Door Davidt gepubliceerd op Thursday 21 July 17:34
voel me vaak eenzaam en onbegrepen, moet me vaak door de dag heen slepen, voel me vaak moe en lamgeslagen, ik wil eigenlijks niet meer klagen, de wanhoop soms zo intens groot, psychischer dan in nood, ik weet echt niet meer wat te doen, kon ik de dingen soms maar over doen, heb spijt van verloren tijd, moe van al het innerlijke strijd, zo kan ik niet meer doorgaan, zo wil ik niet meer in het leven staan, wanhopig met een masker op, vaak denk ik dat ik geloof dat ik ermee stop, iets houdt me dan weer tegen, nee het leven is voor mij geen zegen, voel me vaak moe en alleen, waar moet ik hier in godsnaam mee heen?!?

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Heel intens gedicht
goed dat je het in gedichten probeert te uiten