeren en hobbelde ondertussen van baantje naar baantje. Het maakte niet uit wat, als er maar geld binnenkwam. Een jaar later, met een diploma op zak, zocht ik weer een "echte baan" en vond die redelijk snel. Eind goed, al goed? Nope, twee jaar en drie contracten verder kon ik vertrekken. Weer financiële crisis en onzekerheid. Gelukkig weer snel een baan, nu fulltime. Dat werd me echter te veel in combinatie met de zorg voor de kinderen en de vechtscheiding waar ik intussen in was beland.

Daarna volgde de ww. Lang, langer en nog langer. Honderden sollicitaties en dito afwijzingen kwamen voorbij en uiteindelijk kreeg ik de dubieuze status van "langdurig werkloze" toebedeeld. Het voordeel was dat het UWV me een omscholing aan mocht bieden, compleet met "baangarantie". Eind goed, al goed?  Nope, de ecomonische crisis brak uit tijdens mijn studie als pedagogisch medewerker en nog voordat ik mijn studie had afgerond stonden in Nederland al duizenden professionele en ervaren krachten op straat. Weg baangarantie. Weg kans op een "echte baan".

8618c4265c44dc7ded776da4e6ad57b2_medium.

graatmager

We waren inmiddels vijf jaar verder en de voortdurende stress en onzekerheid brak me op en een burnout brak door. Vanuit de ww belandde ik in de ziektewet. Daar kon ik een jaar lang aan mezelf werken, en inderdaad, een jaar later was ik de burnout te boven. Tijd om aan het werk te gaan. De economische wereldcrisis was echter in zijn glorietijd, dus banen waren schaars.

Ik vond een baantje in de thuiszorg. Het was bikkelen en ik maakte veel uren om rond te kunnen komen. Maar, je raadt het al, na twee jaar en drie contracten stond ik weer met lege handen op straat. Weer de ww in. Maar 70% van het laatst verdiende loon is bar weinig als je het salaris van een thuiszorg medewerker weet.

Ik solliciteerde me een ongeluk, het maakte me niet uit wat, als er maar een inkomen was. De stress was hevig. De bijstand, waar ik twee jaar eerder al een aanvraag had gedaan, hijgde in mijn nek. Nee, niet de bijstand asjeblieft!

7cde77e947228036b077b6b6ec361a0c_medium.

beter

Het geluk was met me deze keer. Binnen twee maanden had ik een parttime baan op kantoor, precies hetgene wat ik acht jaar eerder had gestudeerd! Nog steeds geen vetpot, maar het grootste zwarte gat was weer even afgewend. Nog geen maand later vond ik een tweede baantje, met onregelmatige uren, maar deze gaven de verlichting waar ik zo hard naar op zoek was geweest. 

Zouden mijn zeven magere jaren na acht jaar dan voorbij zijn? Ik was er wel zó aan toe, weer een beetje voorspoed na al die jaren ellende!

test

De voorspoed zou niet zomaar komen, ik zou eerst nog danig op de proef gesteld worden. Het kantoorbaantje was op contractbasis. Mijn ervaring was inmiddels dat hoewel ik het enorm naar mijn zin kon hebben, ik toch na drie contracten op straat zou staan. Ik hield daar dan ook echt rekening mee. Mijn CV werkte ik bij, ik maakte weer accounts aan op diverse vacaturesites en bereidde me voor op een zoveelste periode van werkeloosheid en solliciteren.

Ondertussen lag er een verzoek van mijn ex bij de rechtbank. Hij had geldproblemen en wilde een 0-stelling van de kinderalimentatie. Stress! Want hoewel ik met twee banen rondkwam, kon ik zijn financiële bijdrage in het onderhouden van de kinderen niet missen. Het duurde ruim een half jaar voor de zaak voorkwam bij de rechtbank, daarna nog een zenuwslopende maand voor de uitspraak.

vet?

Half augustus kwam het verlossende woord van de rechtbank; het verzoek van de man was afgewezen. Hallelujah!

Een maand later riep mijn baas me bij hem op kantoor. Mijn derde contract liep bijna ten einde. Hij feliciteerde me, en ik kon wel huilen van geluk! Een baan voor onbepaalde tijd, een vaste aanstelling! Na ruim negen jaar noodgedwongen jobhoppen eindelijk weer vastigheid, financiële zekerheid! Hallelujah!

Het zijn nog steeds geen vette jaren. Ik kom rond, maar er moeten geen gekke dingen gebeuren, want spaargeld heb ik niet. Sparen voor de toekomst is er al helemaal niet bij, dus mijn geluk van nu is relatief. Pensioen bouw ik niet op, dus hoe dat terzijnertijd moet? Ik sta er gewoon maar niet bij stil. Deze storm heb ik overleefd, wie dan leeft wie dan zorgt. Vooralsnog ben ik alleen maar heel erg blij en dankbaar.

0bbdb5a5a4ad5e28f9c67a7aee08466d_medium.

Het is nog leven is nog lang niet vet 

maar de allerergste magere heb ik bij deze voorgoed achter mij gelaten!

© SanneSchrijft 2016

 

 

Reacties (3) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
wat zal dat een heerlijk gevoel hebben gegeven dat de vette jaren ook beginnen
Succes met alles meis ... al denken we anders over sommige zaken, ik vind je een geweldig wijf.

p.s. en een prima schrijfster.
Fjn dat het beter gaat.

De zeven vette jaren werden gevolgd door zeven magere jaren.
werd "veertiende eeuw voor Christus" voorspeld, door de dromen uitlegger Josef die meegevoerd was naar Egypte. omdat zijn jaloerse broers van hem afwilden.
Het betrof die specifieke tijd , niet dat er telkens terugkerende jaren zijn.

Een farao droomde o.a. over vette koeien die opgegeten werden door magere koeien.
Na de uitleg van Jozef dat het jaren betrof werd deze aangesteld om het graan uit de 7 vette jaren op te slaan in graanschuren en het uit te delen in de 7 magere jaren.

Tijdens het uitdelen hervond hij zijn familie, hij liet extra graan in de zakken van zijn broers stoppen.maar hield zijn identiteit geheim.
Daarna werden zij beschuldigd.van diefstal , een kon naar huis en moest met de vader terugkomen , pas toen maakte hij zich bekend vergaf zijn broers en kon zijn familie zich daar vestigen.