Zie je dat dan niet....

Door Jacqueline de Lange gepubliceerd op Thursday 22 September 20:50

Mijn vader had jarenlang een accountantskantoor aan huis,met diverse medewerkers runde hij ondansk zijn handicap een kantoor.Werken was zijn lust en zijn lven

een workaholic zouden we nu zeggen wat vaak een wissel op het gezin legde,maar dat namen we,mijn moeder en ik,voor lief

Op zijn kantoor werkte een oude dame,zij deed het typewerk,mevrouw vander Bijl heete ze,maar ze was formaat kamer olifant en nieste zo hard dat eidereen haar Tobias Toeter noemde

Naast haar werk was een gepassioneerd dieren liefhebster en zeer actief binnen de dieren bescherming

opoit had ze met haar man een schoenenwinkel,haar m,an was haar zeer plots ontvallen en nu wioonde ze alleen,kinderen hadden ze niet

geloof moest ze niets van hebben

maar d dieren en de natuur waren haar grote liefde,daar spendeerde ze al haar tijd aan

Als het dan ook koud wa en er sneeuw lag zette zij een actie op om de dieren bij te voederen

Gesponsord door de lokale middenstand,kreeg ze oud brood..

diverse malen vroeg ze mij ook mee te helpen wat ik als groot dierenliefhebber met beide handen aanpakte

door de bossen op mijn fietsje,kijken waar eenden op het ijs zaten en daar brood geven en met een bijl een wak ik het ijs slaand stro erin om dichtvriezen te voorkomen

Toen had je nog echte barre koude winters en kon je schaatsen op natuurijs

de schaatsliefhebbers vervloekten ons wat we verstoorde het evenwicht in het ijs,maar wij vonden de levens van de dieren belangrijker dan schaatsen

Dikke wanten aan,muts tot over de oren en laarzen aan,en dar gingenw e op pad

het waren barre koude tijden maar je deed het voor het goede doel

.........

Op een dag zei mijn vaderf tegen mij,mevrouw vd Bijl komt niet meer op kantoor ,ze is erg ziek en kan niet meer werken

Ik heb een bosje bloemen voor haar gekocht van mijn spaargeld en ben naar haar huis gegaan,belde aan en een oude vrouw deed open,ze was mager geworden,haar ogen glinsterden niet meer

haar handen oud en gerimpeld,dat was me nooit opgevallen als ze aan hetw erk was,en haar handen als razenden over de toetsen vand e tikmachine gingen

Ze vroeg me binnen,ik heb de bloemen in een vaass gezet, ze kon me niets aanbieden,dat hoefde ook niet.

Heb tijd bij haar zitten praten,kreeg een beertje van haar omdat ik zo lief was voor haar

toen ik wegging keek ik nog een keer om, en zwaaide

Niet wetende dat dat laaste keer was dat ik haar thuis zou zien

.........

De telefoon rinkelt,een mevrouw vertelde dat mevrouw vd Bijl was opgenomen in het verpleegtehuis en heel erg ziek was,en waarschijnlijk snel doodf zou gaan

Mamma en ik zijn bij haar op bezoek geweest,ze was helemaal opgezwollen en geel,en kon moeilijk praten,ze pakte mijn hand en zeu iets wat ik niet kobn verstaan

Ik ben er nog een paar keer teruggeweest

En op een avond...

Ik wam op de afdeling en mevrouw lag alleen,de sterfkamer

ze lag daar heel moe en verzwakt, kon amper meer praten en leel me aan

deed haar ogen dicht

Ineens zat ze kaarsrecht op en wees in de kamer 

Kijkeens,

Zie jedat niet???

iik zag eerst niets en toen een lichtflits

haar ogen waren mooi van kleur en ze sprak

ik draaide me om om de arts te roepemn,hoorde een zucht en mevrouw was er niet meer.......

Ik ben netjes een arts gaan halen,die liep met mij mee

Ikvertelde wat was gebeurd,ach kind dat was de morfine

ik wist zo jong als ik was beter,ze kreeg geen morfine het was een overgaan

een licht van de tunnel ze heeft haar man gezien die haar kwam halen

...............................

Het was mijn eerste ervaring met de dood en het overgaan naar het licht

ik heb het meermalmne later mogen meemaken bij mensen

maar die eerste ervaring is mij tot de dag van heden bijgebleven

.......

Ik was amper 18 jaar maar wist heel goed wat het betekende,de impact,ik was er toen al zeker van dat er meer was tussen hemel en aarde

Dat gevoel is nooit weggegaan

 

 

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.