De macht van de salafisten

Door Jan Cornelis gepubliceerd op Sunday 17 April 16:02

     Europa heeft al jaren gedaan alsof er niets aan de hand is en heeft daarmee een gespreid bedje gemaakt voor infiltratie, dreiging en dominantie van de radicale islam. De islam staat al sinds 700 na Chr. bekent om zijn oorlogen die bestemd waren om de islam te verspreiden. Dat noemen zij de jihad. Zo zijn na de overige landen in het Midden-Oosten Syrië en Egypte die christelijk waren, veroverd en langzaamaan uitgeroepen tot islamitisch gebied. De volgelingen van Mohammed veroverden Spanje, Portugal en Sicilië en toen pas kwam Europa tot inzicht dat de beste verdediging tegen de islam een verenigd christendom was.

     

      Het lijkt erop dat na de aanslag in Madrid Europa wakker is geworden, dat men in ging zien dat de jihad tegen het westen allang was begonnen en dat Europa een slachtoffer wordt van haar jarenlange falende beleid. Er zijn regeringen die de feiten verdoezelen en wel alleen om politieke redenen. Dat kunnen wij zien aan bijvoorbeeld Engeland. Tony Blair de voormalige premier van Engeland heeft herhaaldelijk beweerd dat het terrorisme niets met de islam te maken had. Verder werd in dagbladen en via de televisie de islam afgeschilderd als een vredige religie, die oprechtheid, zelfdiscipline, moraliteit en gezinswaarden hoog in het vaandel heeft staan.

     

     Verder houd een inperking van de invloed van het salafisme in dat wij de godsdienstvrijheid aantasten, want daar is namelijk jarenlang voor gestreden. De PVV verzet zich al jaren tegen deze dwaling terwijl anderen zeggen dat de salafisten er alleen maar bij gebaat zijn wanneer wij hun organisaties gaan verbieden. Sommigen politieke partijen hebben in verband met verkiezingsuitslagen belang bij het paaien van islamieten. In Molenbeek ontstond zo een mentaliteit die de ogen sloot voor intolerantie als de socialisten maar op het pluche konden blijven zitten.

     

     Bijna alle jihadisten zijn salafisten maar niet alle salafisten zijn jihadist. Het idee wordt gewekt dat er wel salafisten zijn die willen terugkeren naar de zuivere islam maar dat zij daarvoor absoluut geen geweld willen gebruiken en ook niet de democratie en de rechtsstaat willen verbieden. Hierdoor creëren zij een situatie dat zij niet over een kam geschoren kunnen worden met jihadisten waardoor salafistische organisaties niet verboden kunnen worden. Toch kan dit ook een dwaling betekenen want salafisten zijn namelijk aan de hand van de koran verplicht om de zuivere islam vorm te geven door zich voor een jihad in te zetten. Verder zullen zij loyaal moeten zijn tegenover de jihadisten en alles in het werk moeten stellen om de jihadisten te helpen aan geheime onderduikadressen waar de voorbereidingen kunnen plaatsvinden die voor een aanslag nodig zijn. Er zijn dus voldoende redenen om salafistische organisaties kritisch in de gaten te houden.

    

     Tot nog toe is nog steeds een klein aantal van de Europese moslims salafistisch maar hun aantal zit in de lift want salafistische toespraken hebben een aantrekkingskracht op jonge moslims. Nu zijn er mensen die zeggen dat een onderscheid maken tussen salafisme en islam de terrorismebestrijding effectiever kunnen maken en tegelijk voorkomen dat alle moslims in een kwaad daglicht worden gesteld. Moslims die ogenschijnlijk niets te maken hebben met het salafisme, hebben dan immers minder te vrezen. Het fnuikende aan dit idee is dat elke moslim aan de hand van de koran aanspreekbaar is op zijn gedrag en mee moet werken want anders is hij geen goede moslim. Waar dit naartoe moet? Ik zou het niet weten. Ik geef alleen de feiten weer.

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.