Mag van mijn moeder

Door Nicolettepietersen gepubliceerd op Thursday 14 July 09:07

Gisteren was het ‘Christiaandag’ en die heeft in het teken gestaan van poep. Hij plast sinds enige tijd op de wc dus heeft geen pamper meer om, helaas poept hij iedere dag gewoon in z’n broek. We wachten af tot het kwartje valt dat ook dat op de wc kan.

Gistermorgen viel het me op dat hij maar niet ging plassen, dus na enige tijd zeg ik:

‘Christiaan moet je niet eens een plasje doen?’

‘Ja’ zegt hij en holt voor me uit naar de badkamer. Hij trekt z’n spijkerbroek naar beneden en tot  mijn verbazing zie ik een pamper.

‘Heb je een pamper om?’ vraag ik.

‘Ja’ zegt hij ‘dan plas ik niet in de auto’.

We trekken  de pamper uit en ik zeg:

‘Christiaan je hebt er een plasje in gedaan’.

Uitdagend kijkt-ie me aan: ‘dat mag van mijn moeder’. Ik bedwing een giechel om dat ‘mijn moeder’, het klinkt ineens zo anders dan ‘mama’. Ik besluit geen commentaar te geven en na nog een plas in de wc gaan we over tot de orde van de dag.

Een poosje later ruik ik een verdacht luchtje: ‘Christiaan heb je poep?’ en we gaan weer richting badkamer. Als ik z’n onderbroek voorzichtig uit trek om niet de hele vloer onder de poep te krijgen zegt -ie weer: ’ik mag van mijn moeder in m’n broek poepen’.

‘O ja?’ zeg ik en reageer niet verder. We gaan weer puzzelen. Een uurtje later is het weer raak ‘wat heeft dat kind gegeten’ denk ik lichtelijk ge-ergerd.

‘t is maar een kleine drol’ is zijn commentaar ‘mijn moeder vindt dat niet erg’.

‘Ik denk wel dat mama het fijn zal vinden als je, net als wij, dat op de wc gaat doen’ zeg ik.

Hij knikt en wil het er niet over hebben, maar ik heb toch wel zin het even voorzichtig aan te pakken. ’Christiaan, dit was maar een drolletje hè?’  Hij knikt.  ‘Ik denk dat er nog meer in je buik zit, dus als het er uit moet zeg het dan even, gaan we samen op de wc proberen, oke?’  Hij knikt weer. Dus we spelen verder.

Weer een uurtje later gaat hij verdacht ver weg zitten, een beetje verscholen. Ik ruik letterlijk en figuurlijk m’n kans en zeg: ‘kom gauw naar de badkamer, wie er het eerste is!’ Hij trapt erin en loopt gierend van de lach voor me uit, want ik laat hem natuurlijk winnen. Vol goeie moed gaat hij op de wc zitten en zegt: ‘oma, hoe moet het er eigenlijk uit?’

‘Eh….. het komt wel vanzelf’ zeg ik. Ik loop even weg, zonder toeschouwer gaat het vast makkelijker. Maar als ik er weer ben zegt hij: ‘nee hoor oma, komt niet’ en hij kijkt wat vertwijfeld naar beneden ‘ook niet als ik schud, oma!’ en heel vertederend wiebelt hij met z’n kontje boven de wc.

‘Jammer hoor’ zeg ik ‘misschien de volgende keer’.

‘Hoeft niet van mijn moeder hoor oma’ vergoeilijkt hij het weer ‘en van mijn vader ook niet!’

 

 

 

 

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Ach, wat een leuk verhaal! Doet me weer denken aan de zindelijkheidstraining van mijn eigen kind. ☺☺
Bij hem ging van de ene op de andere dag de knop om. Ook 's nachts.
ja zo van de ene op de andere dag ging het met plassen ook, dus we houden de moed erin!