Ik ben vrij!

Door Shasja Angel light gepubliceerd op Monday 05 September 00:06

iCPkVa9PrKLCAhFj9XqtM9nWxNYu18kv.jpg

Heb ik eindelijk even tijd om wat te schrijven ben ik toch helemaal kwijt wat ik wil schrijven. Voor een uurtje terug had ik een heel verhaal in mijn hoofd, maar door allerlei dingen die er in een gezin gebeuren ben ik de tekst kwijt. Nah ja gewoon een beginnetje maken ik zie wel wat eruit komt. Mijn gedachten stroom laten gaan. Vanavond vond ik een oud liederenboek van mijn voormalig geloof. voor een paar maand terug had ik het boek ook al eens in mijn handen gehad. Bepaalde liederen die er in staan spraken/spreken mij wel aan, maar de meesten maken mij eerlijk gezegd kotst misselijk. Toen had ik al zoiets van het past niet meer bij mij. Laat ik het weggooien. Maar door valse mooie herinneringen kon ik het niet over mijn hart verkrijgen. Dus vandaag had ik opnieuw het liederenboek in mijn handen, ik bladerde er door heen. Herinneringen van weleer schoten door mijn hoofd.

Mijn leven wat toch in mijn jeugd jaren bepaald werden door dit geloof. Het zou een plek moeten zijn waar liefde heerst, want dat is in zekere zin waar dit geloof voor staat. Toch ergens lijkt het voor mensen maar moeilijk te zijn om in harmonie te leven. Zo ook hier, aan de buitenkant ziet het er allemaal perfect uit om door een ringetje te halen. En ook blaten ze allemaal het zelfde. Wat ze blaten zit opzicht wel inhoud in als ze er echt na zouden leven. Thuis werd van af mijn prilste jeugd verteld hoe goed het geloof wel niet was, hoe belangrijk het was om op een liefdevolle manier met elkaar om te gaan. Als kind vrat ik het voor zoete koek, een vals gevoel van veiligheid werd mij hier geboden. Toch waren er ook dingen die ik al op jonge leeftijd niet kon plaatsen want ook hier werd ik niet geaccepteerd. Kinderen zijn kinderen, ik was anders dan hun. En door dingen die ik meegemaakt had zat ik absoluut niet lekker in mijn vel. Hierdoor trilden mijn handen, waarmee ik gepest werd tijdens een blokfluit les die daar gegeven werd. Shasja was een oude opa. Dit was zeer pijnlijk voor me. Mijn onzekerheid groeide.

dbpVvzR0En6Nf9TW5pDQ3vEGsMS3yB6O.jpg

Toch maakte ik mezelf wijs dat dit een geweldig geloof was. Ik had dit geloof nodig om een beter mens te worden. Te minste dat werd mij gezegd. Zonder dit geloof zou de wereld koud en hard zijn. Aangezien ik de buitenwereld toch al erg koud vond, moest ik er niet aandenken hoe mijn leven uit zou zien zonder dit geloof. Ik kan me nog een gevoel herinneren dat ik tijdens een dienst getroffen werd door een gevoel, dit is een prachtig geloof, maar als ik volwassen ben zal ik hier niet meer zijn...........Het maakte me verdrietig want hoe zou mijn leven zijn zonder dit geloof? Want ik had het immers nodig om een goed mens te zijn? Tijdens de jeugd samenkomsten werd mij verteld hoe goed het was dat wij er als geloof waren. Want door onze gezindheid zag het wereld gebeuren er een stuk beter uit. Ik geloofde het, als iedereen ons geloof zou hebben zou de wereld er een stuk beter uitzien. Tuurlijk merkte ik wel dat ook mensen hier het maar moeilijk vonden om op een liefdevolle manier met elkaar om te gaan. Daarom gingen ze elke zondagochtend en woensdagavond naar de dienst want dan konden ze even bijtanken. En voelen hoe lief we wel niet voor elkaar waren.

In de puberteit liep ik uiteraard tegen bepaalde dingen aan. Ik bemerkte dat wat ik ook al toen ik veel jonger was ervaren had. Dat men hier wel aardig tegen elkaar deed, maar in de echte wereld er een potje van maakte. Dat bracht me in verwarring maar vermoedelijk waren deze mensen nog erger geweest wanneer ze dit geloof niet hadden gehad. Zo hield ik mezelf voor. Want het was immers een goed geloof! Rond mijn 21ste jaar kwam er toch uit. Toch wilde ik geen kwaad woord over dit geloof horen, want de doelstellingen waren goed. Maar net als de maatschappij bleven het uiteindelijk mensen, en mensen maken nu eenmaal fouten..........

Uiteindelijk kwam ik ruim 11 jaar later terug bij het geloof, inmiddels getrouwd en moeder. Ik wilde mijn kinderen graag iets meegeven, want ik had er zelf immers ook veel aangehad. Juist mijn kinderen gaven me de inzicht, hoe het allemaal werkelijk in elkaar zat. Mijn oogkleppen vielen af. De schapen blaten nog steeds hetzelfde. Maar als het erop aankomt leven ze er niet na. Op een enkeling na, die ik dan nog steeds in mijn hart koester. Uit het liederenboek heb ik een aantal teksten gehaald en de rest is bij oud papier terecht gekomen. Ik ben eindelijk vrij! Los geweekt uit gedachten die mij bij gebracht zijn. Opmerkelijk om erachter te komen hoe men dingen als waarheid gaat zien op het moment als het vaak genoeg herhaald word! Het gevaar dat vermoedelijk in elk geloof steekt........

​Shasja

​​​​Kijk ook op mijn site

Reacties (4) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Voel je vrij om jezelf te kunnen zijn! xxx
Ja inderdaad ;-))XXX
Als persoon zitten we zo verward In ons gefantaseer dat we niet meer weten wat waarden zijn. Waar vinden we hechtpunten voor waarden?
Eigenlijk zouden we die moeten vinden diep in ons zelf. Want daar liggen alle antwoorden verborgen.