Ijzer 5

Door Safwat gepubliceerd op Thursday 23 June 13:59

Ijzer deel 5

 

Engelse pionierskunst
Volgens Bouwkundige keuring Amsterdam: Engelse ingenieurs ('engineer'= machinebouwer) hebben doorgaans geen opleiding gehad in het ontwerpen en bouwen van bruggen, transportmiddelen en gebouwen. Het zijn inventieve knutselaars, ijzergieters, frabrikanten en zelfs tuinlieden. Door hun ideeën tot uitvoering te brengen ontpoppen ze zich als rasechte pioniers van de moderne bouwkunst. Extreme prestaties zijn te vinden in de beekende heroïsche technische concepten. Het zijn de ontwerpen die zijn gebaseerd op een niet eerder vertoond principe of op een buitensporig idee. Een dergelijk ontwerp stoelt op een beginsel dat na de eerste gelukte demonstratie wordt overgenomen door vele navolgers.
De ontwikkeling van een technisch concept – in de zin van 'experimenteren op basis van veronderstellingen' en geïnspireerd door nieuwe technische mogelijkheden – is in die tijd een in alle bevolkingslagen verweven passie.
De industrieel Strutt giet ijzeren balken, de graaf van Bridgewater ontwerpt rioleringsnetten voor de Engelse steden en politieklerk Sidney G. Thomas bouwt een oven waarin fosforhoudende steenkool kan worden gestookt. Thomas Telford, steenhouwer van origine wordt de eerste voorzitter van het in 1818 opgerichte Institution of Civil Engineers. Tijdens zijn baan als 'surveyor of public works' in Shrewbury verricht hij een klein experiment met een ijzeren brug in Buildwas. Dit is de aanzet tot een periode waarin hij als erkend ingenieur de meest revolutionaire brugconcepten bedenkt en uitvoert Naar de mening van bouwkundige keuring Amsterdam

Joseph Paxton, een tuinman die kassen bouwt, verbijstert in 1851 de wereld met een onvoorstelbaar technisch concept voor de Wereldtentoonstelling in Londen. Hij wordt met zijn indrukwekkende Crystal Palace (124x563m) een profeet van de moderne technische architectuur. 'High technology' avant a lettre. Zeven hectaren worden in zes maanden (assemblagetijd slechts vier maanden) overbouwd met een modulair skelet van 24 voet in het vierkant. De constructie bestaat uit 3.300 gietijzeren kolommen en 2.224 liggers, omhuld door een glazen huid op basis van de toen geldende maximale glasmaat (1.2m). Na de tentoonstelling wordt het Crystal Palace gedemonteerd en in 1852 in Hyde Park opnieuw opgetrokken. In 1936 is het helaas in vlammen opgegaan. Crystal Palace is de apotheose van Engelse ingenieurskunst, gebaseerd op het zo typisch Britse samengaan van inventieve praktijk en toegepaste theorie. Paxton profiteert van de ontwikkelingen die tot stand zijn gekomen als antwoord op een groeiende vraag naar grote overspanningen uit de jaren veertig van de 19e eeuw. Ijzeren tralie- of vakwerkliggers, samengesteld uit zowel gietijzeren als uit smeedijzeren staven die respectievelijk belast werden op druk en op trek, zijn eerder ontwikkeld door onder meer Robert Stephenson in het Euston Station. Paxton bezoekt per trein, net voor zijn eerste Palace-schets, een ander werk van Stephenson: de nieuwe Britannia Tubular Bridge. Paxton is zeer onder de indruk en noteert er verscheidene details. Meer weten? Er is meer te beleven bij bouwkundige keuring Amsterdam.


 

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.