Houdt Allah wel van vrouwen?

Door Jan Cornelis gepubliceerd op Sunday 03 July 17:44

     Met elke geloofsleer, in welke vorm dan ook, bijvoorbeeld in een relatie met een groter geheel, een uiting van betrokkenheid en verbondenheid, een relatie met iets dat buiten onszelf ligt, gaan soms ook andere motieven, zoals 'een leerproces waardoor een prikkel leidt tot frequentieverandering in de uitvoering van een bepaald gedrag' of angst en dwang schuil achter het praktiseren van een godsdienst. Toch is geloof als spiritualiteit vaak een behoefte aan liefde of een uiting daarvan waardoor vrouwen zich daar eerder toe aangetrokken voelen. Hierdoor krijg ik de indruk dat vrouwen over het algemeen fungeren als een doorgeefluik voor beschaving in het algemeen.

                            

     In 'De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen' wordt hier vorm aan gegeven door de vrouw te belasten met de opvoeding van haar kinderen, waar zij haar handen vol aan heeft, terwijl de vader in het gezin haar ontlast door de plaats van patriarch in te nemen waarin het priesterschap vorm krijgt. Verder heb ik de indruk dat vrouwen in het algemeen eerder geneigd zijn hun eigen wensen en dromen op te offeren ten behoeve van hun godsbeeld.

    

     Desondanks zijn bepaalde geloofsstromingen, over het geheel gezien, niet zo vriendelijk voor vrouwen waardoor bij mij het idee ontstaat of die god, die in die religie aan het hoofd blijkt te staan, blijkbaar niet van vrouwen houdt. Een van die religies is de islam die steeds meer terrein in Europa weet in te nemen waaroor de Europeaan huiverig wordt bij de islamisering van Europa. Vooral de jihad, wat vorm krijgt in het terrorisme en de taqiyya (misleiding), maakt van de islam een duivelse religie die in Europa niet wenselijk is en zeker niet aan de macht moet komen.

    

     Maar om even bij het idee te blijven of allah wel van vrouwen houdt is in mijn bestudering van de islam het volgende in mij opgekomen en dat moet ik even toelichten. Het blijkt dat allah in de koran negenennegentig namen heeft en dat heel veel islamitische mannennamen beginnen  met het woordje 'Abd' wat slaaf, dienaar of knecht betekend, bijvoorbeeld Abdelrahman, betekenis 'dienaar van Allah de Barmhartige'. Abd wordt altijd gebruikt in combinatie met een van de namen van allah. De vrouwelijke vorm van deze namen zou met 'Abdat' (dienares van) moeten beginnen, maar komt in de islam helemaal niet voor. Omdat een moslimvrouw zichzelf als een dienares van allah beschouwt is dit op z'n zachts gezegd 'opmerkelijk'.

    

     Ook de profeet Mohammed heeft geen van zijn kleindochters een naam gegeven in combinatie met een godsnaam, wat duidelijk aangeeft dat dit niet als mogelijk of wenselijk werd gezien. Voor de dochters van Mohammed maak ik een uitzondering want zijn eerste dochters waren al vóór de komst van de islam geboren.

                                 

     Voor de namen van profeten, zoals Mohammed (met varianten zoals Ahmed, Mahmoud en Mustafa), Ibrahim of Ismaël, enzovoort geldt precies het zelfde. De profeten waren allemaal mannelijk en die namen kunnen in de islamtraditie niet aan vrouwen gegeven worden.

      

     Vrouwen worden dus door de naamgeving niet vereerd met namen van allah of van de profeten. Het is maar een kleinigheid maar zegt wel veel over het gebrek aan waardering van vrouwen binnen de islam. We kunnen niet met zekerheid weten of allah wel of niet van vrouwen houdt maar het is voor gelovige islamvrouwen misschien wel een teleurstellende conclusie en in dat kader is zwijgen verraad. 

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.