Aardbeving meepikken in Nazca, Peru

Door Appieke gepubliceerd op Thursday 28 April 19:44

d3d95961993a71071b630d4bb7082238_medium.Het was onze laatste avond in Nazca voor we onze nachtbus moesten nemen naar Arequipa. In Nazca zelf was er niet veel te zien. We waren de dag ervoor aangekomen, om dan de dag nadien de nazcalijnen te bezichtigen met een privévliegtuigje. Maar dat was een ander verhaal. We waren die dag al vroeg opgestaan om te vertrekken naar de nazca-lijnen en dus hadden we al een vrij drukke dag achter de rug.

Voor we die avond onze nachtbus moesten nemen naar Arequipa, de bus die rond 22u vertrok, besloten we nog wat rond te wandelen in het stadje Nazca. De dag ervoor hadden ze ons gewaarschuwd om in de hoofdstraten te blijven. De stad was niet echt veilig, maar die drukke straten zijn beveiligd met camera's. Hoe dichter we naar de rivier zouden gaan, hoe gevaarlijker. Toen de man van de receptie ons hiervoor waarschuwde, wreef hij ook met zijn duim over zijn keel om zijn goede raad nog duidelijker te maken. Ik weet niet of het als grap bedoeld was, maar wij weken niet af van de hoofstraten zonder begeleiding, en we gingen nog minder een kijkje gaan nemen aan de rivier.

We slenterden wat door de met camera's beveiligde straten, en besloten om onze dag af te sluiten met wat zoetigheid. We kozen een klein terrasje aan de straatkant en ik bestelde een ijsje, mijn kameraad een chocoladetaartje. Tijdens het napraten van onze dag en het genieten van onze lekkernij, voelde we de grond beven onder onze voeten. Niet heel hard, maar wel hard genoeg om recht te springen en te beseffen dat het een kleine aardschok was. Mijne kameraad eet heel graag chocolade, maar ik had niet verwacht dat hij dit zelfs niet zou laten liggen als er zoiets zou gebeuren. Terwijl ik al een klein beetje in paniek was, bleef hij op zijn gemakje verder smullen. Ik zat niet lang terug neer op mijn stoel toen er terug een schok was. Deze keer was het veel krachtiger. Ik geraakte in paniek, en een vrouw die dit zag nam mij bij de arm en nam me mee naar het midden van de straat. Daar was het ook veiliger, er kon niets op je hoofd vallen of weet ik veel wat.

Ik zag dat er overal wel wat paniek was, en ik hoorde overal gekraak en gerinkel. De elektriciteit was ook uitgevallen. Ik hoorde ook een moeder roepen waarvan het dochtertje nog in de zaak was waar wij een ijsje aan het eten waren. Ik heb ze ook niet zien buitenkomen, maar ik weet ook niet hoe het afliep met haar. Het kon zijn dat dit een voorproefje was en dat er nog een grotere schok ging volgen, maar dat was het niet. Je zag dat iedereen aan het verzamelen was op het stadsplein voor de veiligheid en dat iedereen druk met de gsm bezig was om elkaar te laten weten dat ze veilig zijn. We keken nog wat rond en we gingen naar ons hotel. Daar was alles in orde, want voor het zelfde geld waren er ook gebouwen verwoest. Ik was toch een tijdje aan het twijfelen om iets naar huis te sturen over deze aardbeving. Ik heb het dan toch maar gedaan, en al goed. Deze aardbeving was bij ons in het nieuws gekomen. Ik had ze net optijd kunnen waarschuwen en geruststellen voordat ze het in het nieuws zagen. Ik had de morgen erna zelfs een berichtje van de buurvrouw, om te vragen of alles in orde was. Achteraf gezien was deze aardbeving met 7.1 op de schaal van richter dus ook geen kleintje en was het geen overbodige luxe om daarvoor het thuisfront gerust te stellen.

Door die aardbeving was ik toch blij dat ik uit Nazca was. Ik was dan ook een pak 48ae8dfa8685832c5aeab4ffa19359aa_medium.geruster als we de dag nadien aankwamen in Arequipa met de nachtbus. Toen we aankwamen in het hotel, ging mijn vriend wat op het bed rusten terwijl ik beneden in de lobby nog eens belde naar mijn vriendin. Toen ik terug op de kamer was vroeg hij of ik ook die schok had gevoeld. Ik dacht dat hij mij voor de zot aan het houden was want ik had niets gevoeld. Omdat ik zei dat ik niets had gevoeld, dacht hij ook dat hij het zich maar had ingebeeld. Tot we die namiddag een citytour hadden met een gids. Ons antwoord was Nazca, toen ze vroeg waar onze vorige stop was. Ze begon zelf over de aardbeving en we vertelden dat we er middenin zaten die dag ervoor. Toen mijn kameraad dan begon te vertellen over die schok die hij die morgen had gevoeld, gaf de gids hem gelijk. Hij was me dus niet bang aan het maken voor te lachen. De gids vertelde zelfs dat er in Arequipa tientallen kleine aardbevingen zijn per dag, soms eens een grotere. Dit zou komen omdat er in de buurt zeven actieve vulkanen zijn. Ze verwachten ook een hele grote aardbeving die de stad helemaal van de kaart zou kunnen vegen. Toch volgens hun kalender, die om de 100 jaar ongeveer zo een aardbeving verwacht. Mijn vertrouwen was er toch volledig in weg. Zo een tweede aardbeving zag ik toch niet echt meer zitten, ook al was het achteraf een rijke ervaring. Ik amuseerde me wel in Arequipa en het was een hele mooie stad. Toch was ik gerust toen ik hier kon vertrekken , en dat we onze rondreis in Peru konden verderzetten met in het achterhoofd dat er elk moment van de dag en nacht een aardbeving kon gebeuren.

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.