Keien

Door Doler gepubliceerd op Tuesday 27 September 08:55

Stil liggend op de keien van het leven

Slapen tussen de rotsen die ik heb neergelegd

Droom ik van de wolken boven mij

In mijn dromen wandel ik langs de sterren

Waar liefde woont, maar nooit gevonden

Zelfs de wind laat mij stilstaan

Vergeet mijn vleugels te beroeren

Ik kijk voor mij uit en zie alleen de rotsen

Ik zoek om mij heen, waar is het leven gebleven

Verscholen achter keien, uit het zicht verdwenen

Ik beklim de bergen van rotsen, zonder uitzicht

Maar toch, af en toe zie ik de zon

Waardoor ik verder zoek en door kan gaan

Maar vaak roep ik vertwijfeld

Waar ben jij gebleven, heb jij de liefde meegenomen

Is de liefde vernietigd in de stroom van oorlog

Die vol haat gevoerd wordt in naam van God

De angst van de rotsen om te vallen is vol jaloezie

Soms blijf ik stil liggen tussen de keien

Als bescherming, die mij het zicht onthouden

Is God zo wreed of is het de mens

Doler, de reiziger

26-09-2016

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.