Avontuur met een blafje.

Door Shasja Angel light gepubliceerd op Tuesday 26 July 16:38

SuMERJhDBRpXdrsb8GP8c6Xm7SlsZq2Y.jpg

Al een poosje geen inspiratie, maar op deze manier liever ook geen inspiratie gehad! Herinner jullie nog het schrijfsel over die buurjongen die me zo uitschold omdat ik de poep niet opgeruimd had? Lees hier. Nou het heeft een staartje gekregen of in dit geval een blafje. Wonen in een buurt is niet altijd even makkelijk, rekenschap houden met elkaar blijkt in veel gevallen heel moeilijk. Alles word immers van uit het eigen perspectief bekeken. Dus dit is het verhaal van uit mijn perspectief. De schrik naar de aanvaring met deze jongeman zat er de eerste weken goed in, maar uiteindelijk slijt alles dus ook mijn angst. Enkele weken later toen mijn hondjes even buiten waren en hun honden ding deden 'waaks' zijn. Hoorde ik geschreeuw; “dat die kut honden hun bek moesten houden.” Ik deed gelijk de beesten naar binnen. Niemand hoeft immers last van mijn dieren te hebben. Op dat moment had ik niet in de gaten van wie die boze stem was. Natuurlijk had ik wel een vermoeden........

Die zelfde week werd het overduidelijk dat het opnieuw de buurjongen betrof. Toen mijn mams op visite kwam blaften de honden blij. Weer werd er geschreeuwd. En dezelfde bewoording gebruikt. Mams ging hier tegen in. En ik dacht dat het leed geleden was. Een paar dagen later onze Bello was even een plasje achter het huis aan doen toen de bewuste buurjongen er langs liep, Bello blafte en opnieuw begon hij schelden. Bello binnen gehaald. Een aantal dagen later hondjes zijn weer even buiten opnieuw achter het huis. Buurjongen loopt er langs de honden blaffen. Hij scheld ze uit voor kankerhonden. Er knap iets in me en ik begin terug te schreeuwen; “ Dat hij eens zijn kop moet houden. En anders maar in een bejaardentehuis moet gaan. Dat honden nu eenmaal blaffen.” Een half uur later komt onze naaste buurvrouw bij me langs, ze verteld me dat haar kinderen, door dezelfde jongeman bedreigd zijn, omdat zij in zijn ogen te veel kabaal gemaakt hebben. Leeftijd van de kinderen 18 en 20 jaar. Buurvrouw heeft hiervan aangifte gedaan bij de politie.

0fee30ba37f828c3c11d0d7d11edff02_medium.

Een aantal weken is het rustig. Ik haal opgelucht adem schijnbaar is hij toch geschrokken van mijn uitval. Vandaag zijn vader staat op de ladder hun huis te schilderen. Mijn hondjes zijn even buiten en blaffen, opnieuw hoor ik die bekende stem; “ kut honden.” Ik doe mijn dieren gelijk naar binnen maar schreeuw toch terug dat hij zijn kop moet honden. Ben met mijn oudste dochter buiten samen met Bello, en ja hoor Bello blaft. Buurman op ladder begint zich er nu ook mee te bemoeien en vraagt; “of ik die honden niet stil kan krijgen.” Waarop ik antwoord; “Nee dat kan ik niet, honden blaffen nu eenmaal.” Zijn antwoord; “Tuurlijk wel het lukt Cesar toch ook.” Ik zeg; “Nee! Ik ben geen Cesar!” Ik voel me in het nauw gedreven en schreeuw; “Dat hij niet zo moet zeuren.” Vlak voor mijn hekje hoor ik geschreeuw de buurjongen. Hij begint me uit te schelden, voor kankerwijf en nog een aantal gemene woorden worden in mijn richting gesmeten. Ik voel me bedreigd, al laat ik niet aan hem merken dat ik bang ben. Ik probeer er tegen in te gaan maar word gewoon over schreeuwt. Pas als ik dreig dat ik de politie zal bellen zegt man op ladder één keer zijn zoons naam. Hierdoor gaat de jongen weg, stap in zijn auto en parkeert deze vlak voor onze uitrit. Blijft zo een paar minuten staan. Voor mij is de maat vol, ik bel inderdaad de politie en M. Is nog extra bij de politie langs geweest om aangifte te doen. Nu staat deze jongen in het systeem, en wanneer ik weer bedreigd word moet ik 112 bellen. Of ik me nu veilig voel? Nee niet echt! Is niet fijn wonen op deze manier. Maar ik wil me ook niet weg laten pesten door lui die overal last van hebben...........

​Shasja

Kijk ook op mijn site

Reacties (11) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Leuk, het apje heb ik nog niet, ha.
Je bent geen Cesar. Ieder mens is Cesar. Het gedrag van een hond beïnvloeden. Eerst moet je de aandacht van de hond hebben. Dat doe je door hem aan te tikken.
Je moet er voor zorgen dat je het gedrag wat je van de hond wilt heel sterk in gedachte hebt. Dan begrijpt de hond het.
Dat kun je gedachte overbrengen noemen. Je kunt het lichaamstaal lezen noemen.
Als een hond blaft en mensen in de omgeving beginnen dan ook te blaffen zal het gedrag van de hond versterkt worden.
Een hond mag dan lief zijn en zo dat betekend niet dat hij de baas moet zijn. Jij moet de baas zijn. En hem soms streng toespreken zoals de meester op de basis school de kinderen soms toespreekt. De toespreken doe je met een woord. daarin leg je alle kracht van de gedachte.
Als je alleen het woord stil zegt terwijl je andere gedachte hebt werkt het niet.
Weet ik, een hond is geen mens. Maar deze mensen hebben al last wanneer er 1 blafje is. Elke hond blaft! De één wat meer dan de ander. Maar geen enkel hond is er zonder geluid.

Ik laat mijn honden nooit lang buiten, en als er geblaft word, laat ik zeker merken dat ik de baas ben. Dan spreek ik ze toe en doe ze naar binnen.

Onze jongste hond moet gewoon nog veel leren. Heeft tijd nodig. Maar om dan zo onbeschoft te gaan schelden, dat slaat nergens op.

Dank je voor je reactie.
He, vervelend allemaal. Ik begrijp wel, dat het niet constant blaffen is, maar zo af en toe even blaffen. Ja, ik heb ook buren met honden. Eerst hadden ze er 1. Die hond jankte en blafte alles bij elkaar als ze niet thuis waren en ze waren vaak weg. Nu zijn wij niet zo van die klagers, maar op een avond hadden ze een feestje en toen heeft de hond echt tot na twaalven behoorlijk geblaft en gejankt. Ze dachten dit te verhelpen door er nog een hond bij te nemen, maar helaas, het werd nog erger, dus toen heeft mijn man maar eens netjes gevraagd of ze ervan wisten. We hebben er gewoon met elkaar over gepraat, dat het niet erg is dat de honden blaffen, overdag eens een uurtje, of twee uurtjes, geen probleem, maar niet 's avonds of s'nachts. Ze hebben één van de honden een blafband gegeven. Het helpt, het is een stuk rustiger, natuurlijk blaffen ze nog weleens, maar we storen er ons niet aan. Er moet ook wel eens ergens gras gemaaid worden en ik kan je vertellen, alle huizen hier hebben zowat een gazon, dus als er 1 begint, gaan anderen ook aan het maaien, dan is de hele middag met lawaai. Daar kun je een probleem van maken of je bedenkt dat je wat anders kunt gaan doen. We gaan er dan maar even op uit met de camper, even ergens aan et water staan.
Dat is wel heel erg, als een hond niet alleen kan zijn. Gelukkig kunnen die van mij dat wel. En s' nachts blaffen ze echt niet. Dat is één keer gebeurt en ik ben er nog steeds van overtuigd dat de hond toen een inbreker verjaagd heeft. Want diezelfde nacht is er in een straat verder op, ingebroken.

Mijn hondjes blaffen nooit zolang buiten. Alleen als er iemand langs loopt. Ja en dan is het een hard geblaf want we hebben er drie. Ik vermoed dat, dat ook de reden is waarom het overkomt dat ze altijd blaffen. Ik doe ze dan gelijk naar binnen want niemand hoeft last van mijn honden te hebben.

Je leeft samen in een buurt en eigenlijk rekenschap met elkaar houden. Zo jammer wanneer het zo moet.

XXX
Over hetgeen Shasja schrijft kan ik niet oordelen moet me wel van het hart dat onze voormalige buren 2 hondjes hadden die altijd in de tuin waren. Vanaf het moment dat ik in de tuin aan het werken was begonnen die te blaffen, aan een stuk door , je kreeg er welhaast medelijden mee Met mooi weer kon je echt niet buiten zitten. Recentelijk zijn ze verhuisd toen we afscheid namen was het eerste wat ze zei, nou ben je eindelijk van het geblaf af (dus ze hadden zelf ook wel in de gaten dat het een beetje te veel van het goede was) waarop ik antwoordde dat ik er nu aan gewend was, waarop ik als antwoord kreeg dat zodra ze gesetteld waren wij een apje kregen met het geblaf van hun honden.
Blaffen kan inderdaad heel storend zijn, snap ik best. Dat is ook de reden dat wanneer ze blaffen ik de honden naar binnen doe.

En heb je het apje ook gekregen?
Het zijn me nogal grote scheldwoorden die op je afgeschreeuwd worden Shasja! Je zal toch maar echt kanker hebben en dergelijke lage en laffe onbeschofte laag opgevoede lui zullen zelf maar eens echt kanker krijgen dan piepen ze wel anders. Dergelijk onbeschoft en schaamteloos gedrag komt wel veel voor in woonwijken.

Sinds alle gemeentes in NL veel vergunningen voor dergelijk bijbouwen hebben weggelaten zijn de burenruzies flink toegenomen en niet zo'n klein beetje ook. Iedereen kan dus bijvoorbeeld een tuinhuisje neerzetten of wat dan ook waar ze willen en de hel barst los wat jaren gaat duren.
In NL wemelt het van de burenruzies en ook tot scheldpartijen maar wie de winnaar is met schelden en vloeken moeten de medebewoners maar uitzoeken.

Is het geen overhangend takje dan is het weer een hondje of een katje die zijn/haar toilet bij de buren heeft. Nouja.......valt wel wat van te zeggen natuurlijk. Maar om gelijk met geschreeuw en getetter te beginnen is al een min gedrag. Sommige lieden denken dat ze heel wat zijn. Later zullen ze zelf ook weer als ze zelf ouder zijn door andere jongeren op de korrel genomen worden. Je hoeft je eigen niet te laten beledigen.

Ja Shasja, we leven in een wilde agressieve krankzinnige maatschappij. Mijn buren zijn de vogels, konijnen, hazen, vossen, eekhoorns een ree-familie, egeltjes en vleermuizen enz. en ze leven totaal in volle vrijheid.
Ik ben voor hun de voedselbank.
Jammer dat mensen zo weinig van elkaar kunnen verdragen is triest gesteld......

Wat lijkt me dat heerlijk toe om in zo'n vrijheid te leven. Geniet daar lekker van Mars. Iedereen zou zo'n plekje moeten hebben.
Ja, inderdaad is te gek voor woorden.