Asperger

Door Journalist50 gepubliceerd op Thursday 07 April 15:00

Hoe ik erachter kwam dat ik asperger heb.

In eerdere artikelen heb ik geschreven over dat ik zo moeilijk aan werk kon komen en nooit ergens mocht blijven. Sinds vorig jaar ben ik er ook achter hoe dat komt. Ik ben er achter gekomen dat ik grote kans heb asperger te hebben en ik heb bij het eerste gesprek, de gedragstest ook de bevestiging gekregen. De psycholoog bevestigde dat ik inderdaad tekenen er van vertoonde. Daarom is mijn carriére ook zo mislukt. A omdat ik het zelf niet wist en B omdat de meeste  werkgevers er weinig tot niks vanaf wisten/weten. Als ik eerder had geweten wat er met me aan de hand was, was het allemaal heel anders verlopen denk ik. Dan had ik wel gewoon een goed betaalde vaste baan gehad. Dan hadden ze alles aangepast omdat er dan rekening mee gehouden word.

Mijn voorgeschiedenis

Op de kleuterschool had de kleuterleidster constant commentaar op me. Zo zou ik volgens haar spastisch zijn, ik zou niet weten waar van. Een andere keer zou ik volgens haar doof zijn omdat ik haar toevallig niet hoorde omdat ik even in mijn eigen wereldje zat. In het ziekenhuis een hoortest laten doen en bleek ik een extra goed gehoor te hebben. Ik hoorde anderhalf keer zo hard. Blijkt dus een kenmerk van asperger te zijn, gevoelige zintuigen.

Toen ik zes was en naar groep 3 had moeten gaan, werd ik naar het speciale onderwijs gestuurd. Misschien had ik wel speciaal onderwijs nodig, maar dan op hoger niveau en niet op lager niveau. Niet voor moeilijk lerende kinderen. Maar juist het soort school wat je nu hebt met het Leonardo onderwijs. Degene die dat niet kennen, dat is een school speciaal voor kinderen die hoogbegaafd zijn en kinderen met vormen van autisme, zoals asperger. Maar misschien dat in die tijd dat soort scholen niet bestonden. Ik had het wel naar mijn zin op die school, maar aan de andere kant was ik doodongelukkig. Ik voelde me zo eenzaam. Ik liep verschrikkelijk voor op de anderen en toen had ik eigenlijk al door dat ik daar niet thuis hoorde. Ik had op zijn minst op het regulier onderwijs moeten blijven. Op een gegeven moment was ik meer een personeelslid dan een leerling, ook voortekenen. Maar niemand die het zag, niemand die zijn ogen open deed. Niemand die er aan dacht mij een psychologische test en een iq test te laten ondergaan. En zo ging het maar door.

Met banen net zo. Had ik eindelijk iets gevonden, werd ik weer weggestuurd. Ik heb nooit normaal iets van pensioen kunnen opbouwen en dat soort dingen. Zodra ik het woord werk maar in de mond nam, was het alweer voorbij. Ik bleek dus nooit serieus te zijn genomen. Wederom niemand die er aan dacht mij een psychologische en een iq test te laten doen.

Wat is asperger?

Asperger is een stoornis in de informatieverwerking in de hersenen. Kenmerkend voor mensen met asperger zijn beperkingen op drie gebieden. Deze beperkingen komen bij alle mensen met asperger in meer of mindere mate voor.

Kenmerken

- Sociale interactie en verbeelding. Ze zijn bijvoorbeeld erg in zichzelf gekeerd en/of maken geen oogcontact met anderen; ze kunnen zich moeilijk inleven in anderen.

- Communicatie en ( lichaams) taal. Ze herkennen vaak geen gezichtsuitdrukkingen ( boos, blij, verdrietig etc.) hun taalontwikkeling is vaak vertraagd en afwijkend; ze nemen figuurlijke uitspraken letterlijk.

- Stereotiepe interesses en gedrag. Ze kunnen bijvoorbeeld helemaal opgaan in een bepaalde activiteit, zodat nergens anders aandacht voor is. In hun gedrag zijn vaak herhalende patronen te herkennen.

De verschijnselen van het syndroom van asperger lijken op die van klassiek autisme. Er zijn echter een aantal belangrijke verschillen. Bij mensen met asperger is de spraak - en taalontwikkeling normaal of zelfs heel goed. Vaardigheden om een zelfstandig leven te leiden ontwikkelen zich vaak normaal. Bij asperger is vaak sprake van een gemiddelde tot hoge intelligentie. Bij mensen met asperger is vaak sprake van stereotiepe interesses die overigens heel veel verschillende onderwerpen kunnen bevatten.

Oorzaak

De precieze oorzaak van autismespectrumstoornissen is tot nu toe niet bekend. In negen van de tien gevallen is sprake van aangeboren erfelijke factoren. Er is niet één enkel gen verantwoordelijk voor asperger, maar een combinatie van meerdere genetische veranderingen, onder invloed van omgevingsfactoren. Onderzoekers vermoeden dat door deze combinatie de ontwikkeling van de hersenen anders verloopt, waardoor de beperkingen bij mensen met asperger optreden.

Diagnose

Een autismespectrumstoornis, zoals het officieel heet, is niet met lichamelijk onderzoek, zoals een bloedonderzoek of een scan van de hersenen vast te stellen. De diagnose is een "gedragsdiagnose" en kan soms enkele maanden in beslag nemen. Hier kijkt men naar  de (combinatie van de ) eerder al genoemde symptomen gebieden: sociale interactie, communicate, stereotiepe gedragingen en interesses. e diagnose kan gesteld worden door een psychiater of psycholoog.

Conclusie

Door onwetendheid raken veel mensen onnodfig hun baan kwijt en ik kan het weten. Ik ben altijd er voor gestraft dat ik dingen op een andere manier en op een lager tempo heb gedaan. Waar ik dus achteraf niks aan kon doen. Daarom ben ik blij dat er nu wat meer aandacht aan ons soort mensen wordt besteed en dat er projecten bestaan zoals collega's met karakter. Want ook al hebben wij een stoornis, wij zijn niks minder dan een ander. I rest my case!

 

 

Reacties (3) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Ja, precies. En het gekke is, ik wist al lang voordat ik wist dat dit bestond, dat ik begeleiding nodig had, mede omdat ik met sollicitatiegesprekken altijd dichtklap. Ik liep een keer aan het CWI en die man zei al dat ik "aan het handje meegenomen" moest worden en hij adviseerde aan het UWV om mij aan een reïntegratietraject mee te laten doen. Maar het UWV weigerde.
Ja, het is erg als je niet wordt geaccepteerd zoals je bent. Mijn zoon heeft hetzelfde probleem en zakte voor zijn taxi-rijbewijs omdat hij niet met de klant communiceerde. Op de bus ondervond hij als chauffeur dezelfde problemen in het contact met mensen.
Een vroege diagnose (en dan schat ik heel ruim tussen de 1 en bijvoorbeeld 9 jaar) is broodnodig om met de juiste therapie aan de slag te gaan - zodoende begint ook het 'verwerkingsproces' bij het kind: ze voelden al langer dat ze 'anders' waren, nu weten ze ook waarom. Meestal is dit een hele opluchting.

'Jullie' zijn zeker niets minder dan een ander, wel integendeel. De meeste mensen met Asperger blinken heel erg uit in een interesse naar keuze...